Misschien een tweede hondje?

Plato is nu ongeveer 3 maanden bij ons. Morgen wordt hij volgens zijn paspoort 1 jaar.
Ik ben helemaal gek op hem! Wat een schatje is het! Prachtig ook om het verschil te zien met toen hij hier binnen kwam en nu. Hij vertrouwt zo volledig op mij!
En we hebben echt nog wel een weg te gaan maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt!
Maar soms vind ik het wel even lastig als ik Plato zie rond rennen in het park met andere hondjes. Dat is hij zo gelukkig. Dan doet het me soms wel even pijn dat ik hem niet een enorme tuin kan bieden met een paar vriendjes om elke dag te spelen.
Vanaf het begin merk ik ook heel sterk dat Plato zijn honden vriendjes echt mist. Hij is heel sociaal naar hondjes toe. Vind mensen over het algemeen maar eng behalve als ze een hondje hebben dan vertrouw hij ze veel sneller.
Ik heb dus het idee dat hij de steun heel erg mist. Wel beginnen hij en de kat echt steeds meer naar elkaar toe te trekken maar dat is voor hem natuurlijk toch niet het zelfde.
Ook bij ons begint het stiekem wel een beetje te kriebelen. Er zijn zoveel leuke en mooie hondjes die een huis en een mandje zoeken.
Het liefst zou ik dan een grote hond willen. Maar we wonen wel op een appartement. Ik weet dan niet of dat wel eerlijk is.
ach veel om over na te denken

Wanneer kwam de beslissing bij jullie voor een 2de hondje? En wat veranderd er in huis? zijn jullie blij met de beslissing? Vertel me jullie verhalen!!

Mail

Onze beslissing kwam eigenlijk heel onverwachts.
Toen onze Lizzie er nog was hebben we best lang gezegt, als Lizzie er niet meer is, en we hopen dat dat nog heel lang gaat duren, nemen we geen hond weer.
Niet omdat we dat niet meer wilden, maar de kinderen zijn groot (23/20/16)je zit toch gebonden.
Lizzie ging naar een pension omdat we op vakantie gingen, we kwamen 2 week later terug, en kon niet wachten om Lizzie weer in mijn armen te sluiten.
We gingen daar nog even koffie drinken, en die pensionhoudster zei, we gaan zo een pup halen, wij van, oo wat leuk! Heb je een foto?
Ja, ze had een foto, en daar stond nog een pup bij op, ik zei, is die pup er nog? Ja, tot zover ik weet wel.
Mijn dochter en ik keken elkaar aan, en toen allebei tegelijk naar Harm.
Harm wist genoeg, natuurlijk even gepraat, maar we waren er al heel snel uit dat die pup bij ons kwam wonen.
Helaas is Lizzie tot groot verdriet van ons 4 maand later overleden, ze had waarschijnlijk een tumor in de rug.
We hebben allemaal zoiets, we hebben heel lang geroepen dat we geen hond meer wilden, 4 maand voor Lizzie haar overlijden kwam onze Luna terwijl we niet wisten dat Lizzie niet meer lang bij ons mocht zijn.
Dus het heeft gewoon zo moeten zijn.
Ik weet namelijk heel zeker, dat als Luna niet bij ons kwam wonen, dat we geen hond meer hadden genomen, zo groot is het verdriet van het verlies van onze Lizzie.
Je begrijpt dus, ik ben zoooo blij dat Luna bij ons is, het is geen vervanging, maar wel een troost.
Ik zeg nooit weer, ik neem geen hond weer, haha

Mijn man ging een 2e tuin bouwen (chrysanten) en Max onze border kruising gaat overdag altijd mee de tuin in. Dus met de komst van tuin2 en m'n verjaardag heb ik gezegd dat ik een 2e hond wil. 1 die ik uit mocht zoeken. En op die manier is Rox bij ons gekomen. Bewust gezocht naar een kruising omdat die naar mijn idee minder kwaaltjes hebben (Max heeft nog nooit een dierenarts gezien, op de apk na) Rox gaat iedere dag mee naar tuin 2. Alle ruimte om te rennen. Maar vaak ligt ze heerlijk lui in een kuil. En wij zijn in de luxe positie van ruimte zat om ons heen. Dus ik vond het niet echt wennen een 2e hond. Maar ben wel super blij met m'n 2 dames. Zou ze niet willen missen.

Naar welk(e) ras(sen) gaat je voorkeur uit?

Bij ons kwam de beslissing voor een tweede hond trouwens ook enigszins onverwachts; we hadden zeker het plan om in de nabije toekomst een tweede hond aan te schaffen, maar toen Fedor op ons pad kwam, werd dat sneller dan verwacht. Hij zou teruggebracht worden naar de fokker met wie ik goed contact had, omdat hij te sterk bleek voor z'n vorige eigenaren; ik was spontaan verliefd op hem vanaf het moment dat ik de eerste foto's van hem zag en dat gevoel is nooit meer weggegaan.

Wat een leuke verhalen! Bijzonder ook dat hondjes zo op je pad komen! dat had ik met Plato ook. Wij waren een paar keer heel erg teleurgesteld in adopties (1 dag van te voren ineens afgezegd) maar als ik er nu op terug kijk dan had het denk ik gewoon zo moeten zijn
Ik denk dat en 2de hondje voor mijn omgeving wel even wennen zal zijn. als ik op bezoek kom met Plato zijn ze al niet heel gelukkig laat staan met nog een 2de. Maar natuurlijk zou ik niet om die reden wel of geen 2de hondje nemen.

Ras weet ik niet zo goed. Ik vind zoveel honden mooi.
Bijvoorbeeld een bordeaux dog of een witte herder.
Maar Plato is totale vuilnisbak en die vind ik toch ook erg mooi en is wel enorm sterk.

Maar vinden jullie 2 honden in een appartement te veel?
We hebben in totaal ongeveer 70/80 m2. we hebben een grote woonkamer, slaapkamer, een extra werkkamer/studio en een open keuken. Ze kunnen gewoon door het hele huis wandelen.
Plato is binnen heel rustig en buiten totaal het tegenovergestelde! haha! Dat zal met een 2de hondje erbij denk ik wel een beetje anders zijn

Beschikken jullie over een eigen tuin? Of wonen jullie op een verdieping? Zo ja, zit er een lift in het gebouw?

Twee honden op een flat kan prima, alleen oppassen met traplopen. En zorgen voor voldoende beweging buitenshuis natuurlijk!
Ik denk dat ik altijd twee honden zal blijven houden. Veel gezelliger! Ze zijn nooit meer helemaal alleen thuis, vermaken elkaar!

Hey,

Ik woon op een heel klein appartementje en ik heb 2 kleine hondjes.
Ik heb wel een tuin.
Ik vind dag dit best te doen is.
Ik ga wel elke dag met hen naar de hondenwei zodat ze ook nog eens goed kunnen rennen.

Normaal was het de bedoeling om maar 1 hondje in huis te nemen maar Luka had grote verlatingsangst.
En nu met een tweede erbij is het gelukkig al vele beter!
Ze kunnen elkaar niet meer missen!

Jou hondje lijkt trouwens héél hard op mijne Luka,hihi

Wij kregen Bowie toen Isa 10 maanden was.

En het ging meteen heel erg goed.

Pepper was ook altijd een beetje eenzaam en miste ook steun, dus vorig jaar besloten we om nog een hondje er bij te doen. Ook omdat wij dat erg graag wilden.

Ik ben heel erg blij dat we dat besluit hebben genomen, Pepper is helemaal opgeleefd! Zo leuk om te zien hoe die twee met elkaar om gaan Het is wel wat drukker in huis, maar ach, dat is alleen maar gezellig!!