Loekie was kwijt.... maar gelukkig toch ook weer snel terug.

Dacht vanmiddag even gezellig met Loekie bramen te gaan plukken. Het was uiteindelijk best gezellig maar het was niet "even".

Eerst kwamen we een paar paarden tegen, die komen we daar vaker tegen maar nooit zo dicht langs het hek als nu en Loekie vond dat ontzettend eng en begon er tegen te blaffen en was in twijfel tussen aanvallen of wegrennen (had d'r gelukkig al aangelijnd toen ik zag hoe dicht de paarden bij het hek stonden dus verder geen ongelukken of wat dan ook).

Nadat we de paarden ruimschoots voorbij waren en we weer op een overzichtelijk stuk waren haar weer los gedaan en dat ging allemaal goed. Ik brampjes plukken en Loekie dabberde om me heen totdat ze ineens wat interessants zag en voor ik er erg in had was ze via een paar bosjes bij mensen in de achtertuin beland. Ik haar roepen maar geen reactie dus maar gaan kijken hoe die tuinen in elkaar staken en waar ze kon zijn. De mensen hadden haar wel zien komen maar daarna ook niet meer gezien waar ze precies gebleven was dus hun gingen in huis kijken en ik nog even er rondom heen. Opeens hoor ik een soort gepiep en wist dus waar ze was...in het huis. Ze hadden daar twee katten en daar is ze wrsl naar toe gerent en binnen kreeg ze dus wrsl op d'r kop van die kat. Toen ik daar binnenstapte zat Loekie op de bank met een houding/blik van iemand die een muis had zien lopen en op de stoel was gesprongen. Toen ze me zag rende ze gelijk naar me toe, ze trilde enorm en bleef ook helemaal ineengedoken. Ik was echt niet boos op d'r was nl veelste blij dat ik d'r weer zag.
Haar haar riem weer omgedaan en wilde haar weer meenemen maar toen ging ze vol in d'r ankers zo van "no way dat ik daar naar buiten gaan er lopen daar 2 katten" (katten zijn leuk om achterna te rennen maar als puntje bij paaltje komt is Loekie dus bang van katten). Dus heb d'r toen maar even opgetild (anders zou daar het hele laminaat onder de krassen komen te zitten) en meegenomen (en mijn excuses maar gemaakt bij die mensen)

Eenmaal buiten de tuin haar weer neergezet en wat verder doorgelopen. Daarna haar toch even lekker gekroeld (was zelf toch wel geschrokken ook al kon ze daar niet ver weg zijn). De rest van de wandeling terug naar huis haar toch maar aan de lijn gelaten

Dit was eigenlijk de eerste keer dat ik Loekie echt even kwijt ben geweest en hoop toch eigenlijk ook wel gelijk de laatste keer.

Groetjes Elvira en poot van Loekie

Wat een verhaal van loeky.
Nou geloof me ben bang dat loeky dat wel eens vaker kan gaan doen.
Mijn noeky was ook regelmatig foetsie.
Maar ja zijn jachie's he.

Liefs Jo

Wat zal je geschrokken zijn zeg je lieve hondje weg gelukkig had je de hond toch snel weer.

Zal nog wel eens vaker kunnen gebeuren. dus ogen in je rug voortaan

Liefs natascha

De eerst volgende keer dat ik daar kom blijft ze dus ook aan de lijn

Ze is al wel eens eerder achter een kat aangegaan maar dat was in de polder dus kon ik zien waar ze bleef (onder de boom waar ze de kat had ingejaagt ).