We hebben een Golden Retriever (reu) van 11 jaar oud. Heel lief en sociaal beest, gek met andere honden. Ook wanneer er andere honden bij ons over de vloer kwamen (van pup tot grote honden) was er nooit een probleem. Nu hebben we sinds 2 weken een pup erbij (reu, nu 10 weken) en het gaat echt totaal niet tussen die 2. De kleine wil de hele tijd spelen en ontdekken maar de grote hond is ronduit onverdraagzaam. Dan bedoel ik niet het normale corrigeren van een oudere hond naar een jongere, maar bij voorbaat al grommen en happen e.d. Buiten gaat het vrij goed, maar in huis is het echt een drama. Heeft er iemand tips voor ons???
Verder wilde ik nog even kwijt dat ik al heel veel gehad heb aan het forum! Geweldige site, waar ik eigenlijk op al mijn vragen wel een antwoord kan vinden.



2 doggies






. Toen wij een jaar later een maatje voor hem uit Spanje haalden, ook een reutje maar dan van 11 maanden oud, was het huis te klein. Als we 't nieuwe hondje aanhaalden begon hij te blaffen, in de andere hond z'n poten te bijten en als 't hondje wilde slapen trok hij 'm aan zijn achterpoot van zijn kussen af (terwijl we apart speelgoed e.d. hadden gekocht, ook voor onze eerste hond om hem niet achter te stellen). Op een gegeven moment was de nieuwe hond het beu en beet in de lip van het herdertje. Toen is het 'geschil beslecht'
. Nu zijn ze zelfs maatjes. Geen dikke vrienden maar ze nemen 't wel voor elkaar op! De tips die hiervoor zijn gegeven zijn allemaal effectief: ten eerste moet je het de tijd geven (als ze elkaar tot bloedens toe bijten is het natuurlijk een andere zaak!) en ze beide de ruimte gunnen aan elkaar te wennen. In de tweede plaats zou je consequent je eerste hond altijd moeten 'voortrekken': als eerste eten moeten geven (dus apart laten eten. Dat doen wij niet altijd maar is wel beter). Ook als eerste aanhalen als je thuiskomt, als eerste aanlijnen enz. enz. Zodat je eerste hond ook weet dat hij de alpha van de roedel (van de honden dan want de echte alpha ben jij of je partner)) is en blijft. Dan is de kans 't grootst dat het goedkomt! Wij laten aan onze eerste hond ook altijd duidelijk merken dat we 'm 'voortrekken'. Dan zeggen we bv. met hardere stem alsof we de andere hond terechtwijzen: 'Néé Julian (da's dus het andere hondje dat later is gekomen), éérst mag Sonny...' of 'Néé Julian dat is alléén voor Sonn' en hij begrijpt dat heel goed, wat wordt beloond met een dankbare grijns en een hoop gekwispel met zijn lange vossenstaart 


