Hoe belangrijk is het uiterlijk voor jou?

Hi,
Was net een rondje Utrecht aan het fietsen en ineens bedacht ik me hoe belangrijk het uiterlijk van de hond eigenlijk is (of niet).
De één kiest voor een klein gezelschapshondje om hem in de laatste mode te kleden, de ander loopt met een stoere hond met slipketting om het mannetje uit te hangen. Weer een ander loopt met een vage kruising met maar 3 poten....

Hoe hard we ook roepen dat het karakter van belang is, ik ben van mening dat veel mensen toch ook een keus baseren op het uiterlijk van de hond. Groot=stoer, klein=lief enz enz. Zélfs als de hond lelijk gevonden wordt, kan dat weer een reden zijn waarom mensen juist dáár voor kiezen.

Om een stapje verder te gaan: het valt me op dat het vaak bepaalde types zijn die met een bepaald soort hond lopen. Het uiterlijk van de hond lijkt dan een soort statussymbool te zijn: aangeklede chichuahua in een pradatas zul je niet gauw zien bij de gemiddelde stafford -eigenaar en andersom (sorry als ik het even lomp opschrijf...niets tegen staffords, niets tegen chi's etc etc-ik overdrijf nu om duidelijk te maken wat ik bedoel. Ik ben er niet op uit om mensen tegen de schenen te trappen).

(Om ook even hand in eigen boezem te steken:
Ik heb een kruising uit Spanje. Toch heb ik bewust gekozen voor een herderkruising en niet alleen omdat ik me aangetrokken voel tot de werklust. Wat mij juist aansprak was dat ik haar een erg bijzondere kruising vond, een hond die ik hier nooit had gezien. Buiten het feit dat ik graag een spaanse hond een kans wilde geven speelde Esha's unieke uiterlijk zeker ook een rol)

Hoe zit dat bij jullie, in hoeverre speelt bij jullie het uiterlijk een rol voor de keuze van je hond?


Groetjes, Mischa

Nou de kleur is voor mij niet heel belangrijk(ook al heb ik natuurlijk wel mijn voorkeur!)

Het enige belangrijke is dat het goed voelt toch? Wat maakt het uit als een hondje maar 3 poten heeft of geen rashond is?

En natuurlijk kijk je bij het uitzoeken ook of het beestje een lief koppie heeft maar dat lijkt mij ook logisch! Daardoor hebben dat soort mensen inderdaad een hond die echt bij hun past.

Liefs, Mitzi

Uiterlijk vind ik wel belangrijk,
Zelf zou ik nooit met een stafford lopen maar ook niet met een chihuahua..omdat dat gewoon niet bij mij past..

karakter moet ovrheen komen maar uiterlijk ook..
Kdenk dt je ook onbewust dat ras kiest dat bij je past..

En ja ik denk dat veel mensen een stafford nemen omdat die stoer is..
En ja precies zoals jij het omschrijft....
Vaak kiezen mensen een hond om uiterlijk en niet om karakter..
Maar ik denk dat uiterlijk ook belangrijk is..er zijn prachtige honden die ik niet zou pakken omda thun karakter niet overeen komt met hetgeen ik zoek..
Maar veel mensen lezen zich niet in...

Uiteindelijk wil het oog ook iets...ook met honden lijkt me

Mijn vriend wou heel graag een stafford omdat hij ze ontsettend mooi vind! Toen wij om Cheeko gingen waren alle andere hondjes helemaal druk en Cheeko zat rustig in het hoekje naar hem te kijken! Het was gelijk liefde op het eerste gezicht zegmaar! Ik wou graag een mops hondjes maar toen we in het Asiel gingen kijken en ik Kyra daar zag zitten dacht ik gelijk dit wordt mijn hondje!!

En de achter liggende gedachte was een beetje dat ze dan damen 'wild' konden spelen want als Cheeko wild gaat spelen met een Mops of een Chi..Hmm geen goed idee misschien hihi

ik heb een newfoundlander, niets zo ergelijk als ik een newfy ziet rondstappen die er onverzorgd bij loopt. hoort gewoon niet, moet je zo,n een hond niet nemen.

en al heeft tie in de modder of waar dan ook ingezeten, je kan zien of tie goed verzorgd wordt.

en ik ben er trots op als ze tegen mij zeggen, jee willemijn wat ziet jouw hond er prachtig uit, ja dan ben ik trots en blij, en denk al het werk doe ik dus niet voor niets, en de hond vaart er wel bij, ja toch.

Het uiterlijk vind ik wel belangrijk, eigenlijk net zo belangrijk als het karakter.

Zelf val ik helemaal op herdershonden, maar toch ook niet elke hond spreekt me aan van de herdershonden.

En veel jachthondentypes vind ik ook prachtig, maar ik zou nooit voor de jachthond gaan.

Ik wilde ook graag een hond redden, en heb dus vele vele sites bezocht en de keuze was moeilijk.

Lola is uitgekozen puur en alleen omdat de foto en de beschrijving mij aansprak, en ze al zo lang zat te wachten.

Op deze foto hebben we haar uitgekozen:





De beschrijving was: mixhond met power onder haar gat , zeer betrokken met mensen en lief voor andere honden. Wacht al bijna vier jaar op een eigen thuis, maar wordt helaas altijd voorbijgelopen. Zwarte grote honden hebben het helaas niet makkelijk om mensen te vinden die ze willen hebben (was alles in t duits, vrije vertaling.)

Dus conclusie: uiterlijk en karakter zijn even belangrijk voor mij.

Bummer was niet mijn bewuste keuze, maar meer mijn zoontjes keuze. De (helaas nu) ex-vriendin van zijn vader, en daar de dochter van, die had een nesje, en Bjorn ging regelmatig mee kijken. En schijnbaar vanaf het eerste begin kroop Bummer bij mijn zoontje op schoot als hij bij de puppies ging kijken. Mijn zoontje heeft adhd en odd/cd en de "vriendin" van zijn vader vertelde me dat ze het iedere keer zo wonderlijk vond hoe hij veranderde van het gesloten jongetje naar het open jongetje vol met emotie als ze bij de puppies waren geweest. Tja en toen op een zondag werd ik gebeld door mijn zoontje dat ze bij de puppies waren en dat hij er dus 1 uitgezocht had. Dus ik zei, maar lieverd we hebben het niet over een hond gehad? Klopt mama zei hij , maar toch moet hij bij mij wonen. Datttt was op zich al heel uniek, vooral de manier waarop mijn zoontje het zo stellig zei.

Ik ben die middag naar hem toegereden, en samen hebben we gekeken, en toen ik idd met mijn eigen ogen zag, welk effect Bummer op mijn zoontje had, was het voor mij duidelijk. Ik ben daarna wel onzeker geweest, nog nooit een hond gehad, hoe doe ik dat, doe ik het wel goed...kan ik dat wel...
Maarrr...Bummer is nu 4,5 maanden oud, en we hebben met z'n allen de puppie cursus gedaan en ik vind het heerlijk. Ik...die dacht ik ben geen hondenmens heb Bummer net als mijn zoontje in mijn hart gesloten. En ik ben zo dankbaar dat we hem hebben, want ik zie mijn zoontje opknappen, ik zie dat Bummer heel veel goeds brengt, en dat die twee echte maatjes zijn! Zelfs de weekenden dat mijn jongens naar hun vader gaan, gaat Bummer mee, net als de vakantie van 2,5 week die morgen begint.
En ik ben blij dat ik die stap genomen heb!
En zeg nou zelf...de foto zegt toch alles! Dus...nee, ik heb niet naar uiterlijk gekeken, en mijn zoontje al helemaal niet, die is gewoon op zijn gevoel afgegaan!
Grtjes Marjo

Wat een bijzonder verhaal Marjo!

dobry , het is niet mis te kijken he, die wilde gewoon met je mee, vind ik niet zo raar hoor.

en marjo, logisch dat je voor bummer gekozen hebt, als je ziet dat je zoontje er zo van opknapt, liefde op het eerste gezicht, bij jullie allebei.

Soms....gebeuren dingen...gewoon omdat het zo moet zijn...!

Hoi,

Tja,ik heb Mila wel op haar "gezicht"gekozen,ik zie een bepaalde uitstraling die mij aanspreekt in sommige honden,daarom noem ik het ook gezicht.Ik zag Mila's foto voorbij komen op Marktplaats,en vond het meteen een lief gezicht hebben.

Groetjes Soraya&Mila.

Willemijn, soms denk ik als er een andere foto van haar gestaan had zou ik haar dan ook uitgekozen hebben, deze blik in haar ogen zie je eigenlijk maar zelden, maarja zo kan het gaan in het leven he, op het juiste moment op de juiste plaats zal ik maar zeggen. Geen moment spijt gehad van deze keuze.

@ marjo

kippenvel verhaal

Ik ga wel akkoord met mischa dat het vaak zo is dat bepaalde types van mensen met bepaalde hondjes rondlopen. Rien Poortvliet heeft in zijn boek "Braaf" (een echte aanrader voor al wie van honden houdt, trouwens) ook zoiets beschreven.

We hadden onze zinnen al lang op een Heidewachtel gezet. Ik zou liegen als uiterlijk daar geen grote rol in heeft gespeeld, we vinden het prachtige honden. We hebben ook wel geluk met Cas, we wilden liefst een donkere Heidewachtel met veel bruin, en Cas past perfect bij deze beschrijving.

Uiteindelijk kies je zelf om een hond te nemen, dan denk ik wel dat uiterlijk bij veel mensen toch wel enigszins van belang is. Bij de een al wat meer dan bij de andere, uiteraard.

@ Marjo, echt heel bijzonder!!!

Wij wilde een stoere hond, in eerste instantie voor een rottweiler gekozen,
Ikzelf vond bij mijn ouders thuis de leukste hond die we hebben gehad een blonde lab, Gentle
Ze was zo lief en vrolijk, en altijd in voor nieuwe mensen, er kwamen 3 keer per week ongeveer 30 mensen bij ons eten, met een verstandelijke beperking, of mensen die nergens anders heen konden.
Tegen iedereen was ze even lief,
Zelf voelde ik dus veel voor een lab..
Toen Brenda was aangereden zat Shanna in het asiel ( verhaal staat op mijn profiel )
In eerste instantie vonden we haar heel lief maar niet mooi,
vandaar dat we haar niet direct hebben meegenomen,
Toen we die week erna nog een keer gingen kijken, en een stukje gingen wandelen, waren we helemaal om
Ze was echt een hele stoere hond aan de riem,
we hebben haar toen direct meegenomen,
De eerste 2 weken heeft ze niet geblaft en toen ineens 1 keer toen ze de postbode zag ( ik weet ook niet wat ze met die mensen hebben , de postbode zag het, belde aan en gaf haar een staafje vlees, sindsdien nooit meer een blafje )

Sterre zag er zo lief en hulpeloos uit op de foto, alsof ze om een verlossing smeekte,
Ik liet haar foto zien, Gerard zei direct, wat een geweldig mooie berner!!
en we hebben besloten die middag nog naar het noorden te rijden
3 uur !!!!
De eerste weken waren moeizaam, maar als ik nu zie hoe ze is, en hoe ze vriendinnetjes zijn kan ik Sterre niet meer wegdenken!!

Uiterlijk is hier niet belangrijk. Ik zal nooit een ras nemen omdat het uiterlijk me aanstaat, in de eerste plaats moet het karakter me aanstaan. Natuurlijk zie ik wel bepaalde rassen liever dan anderen en per toeval zijn het juist die rassen waarvan ik het karakter graag heb, dat ik het uiterlijk ook leuk vind.

ik vindt een york en teckel helemaal geweldig helaas de rest spreekt me niet aan.
maar zal nooit voor het uiterlijk gaan

Interesante vraag Mischa,
En ik denk dat je in veel gevallen ook gelijk hebt.
Ik wilde al vanaf dat ik een heel klein meisje was een heidewachtel hebben als ik de tijd en ruimte had om voor hem te zorgen. Arak keek me aan ik ik was meteen verkocht. Maar een heidewachtel moest en zou het worden. Het was de eerste hond die ik had (op mijn vijfde) en het zal misschien ook wel mijn laatste zijn, dus de cirkel is rond hier. Tussendoor heb ik honden uit het asiel gehad trouwens.
groetjes Betty en poot van Arak

Hoi Mischa,
Ik begrijp helemaal wat je bedoelt met die types. Wij zitten soms de avond voor een hondenshow in een hotel, samen met heel veel andere exposanten en vaak zijn in de eetzaal dan geen honden toegestaan. Op het parkeerterrein zie je dan eerst allemaal auto's staan met foto's van honden erop, dus je weet een beetje wat er binnen moet zitten. En dan in het restaurant raden wat voor hond er bij welke mensen hoort en dan later weer kijken of je het goed had. Zó leuk om te doen!

Maar uiterlijk speelt zeker mee hoor. Voor jouw hond val ik ook wel, maar er zijn ook honden (ook complete rasgroepen) waar ik gewoon helemaal niks mee heb. En dat zal denk ik bijna elke hondenliefhebber wel wat hebben, de één meer dan de ander. Ze zeggen ook altijd dat je op je hond gaat lijken, daarom heb ik me maar goed ingedekt en heb honden genomen die ik zelf heel mooi vind. Want stel dat het waar is...

Uiterlijk speelt wel een rolletje mee, maar ik ga bovenal voor het innerlijk. Ronald en ik hebben net een Engelse raskeuze test gedaan en bij beiden vonden we dat er honden uitkwamen die we niet mooi vinden om te zien. We hebben zo verschrikkelijk gelachen!! Spannend welke rassen eruit zouden komen en Ro moest lachen om "die van mij", maar ik ook om "die van hem". Daar stonden trouwens ook voor mij onbekende rassen bij. Voor wie die (uitgebreide) test ook wil doen: http://selectsmart.com/DOG/

Groetjes, Anita.

Natuurlijk spreekt vooral het karakter mij aan. Daarom hebben wij ook voor de rottweiler gekozen. En geen Golden bv.
Maar wij hebben uit het nestje Joy gekozen(mochten voorkeur geven) juíst omdat zij nét iets anders was dan haar broertjes en zusjes(zij valt niet onder het rasstandaard qua kleuren, samen emt nog 3 andere van de 11). Dus ook het uiterlijk speelt een rol, maar niet de belangrijkste rol. Want het zusje van Falkor heeft een onderbeet, maar toch een geweldig beest! Ik zou haar ook niet links laten liggen, omdat zij dat toevallig heeft.

Maar ik zal geen ras nemen omdat ik hem alleen maar mooi vindt. Terwijl ik het karakter niet leuk vindt.

Liefs,

Voor mij DEED uiterlijk er wel toe. Ik vond een teckel eigenlijk maar nix, net een worst op pootjes, maar uit de testen die ik deed kwam wel steeds de teckel op nummer 1. Doordat er een plaatje van een ruwharige teckel bij stond, en ik die variant wel leuk vond ging ik mij in de teckel verdiepen en uiteindelijk op zoek naar een ruwhaar pup.

En nu heb ik dus Joepie die tot nu toe zo glad is als een aal en dus net een worstje op pootjes is
De Fokker is niet eerlijk geweest, de moeder was een ruwhaar maar de vader een gladhaar en ze verkocht ze als ruwharige
Ik vond sowieso de pup al niet op een ruwhaar lijken maar had gelezen dat de pups die meteen al erg ruwharig eruit zien vaak later veel te veel vacht krijgen. Dus toen ik vroeg of het echt wel een ruwhaar was en de fokker ook met dit verhaal kwam geloofde ik dat meteen en heb Joepie meegenomen.

En ik ben inmiddels zo aan dat gladde worstje gehecht dat ik hem voor geen goud meer wil ruilen, ook niet voor een hele mooie ruwhaar.

wel en niet.ik heb 2 spaanse hondjes,reza vind ik er mooi uitzien en heb haar daarom gekozen.taz is helemaal niet zo mooi maar toen ik hem leerde kennen was ik meteen gek op zn karaktertje.

Raya is de eerste hond die ik deels voor zijn uiterlijk heb.
Toen ik voor het eerst een witte herder zag was ik meteen verliefd. Ik vond het zo een prachtige hond, zo een zachte uitstraling en tegelijkertijd zo een krachtige uitstraling en hij deed me denken aan een witte wolf. Prachtig gewoon.
Maar het kwam nooit in me op om er zelf 1 te nemen.We kregen altijd honden die gewoon op ons pad kwamen nooit bewust een ras gezocht.
Tot verleden jaar toen ik dus een keer droomde over een witte herder en die droom bleef me maar bij.
Toen ben ik me gaan verdiepen in een witte herder en was helemaal verkocht.Was altijd gek op herder,om het karakter.En de geschiedenis van de witte herder sprak me ook aan. Dus opeens dacht ik waarom ook niet
En zo kwam onze eigenwijze Raya in ons leven en de liefde is alleen maar groter geworden.


Groetjes Marianne

Wat een prachtige foto Dobry . Kan me helemaal voorstellen dat je helemaal verkocht was.

Groetjes Marianne

tja als je mij vraagt, zwart witte honden, liefst met puntjes,
dus dan kom ik uit bij de jachthonden-

Th@nx Marianne, gelukkig had de vrijwilligster van het asiel deze mooie foto gemaakt, ik had meteen zoiets van wow.......en dan ook nog een goed karakter, wat wil je nog meer, het was gewoon echt een klik.

Ik vind het altijd grappig om te zien hoe de hond vaak op de baas lijkt. Soms in karakter maar soms in uiterlijk. Erg leuk.

Misschien iets onbewusts waar we ons aan spiegelen of zo.

Ik was meteen weg van Charlie's mooie bruine ogen en wilde 'm om die reden dan ook "Romeo" noemen maar dat vonden mijn dochters geen goed plan.

ik heb lucky zelf uitgezocht en dat ging niet hoe mooi maar om hoe klein ze was ik vond dat zo lief en ik vond dat zo schattig ze is altijd nog heel klein en ze was het witst dat vond ik ook mooi de rest was met vlekken een zooitje zoveel vlekken dat vond ik niet zo mooi en devil en satan hebben we niet uitgezocht maar zijn op ons pad terecht gekomen maar ze zijn allemaal even mooi en lief dus voor mij is uiterlijk niet zo heel belangrijk maar karakter des te meer