Wie heeft ook een nieuw erg gelijkend hondje na het overlijden van de vorige?

Wij hebben sinds een week geadopteerde kleine Tinkie.
Ze lijkt heel erg op onze Melissa die 3 jaar eerder overleed met 13 jaar.
Tinkie is wel iets groter, maar nog steeds erg fijntjes en hoger op de pootjes, en een ander smoeltje, maar ik zie toch ook heel veel Lizzy hoor.
De kleur is exact!
ook de donkere droppies in t koppie..
De eerste dagen was t best even slikken.
Moest er ook even over nadenken of t een goed idee was toen t ons werd gevraagd..
Ik had niet verwacht nog eens een zo gelijkend kleintje te krijgen.
Als ze in een rolletje ligt zie ik soms Lizzy..
Bepaalde bewegingen enzo lijken erg...
Ze heeft een heel ander -laag- blafje, en heel veel pit!
Maar ze is ook veel gezonder dan Lizzy was.
Het is wel grappig, want ze is ook weer zoo Tinkie, met een eigen karakterje, eigen gewoonten en dingetjes...heel bijzonder.
Ik heb er absoluut geen spijt van en vergelijk haar ook niet met Lizzy, zij is Tinkie, en dat blijft zo..
Wie heeft dit ook gedaan, eenzelfde hondje terug?
En hoe snel??

Mijn Sammy kwam heel snel op mijn pad na het overlijden van Ziva...
Gelukkig maar want i zou gek geworden zijn van verdriet en eenzaamheid...

Sammy is mijn redding geweest in deze..

Vergelijken, mijn Dico en Ziva waren Dobermannen en Sammy is een kleine pluizenbol.. Dus dat is al een verschil natuurlijk... Wel in gedrag heel erg vergeleken met Dico omdat hij zoveel dingen heeft die Dico ook had en dat maakt het ook weer heel bijzonder...

Verdriet kon niet worden weg genomen, maar Sammy zorgde wel dat mijn leven weer een doel had en dat ik weer kon zorgen voor... Want dat doe ik zo graag, ik ben niet de persoon om zonder honden te leven...

Sammy is nooit een vervanging geweest, zo heb ik dat ook nooit ervaren..
Juist omdat het zo een moeilijke periode was vanwege het gemis en verdriet heb ik een enorme sterke band gekregen met Sammy...

Dat herken ik wel, al had ik er nog twee na Wendy vorig jaar, maar zij was een zorgenkind en ik zorgde intensief voor haar, en dat miste ik..
Ook miste ik de korthaar, die had ik ineens niet meer...
Wendy was zo uniek, een gelijkend kleintje zou nooit meer lukken, van Lizzy lopen er veel rond..
Alleen niet t formaat, maar tinkie is ook vrij tenger..

Je hebt t goed gedaan hoor, de behoefte aan zorgen ingevuld..
Het is heel persoonlijk, en ik denk dat je naar jezelf moet luisteren.
Kaya kwam ook vlak na Wendy, en dat moest zo zijn...heeft mij er ook echt doorheen geholpen..

Mijn Ziva was ook een zorgenkindje...
Vanaf haar tweede tot haar vijfde (toen is ze overleden) 3 keer per dag medicatie geven, speciaal voer bereiden voor haar.. Haar in de gaten houden omdat ik aan haar gedrag kon merken of de medicatie aangepast moest worden of dat ik haar een injectie moest geven.. Mijn dagelijkse leven draaide om haar gezondheid... Als dat ineens er niet meer is val je echt in een groot gat, helemaal als je dan helemaal geen hond meer hebt, niks om voor te zorgen en om lekker mee naar buiten te gaan... Enkel een groot zwart gat en een hoop verdriet en gemis...

Sommige mensen zullen het niet begrijpen dat Sammy er zo snel was, maar hij kwam zo op mijn pad en ik denk dat dit geen toeval is geweest en ik ben enorm blij dat ik dit zo gedaan heb... En ik zou het een volgende keer ook zeker weer net zo doen...

Het is dezelfde situatie als van mij, alleen had ik nog hondjes.
Kaya werd bij vrienden geboren 5 uur nadat Wendy was overleden, en ik trok zoo naar haar kleine lijfje..ik denk ook dat t zo moest wezen...haar naam betekent trouwens Wijs kind, gegeven door de fokker..ik ben stapel met haar...
Zo is Wendy toch altijd bij me via haar...
En Tinkie, dezelfde dag jarig als onze Sammeke, toevallig een beetje hetzelfde als mijn Lizzy...zijn ze allebij weer een beetje terug

Wat heeft die arme Ziva kort geleefd...
Maar ik hoor dat ze de beste zorg en liefde heeft gehad die kon..
Wij hebben ook echt alles gedaan voor Wendy, ze heeft nog 5 jaar geleefd terwijl t eigenlijk niet zou kunnen..
We houden en hielden van ze, ze weten t, en van boven zorgen ze voor ons dmv een ander kleintje..

ja hier weer een newfoundlander genomen, maar alle honden zijn toch uniek, al lijken ze op elkaar. dit ras is wel standaard het zelfde van karakter, maar toch is Bamse heel bijzonder.

na het overlijden van femme mijn vorige hond, dacht ik nimmer meer zo,n fijne hond te krijgen, en nu ? bamse is volwassen geworden en ik heb er een geweldig maatje aan, en ze is echt nog bijzondere dan al mijn vorige honden, zal mijn anderen honden nimmer vergeten, maar bamse spant wel de kroon.

Hiervoor had ik een Golden-Labrador kruising. Nu een Golden, dus daarin zit de vergelijking.
Ook door de opvoeding en maniertjes van mijn kant zitten er gelijkenis in Tara en Raisa*.
Maar... Tara is echt mijn schaduw en Raisa* was dat totaal niet...

Fleur is kleiner als Kischa maar ze hebben veel gelijkenissen best raar eigelijk want het zijn beiden andere rassen.

Ja hoor:

Chico: 1995-2009


Dobby: 2008-

Hebben jullie daar nog emoties bij of gehad?

Ik ben voor een heel ander ras gegaan. Ik wilde graag een Dober, maar de angst was te groot, durfte het niet aan, ik was bang dat ik ging vergelijken

als het van mijn ouders had afgehangen hadden we waarschijnlijk weer een labrador genomen, maar ik wou echt geen labrador meer, wou iets totaal anders zodat ik niet teveel ging vergelijken, maar ik merk dat ik dat nu toch doe, ook al zijn er meer verschillen.

Wij hebben ook met een aantal wawatjes die niet lijken toch dezelfde dingetjes, gewoontes, dingen die ze doen...
Maar het is toch anders als ze ook nog heel erg lijken op elkaar.
Tinkie heeft (nog) niet dezelfde gewoontes, maar wel dingen die hetzelfde lijken doordat ze er ook zo uitziet, en die erg chi of hond zijn..hetzelfde uiterlijk geeft afentoe toch weleens een shock effect, maar dat word al minder, ik ga Tink al meer echt zien als Tink, ze heeft echt een eigen karakter, maar de eerste dagen...poeh..

Tja, missen doe je je vorige hond toch wel. Ik ga niet echt vergelijken, maar kan hard lachen om dezelfde gewoontes. En omdat je er dan om lacht, positieve aandacht, gaat de nieuwe hond er ook een gewoonte van maken. Per ongeluk, maar zo werkt het wel.

De eerste weken husselde ik de namen nogal door elkaar, maar dat had ik toen we Chico kregen ook.

Toen Kent ruim 15 jaar oud was kwam Eazy erbij. Qua uiterlijk en innerlijk lijken ze veel op elkaar. Kent is ruim 16 jaar geworden maar nog steeds zie ik veel dingen van hem in Eazy terug.

Jee wat lijken sommige op elkaar zeg!
Ja ik ben nu ook zover dat ik kan lachen om veel dingen, dat had ik een half jaar terug na Wendy's overlijden echt niet durven dromen..
Het geeft ook weleens tranen en emotie...maar dat mag..

Vergelijken doe je onbewust toch wij doen dat ook, zo is Fleur aan de ene kant heel onderdanig maar laat ze het kaas niet van haar brood af eten door andere honden.
Mijn vorige hond was heel anders zij reageerde amper op andere honden en was altijd met mij bezig.
Fleur die is veel meer met haar omgeving bezig en is aktijd vrolijk net een clowntje.
Kischa was heel erg op mij gericht en luisterde ontzettend goed en was van karakter rustiger.
Maar het uiterlijk en hoe ze soms kijkt en ook hoe ze ligt te slapen precies hetzelfde heel mooi vind ik dat.

Dat bedoel ik ook nog, ze lijken niet op elkaar, en toch lijken ze op elkaar...