Wie maakt bij jullie de beslissing tot 1e 2e of meerdere hond?

Ik heb dan geen partner maar woon samen met mijn moeder (ben arbeidsongeschikt dus zij is min of meer simpel gezegd mijn mantelzorger ) en alle beslissingen op dat gebied maken wij samen. Meestal zijn we het hier ook helemaal over eens, alleen was haar maximum 2 honden (we hebben er tussendoor wel een tijdje 3 gehad maar dat was wel wetende dat de oudste niet lang meer bij ons zou zijn) en zitten we nu op 4... Maar wel in overleg hoor, en we staan er beide ook absoluut achter! Ik zeg ook altijd dat ik mijn liefde voor dieren van haar heb geërfd.
Toen ik met Abby begon te fokken waren we er al gauw over uit dat we dan uiteindelijk wel een pupje van 'r wilde houden en dit zou dan uit het 2e nest zijn, omdat we dan eerst konden zien hoe de pups uit het eerste nest uitgroeide en de timing ook beter was voor ons. Dit is ook gebeurt alhoewel niet als het aan mijn moeder had gelegen want bij het eerste nest heeft ze me zelfs proberen te overtuigen er eentje te houden!
Na alle ellende vorig jaar, of eigenlijk tijdens alle ellende vorig jaar hebben we op een gegeven moment hier een goed gesprek over gehad en ook besloten uiteindelijk er een pupje bij te nemen. Dit om zodoende uiteindelijk mijn fokplannen weer op te kunnen pakken hopelijk en mij ook weer een nieuw doel te geven om naartoe te leven. Het ras hebben we ook in goed overleg besloten, beiden hebben we encyclopedieën en sites nageplozen, shows bezocht e.d. Zodoende zijn we op dit ras uitgekomen (waar we allebei smoorverlief op zijn, hoewel mijn moeder's smaak wel meer naar de ene variëteit binnen het ras neigde en de mijne juist naar de andere) en het kwam zelfs van mijn moeder uit dat onze kleine meid er iets eerder is dan gepland. Ik was dan wel verliefd op haar ouders maar ging er niet van uit een pupje uit deze combo te krijgen (plan was immers pas medio/eind 2012 een pupje erbij nemen, op z'n vroegst), tot mijn moeder voorstelde contact op te nemen omdat ze begreep dat dit precies was wat ik zocht. Dus uiteindelijk heb ik dat ook gedaan ...

Ik had pebbles al toen ik en dieter een koppel werden.
we waren vrienden toen ik haar kocht, en toen al was er wat tussen dieter en pebbles.

Nu zijn we bijna samenwonend, en verloofd, en dieter zou pebbles niet meer kunnen wegdenken.
Ik wil héél graag een tweede hond, maar dieter wil nog wat wachten.
Ik mag wel van hem rondkijken, dromen en nestjes laten zien, maar eentje in huis nemen houdt hij de boot af.

Al weet ik, dat als ik op 'n dag thuiskom met 'n pup, hij die net zo makkelijk in z'n hart gaat sluiten als hij met pebbles heeft gedaan

wel zou ik dan met de raskeuze rekening houden met dieter's smaak in honden. Gelukkig zijn we beide gek van drie bepaalde rassen

eigenlijk gaat dat hier in overleg, en daar komen we dan wel altijd met zijn allen uit.
alleen ik heb de tic dat ik van alles 2 wil.
dus 2 kinderen, 2 honden, 2 shetlanders, 2 landgeiten, 2 cavia's, en 2 katten. alleen de 2e man ontbreekt nog

ja hier ook in overleg ......ik stel voor...maak een keuze....en mijn vechtgenoot....rekent af

We maken samen de uiteindelijk beslissing
Mijn vriend is ook een surinamer maar wel opgegroeid met dieren..
Toen ik hem leerde kennen, wist hij al heel snel dat ik dol ben op dieren.
Ik liep dagelijks met mijn ratjes in me jas, en dat schrok hem iig niet af
Als hij niet van dieren had gehouden, zou het niks geworden zijn..Maar gelukkig is hij er ook dol op
Spikey had ik al toen we gingen samenwonen, dus natuurlijk ging hij met me mee..
Hij had al een poes, en ook zij kwam natuurlijk mee.

Voor Nino hebben we samen gekozen, nouja..ik kwam met het voorstel
Liep al snel op internet te speuren, en 'oowh kijk eens wat een leukerd'..
En daar was Nino Wie word er nou niet verliefd op zo'n klein pupseltje
Samen wezen kijken, voorbereidingen maken, en ook Nino was welkom!

Zolang ik aan al mijn dieren genoeg aandacht kan besteden, maakt het hem niet uit wat erbij komt.
Hij vind het ook wel heel gezellig (gelukkig!)
We hebben nu dan, 2 honden, 1 poes, 4 vogeltjes, en een aquarium

Dit vinden we allebei goed zo, maar mocht er wat op mijn pad komen.......

Ik ga lekker heel vaag zeggen dat het lot dat beslist. Ik kan soms wel eens wat wel of niet willen maar het loopt toch altijd anders.

Dus ik, ik wacht gewoon af totdat er weer eentje op de deur klopt.

Aan het begin van onze relatie heb ik mijn vriend al duidelijk gemaakt dat ik honden wilde, en meer dan één. Hij ging toen akkoord .
Zo'n 90% (of meer) van de opvoeding en verzorging komt voor mijn rekening, geen probleem, hij vindt het heerlijk om met ze te knuffelen en af en toe te spelen.

Mijn vriendin was niet echt een hondentype, dacht ze, en we hebben dan ook al die tijd katten gehad. Nu zijn katten wel leuk, maar een boswandeling zit er met een kat niet echt bij. Ook het laatste blokje om zo 's avonds zal niet zo'n succes zijn. Ik ben opgegroeid met een hond en kon honden 'lezen'. Maar omdat ik weet dat je niet aan een hond moet beginnen als je er geen ruimte en geen tijd ervoor hebt, is mijn hondenwens in de vriezer terecht gekomen. Niet eens de koelkast. Acht jaar geleden heb ik heel voorzichtig geprobeerd om een hond in ons leven te brengen, maar ik zag dat mijn vriendin nog niet rijp was. We zijn zelfs op bezoek geweest bij een bestuurslid van de rasvereniging van mijn geliefd hondenras. Het voelde toen niet echt goed. Maar een klein jaar geleden heb ik een hartinfarct gehad, waardoor ik nu in de ziektewet zit. Helaas zal ik naar alle waarschijnlijkheid niet meer 100% kunnen functioneren, althans lichamelijk.
Om me van de bank te rukken en mijn fysieke inspanningen wat meer op te voeren, werd mijn hondenwens weer actueel. Ik schijn in mijn ziekenhuistijd veel over honden gehad te hebben, maar daar heb ik niet veel van meegekregen, omdat ik in een slaap gehouden werd om te herstellen. Nadat ik thuis was gekomen, als wrak, hebben we het erover gehad. Ik herstelde gelukkig dusdanig snel dat ik weer een maatje erbij wilde, eentje waarmee ik op pad zou kunnen om in elk geval in beweging te blijven. Kennelijk is er bij mijn vriendin toch wat veranderd, want we zijn toen op internet meer gaan lezen over het hondenras wat ik wilde, waar de goede fokkers waren en dergelijke en ik kwam er al snel achter dat er een reutje te koop was. Bijna aan het andere eind van het land, en we hebben een afspraak gemaakt om de pup te bekijken. Ik ook met spanning kijken naar mijn vriendin, over hoe ze ditmaal zou reageren. Het klikte dusdanig dat we met pup weggegaan zijn. Dit was ergens in november van het vorig jaar. Inmiddels is de stand van zaken momenteel, dat er nog een pup bij zal komen, als Hoover (bijna) een jaar oud is. Dan kan hij me helpen met de opvoeding. En het is zo gezellig met twee van die loebassen. Mijn vriendin is dus volledig 'om', wil geen katten meer en is helemaal gek met Hoover.