ze weet niet wat er aan de hand is, zo onwennig, ze voelt dat daar trekken, als je geen rompertje in huis hebt, nu, kan je ook een tshirt van jezelf omdoen, en boven haar staart vastzetten met een veiligheids speld, waar ze niet bij kan komen.
neem dr vannacht mee , weet niet waar ze slaapt, maar even een beetje verwennen mag toch wel, niet te zielig doen, maar toch echt wel wat geborgenheid geven, jammer ze kunnen niet praten en luisteren wat wij zeggen, ze moet het zelf allemaal ondervinden wat er aan de hand is.
de eerste dagen wat rustig aan doen, laat haar maar even zelf bepalen hoe lang ze wil wandelen, houdt ze een beetje in de gaten, en heus na een week is alles achter de rug. veel beterschap.
en onder narcose gegaan, wie weet wil ze niet meteen eten, nou zo laten, zorg maar dat er wel drinken voor dr staat, wil ze dat ook niet ? trek je een beetje bouillion van vlees of groenten, en dat nat geef je haar te drinken.