" @Pien;Ik denk dat als Floortje ergens haar zinnen op gezet heeft, dat het dan zeker in orde komt!
"
Hier hoort een schaterlach smiley te staan...
Floortje is op dat vlak inderdaad een beetje een buldog. Het gaat vaak met

gepaard, eens op de ene manier, dan op een andere manier. Tot het me uiteindelijk lukt.
Maar altijd in orde komen? Nee, soms blijft het

.
Het aangename is dat het gelukt is zonder "mijn zin door te drijven" bij mijn vader.
Wat waarschijnlijk geholpen heeft, is dat mijn zus een weekje geleden zei dat het inderdaad erg moeilijk is om hier in de buurt aan een Labrador te raken. Zij en haar vriend hebben het uiteindelijk opgegeven en zijn voor een ander ras gegaan. Ik zag mijn vaders gezicht toen veranderen.
En een paar dagen later zei hij zelf: "dat het goed was, dat we er dan wel een uitstap van zouden maken. Want dat we anders nooit aan een hond zouden raken."
En zou zullen we, zonder ruzie of slechte sfeer, toch een eindje verder rijden.
En blijkbaar begint mijn vader het toch wel te missen om een hond in huis te hebben...
Of de weegschaal gaat teveel de verkeerde kant op nu er niemand meer is om zijn wafels en ijs mee te delen...