de omslag qua opvoeding in de voorbije decennia

Opzich is het niet verkeerd te kijken naar wat de hond nodig heeft, iedere hond is tenslotte anders!


Ik snap eerlijk gezegd niet wat die hondenschool met die uitspraken bedoeld..;
"zij zeggen dat je door afleiden ongewenst gedrag kan bekrachtigen. De hond kan ineens denken: "ah, als ik in de kast knaag krijg ik aandacht van mijn baasje en heeft die wat lekkers mee!". Niet elke hond gaat zo denken maar sommige wel."
Volgens mij denkt een hond niet zoals wij mensen doen en ik vindt het rare beredenering!!
Door afleiden stuur je de hond juist op een positieve manier de goede richting in!
Juist in gaan op negatief (stout) gedrag kan dit ongewenste gedrag verergeren, immers is negatieve aandacht, aandacht!!

Opzich is het niet verkeerd te kijken naar wat de hond nodig heeft, iedere hond is tenslotte anders!


Ik snap eerlijk gezegd niet wat die hondenschool met die uitspraken bedoeld..;
"zij zeggen dat je door afleiden ongewenst gedrag kan bekrachtigen. De hond kan ineens denken: "ah, als ik in de kast knaag krijg ik aandacht van mijn baasje en heeft die wat lekkers mee!". Niet elke hond gaat zo denken maar sommige wel."
Volgens mij denkt een hond niet zoals wij mensen doen en ik vindt het rare beredenering!!
Door afleiden stuur je de hond juist op een positieve manier de goede richting in!
Juist in gaan op negatief (stout) gedrag kan dit ongewenste gedrag verergeren, immers is negatieve aandacht, aandacht!!

oeps dubbel..

DUS omdat ik de mensen hier ook respecteer die tegen correcties zijn heb ik even een vraag voor hen zodat we allemaal op 1 lijn kunnen staan in deze discussie

wat betekend een correctie voor jullie?

voor mij is even een verstijving van lichaam, duidelijke blik of korte nee al een correctie. Ook een lichte aanraking (niet slagen!) is voor mij een correctie.
Wat is voor mij geen correctie meer (maar verder): in nekvel vast grijpen, van grond tillen, slagen, stampen, er op roepen en tieren, voor tijd afzonderen, de sloef gooien, ...

ik ben heel benieuwd naar jullie antwoorden en sta er zeker voor open he mensen

Er is zeker een omslag, en of die positief of negatief is kan ik niet over oordelen. Ik denk dat we veel meer inzichten hebben gekregen in de hond als dier zijnde, en we daarop ook opvoedmethodes zijn gaan aanpassen..Lang niet iedereen, maar wel vele mensen.

Een correctie is duidelijk maken dat het gedrag wat de hond laat zien niet gewenst is. Je hebt een verbale correctie en een fysieke correctie. In het rijtje wat je hier boven noemt valt ook de ''lichte aanraking'' bij een fysieke correctie, naar mijn mening. Want daarmee laat je de hond zien dat het gedrag niet gewenst is.

Ikzelf heb niets met fysieke correcties, een ''nee'' is naar mijn mening voldoende mits je hond naar je wil luisteren. Je hond laten luisteren kan op zoveel leukere en vriendelijkere manieren, en daar heb je dan later heel veel profijt van.

Ik heb meerdere manieren om te corrigeren. Soms niet altijd correct, als er iets gevaarlijks dreigt. Type overslaande stem enzo. Maar normaal gesproken.

Ik roep wel eens "EUH" als ik ziiiiiie dat hij snode plannen heeft. Dan laat hij ze ook.

Ik corrigeer door "NEE" te roepen, soms met volume ivm de afstand. Gewoon nee zeggen op spreektoon helpt nou eenmaal niet als hij 20m verder loopt en toch geïnteresseerd naar de in het water spartelende eendjes kijkt. Knippen met de vingers kan ik niet, anders had dat een constanter geluid geweest zonder emotie. Een soort van negatieve clicker. Maar helaas. Kanniknie.

Soms corrigeer ik door mijn lichaamshouding wat dreigender te maken. Schouders een pietsie naar voren leunen.

Soms ga ik hem halen als hij niet luistert. Bijvoorbeeld als hij écht heel lang ergens staat te snuffelen en dan niets meer hoort (of doet alsof). En dan nog voornamelijk als ik daarna een afspraak heb en aan tijd gebonden ben. En dan plan ik het al ruim. Dan loop ik er naartoe, geef een commando en neem hem mee.

Ik heb ook wel andere toegepast, voornamelijk ivm de water obsessie, maar die heb ik niet nodig tijdens dagelijks "gebruik".

Voor mij is corrigeren iets wat er voor zorgt dat een hond een bepaald gedrag niet meer uitvoert. Dat hoeft dus niet negatief te zijn, waarom zou je het dan wel negatief willen doen. Ik zie het meer als verbeteren. Dus als je hond aan de tafelpoot knaagt dan vertel je hem wat je eigenlijk zou willen dat hij doet. Dus bijvoorbeeld met een speeltje spelen.

Waarom vind ik fysieke straffen niet goed? Omdat vrijwel niemand het ook echt goed kan en mensen heel vaak onterecht denken dat het werkt. Echter de hond stopt maar tijdelijk met het gedrag. Een volgende keer doet hij het gewoon weer. Dan was de straf dus niet goed. De meeste mensen straffen dan veel te zacht. En wat blijkt, er wordt een weerstand opgebouwd tegen de straf waardoor je eigenlijk steeds harder moet gaan straffen. Daarnaast is de timing van de meeste mensen echt vreselijk. De hond heeft de biefstuk al te pakken en wordt dan pas gestraft. Maar voor de hond is de beloning al binnen en heeft de straf geen zin meer. En zo zijn er nog veel meer redenen om beter niet te straffen.

Dus als mensen zeggen at ze wel eens straffen, maar niet hard, dan kun je er eigenlijk wel vanuit gaan dat de hond er niets van leert en hetde volgende keer gewoon weer doet. Een goede straf moet zo hard zijn dat de hond het na 1, hooguit 2 keer nooit meer doet. Moet je het veel vaker doen dan was het dus geen straf en kun je beter iets anders gaan verzinnen. Een goede straf mag ook niet te hard zijn, want je wil ook niet dat de hond bang van je wordt.

Straffen is gewoon heel erg moeilijk!

Nou je dat zegt Bassie moest ik ineens ergens aan denken..

Gisteren kruiste Faya onverwachts achterlangs van rechts naar links om weer voor te gaan lopen. Nu ben ik ten eerste niet zo vlot en ten tweede niet zo handig dus eindresultaat was dat eerst tegen haar aan schopte, vervolgens bijna onderuitging en nog eens op haar tenen stond.

Allemaal niet expres en ik vond het heel vervelend voor haar maar het was wel erg hard. Ze loopt dus keurig naast sindsdien.

Geluk bij een ongeluk dan maar

Wat mij fascineert, en ook dit is een maatschappelijk aspect denk ik, is dat wij zo veel tijd en moeite investeren in het controleren van een dier. Het opvoeden, het trainen en het corrigeren zijn allemaal gebaseerd op onze neiging dusdanig invloed uit te oefenen zodat het gedrag in het plaatje past van wat wij als wenselijk ervaren. Daar komt het eigenlijk altijd op neer, of je nu "positief" aan de opvoeding werkt, of fysieke correcties toepast. Niet trekken (want dat ziet stom uit, of is fysiek lastig) Niet aan de tafel knagen (want dan gaat die stuk) Niet opspringen (want dan worden onze kleren vies) Niet binnen plassen (want ik heb geen zin steeds te moeten poetsen) Het is eigenlijk allemaal heel zelfzuchtig.

In deze zin bestaat de "natuurlijke" opvoeding van honden in onze Nederlandse/Belgische maatschappij niet. De eisen die wij stellen zijn niet natuurlijk...in de natuur wandelt geen enkele hond aan een riem. Waarom wij dan wel zo nodig "natuurlijk" moeten handelen als een hond dan niet luistert...is mij een raadsel. Is het niet gewoon gemakkelijk? Een hand op de snuit, een por in de zij, een rukje aan de lijn?

Het zit denk ik in de menselijk aard om zichzelf als het middelpunt van de wereld te zien. En het is natuurlijk te danken aan onze intelligentie en creativiteit dat we (veelal) de wereld zo kunnen vormen dat ze ons het beste schikt. Maar of dit nou zo wenselijk moet zijn naar andere dieren toe, en of het eigenlijk überhaupt moreel is? Dat betwijfel ik eigenlijk wel. Is dat niet een aspect waar we vaak overheen kijken als we het hebben over de opvoeding van de hond?

correctie....hoezo.... de hond laat gedrag zien wat jij niet wenselijk vind....en hoe komt dat

heeft de hond de kans gekregen van baas.....om dit zichzelf aanteleren....of is baas onoplettend geweest

precies hetzelfde verhaal als de computer doet iets fout....ja duhh wie bestuurd die....jap wij
de mens

de hond opvoeden....sturen wijs hem de weg

Ik geloof er niet in dat honden dingen doen om mij boos te maken of mij te pesten, ze doen gewoon wat ze doen.
De hond spiegelt alleen de manier waarop ik opvoedt.

Onze herplaatser Luca valt uit aan de lijn naar andere honden. Als er aan de overkant van de straat een hond loopt springt hij op zijn achterpoten en gaat desnoods als een wildeman de struiken in. Ik kan hem dan ook amper houden.

Ik ben geen voorstander van straffen of correcties, maar toen ik na vijf maanden nog geen verbetering zag met 'snoepje' lokken' belonen, snoepjes op de grond, rustig blijven er in een boogje omheen heb ik een andere aanpak gekozen: 'stemcorrectie' (ik bedoel niet roepen-wel een duidelijke vaste stem)

als Luca een andere hond fixeert (zodat die andere hond gaat blaffen en hij kan uitvallen - hij daagt graag uit) kan ik mits 'euh-euh-euh' de andere kant laten opkijken en de hond negeren. Mits goede timing en geen grote zwarte hond lukt dit in 90% van de gevallen (lukte vanaf de eerste week)

Als ik de hond niet heb zien aankomen oid zeg ik na 5 keer blaffen 'genoeg' en dan stopt hij in 90% van de gevallen ook.

In het begin wou ik absoluut niet met een 'stemcorrectie' werken, maar dit werkt gewoon heel erg goed bij Luca

Boogje, snoepje etc... blijven we daarbij natuurlijk ook toepassen!