Re als Pup te kort geschoten, of weinig vertrouwen kan het allemaal niet zijn.
HIJ woont al drie en een half jaar bij mij, en hij vertrouwd mij volkomen.
Als hij zo´n lekker kouwstripje krijgt, dan houdt hij die op een manier vast
alsof hij zeggen wil: "Hou ´m even voor me vast, dan valt er niets op de vloer"
Dan houd ik dat stripje vast, en hij bijt er een stuk af, eet dat op, bijt er weer
een stuk af... enz. enz. Op zo´n moment ben ik een verlengstuk geworden van hem,
en gebruikt hij mijn handen om het vast te houden.
Maar je kunt ´m in het park beter geen stripje geven, met al de andere Hondenvrienden
er bij, want dan wordt het grommen! Dan is ´ie inderdaad bang dat een ander het van
hem afpakt.
Ik dacht even aan het verschil in vloerbedekking: Keuken = zijl, gang = tapijt,
maar dan zou hij alles wel in de gang eten.
Ik kan er ook niet te dicht bij staan, want het lijkt er eerder op, dat hij wacht
met eten, totdat hij ziet dat ook ik wat te eten heb.
Dus, nog steeds erg vreemd.