Hepatocutaan syndroom

Allereerst ben ik mijn inloggegevens kwijt en omdat ik een ander mailadres heb (overstap andere provider) kan ik niets opvragen. Dus dan maar even zo.
Momenteel ben ik aan het aanmodderen met een hondje die lijdt aan het Hepatocutaan syndroom. Ik heb ook al 1 hondje met Cushing maar dat wist ik want zij was al ziek toen ik haar uit het asiel haalde. Maar het is hier een heus ziekenboegje aan het worden.

Het gaat over Misty mijn Maltezer. Deze ziekte schijnt behoorlijk zeldzaam te zijn en ik kan er dan ook niet zo heel veel over vinden. In het Engels lukt het nog enigzins maar toch is er weinig over te lezen.

Daarom wil ik er toch aandacht aan schenken ook omdat mogelijk meer honden getroffen worden en dierenartsen niet weten wat deze ziekte inhoud met het gevolg dat dieren verkeerd behandeld worden. Bij mijn hondje is het ontdekt zonder dat ze allerlei "verkeerde" middelen toegediend kreeg en omdat ik zelf aandrong op een echo.

Mijn Misty begon op 30 december wat moeilijk te lopen, licht te kreupelen met haar voorpoten. Nu was ik nog niet zo in panie maar toch maar contact met dierenarts. Deze dacht dat ze een lichte vorm van artrose zou hebben en gezien haar leeftijd van 13 jaar zou het kunnen alhoewel ik wel vond dat het zo abrupt was. Na een rontgenfoto was er idd een lichte vorm van artrose te zien. Dus fortiflex mee.
Misty was wel veel aan haar pootjes aan het likken en het voel me op dat ze ook steeds aan haar vulva ging likken. Verder voelde ik onder haar okseltjes lichte korstvorming. Ik was er niet gerust op, bovendien raakte ze aan de diarree.

Weer naar de dierenarts. Deze dacht aan en allergische reactie en ga een jeukstillend smeerseltje mee. Verder wees ik dierenarts er op dat er een soort eeltvorming ontstond aan haar voetzooltjes, ze lekenverhard. Ze stelde pijnstillers voor maar wilde eerst een bloedtestje om te ijken of ze wel verantwoord zouden zijn. Haar leverwaardes waren iets verhoogd en na onderzoekjes bleken ook haar lymfeklieren wat vergroot te zijn.

Dus eerst maar geen prednisolon oid want dat zou niet zo verstandig zijn. Na 2 weken aanklungelen was ik het beu en heb verzocht om een echo. Mijn gevoel zei dat er iets interns aan ten grondslag zou kunnen liggen. En wat bleek: haar hele lever bleek een soort sterrenhemel te zijn, allerlei rare structuren die er niet hoorden te zitten. De dierenarts wist niet wat dit was en snapte er niets van. Dus door naar een specialist.
Deze nam ook weer een echo en zei dat we ons zorgen moesten gaan maken maar het beeld van het hondje paste er niet zo goed bij. De leverwaarden waren licht verhoogd en als je de lever mocht geloven dan zou dit schrikbarend moeten zijn. Dus toch maar met een naaldje wat van die levercellen uitnemen en bijken. Daar kwam uit dat het gewoon leverweefsel betrof dus niets kwaadaardigs. maar wat dan? het hoorde er niet te zitten natuurlijk. De specialist wist het even niet. Het leek op cirrose maar de cijfers waren er niet naar in de bloedtesten, ook de galwaarde was oke. haar eetlust was ookerg goed.

Voor mijn eigen gevoel werd er compleet over haar loopprobleem heengewalst dus daar wilde ik ook vooral een oplossing voor. Maar hier werd alleen gezegd: smeren met de hydrocortisolon. Maar dat was m.i. geen oplossing want zodra ik ging minderen kwam het terug en ze had er echt last van.

Dus dan maar naar een dierenarts waar ik al enige jaren daarvoor kwam van een tweedelijn, inmiddels was hij 100 km verderop gaan weren maar toch maar heen. Hij is dermatoloog en zou mij mogelijk verder kunnen helpen met Misty.
En ja dat kon hij, hij stelde in ieder geval een diagnose met haar pootjes: Malassezia. Ik kreeg iig een shamppo mee om hier mogelijk wat aan te doen. Maar goed toch maar weer een echo nemen. En ja hoor hij kwam met een diagnose: Hepatocutaan syndroom. Dit is zo goed als zeker, ze heeft er alle beginnende symptomenen van. De prognose is somber dat is me al wel duidelijk. In het buitenland wordt er wel een ainozuur infuus gegeven aan deze patienten maar hierover kan ik in Nederland niets terugvinden.

Uiteindelijk zou er nog een huidbiopsie genomen moeten worden maar dit moet van haar pootjes en is al zo pijnlijk. Wat schiet ik er mee op. Narcose, 13+ en een hartruisje houden me tegen en natuurlijk de pijn erna.

Er is dus weinig te vinden over deze ziekte en ik wil dan ook iedereen die een hondje heeft die verdacht is hiervan verzoeen om een echo te laten maen. Prednisolon is niet de juiste therapie voor deze patienten en dat wordt toch wel snel toegediend voor dieren met huidaandoeningen. Nu geef ik soms ook wel de creme maar dit blijkt niet zo erg te zijn als de prednison toedienen.

Verder zoek ik lotgenoten al zal het niet makkelijk worden. Ik voel me net in het jaar 2000 met mijn eerste hondje met Cushing daar was toen ook zo weinig van bekend helaas.

Edith,
Goed van je dat je dat hier onder de aandacht brengt.
De ziekte ken ik ook niet, en is waarschijnlijk heel zeldzaam.(je wil dan veel weten, maar je honger raakt niet gestild...)

Veel sterkte voor jullie

Bij een hond met zware leverproblemen zijn huidproblemen automatisch het gevolg er van. De verhoorning van die pootjes past ook bij hepatocutaan syndroom. Dat daar overheen ook nog eens malassezia is geconstateerd, is wel verklaarbaar door de slechte weerstand van je hond. Ik vind de keuze om prednison te blijven doorgeven nogal moeilijk. De prednisolon kan pas werken als het wordt omgezet door de lever, maar het middel zelf brengt bij langdurig gebruik ook leverschade toe. Het kreupelen op die leeftijd kan door de artrose komen en zou vrij normaal zijn. Maar lang gebruik van prednisolon kan ook zorgen voor botontkalking en artroseklachten, waardoor de klachten drastisch verergerd kunnen worden. Persoonlijk zou ik naast de reguliere diagnose en actieve onderzoeken een bekwaam holistisch dierenarts (met dierenartsachtergrond) inschakelen. Die kan je o.a. helpen om met orthomoleculaire middelen de vitamine- en mineralenbalans van je hond op peil te brengen, want door de medicatie is die verhouding ver zoek en dat kan ook diverse klachten geven. Ook kunnen er natuurlijke medicamenten worden ingezet die de lever ondersteunen en aan te zetten tot celvernieuwing en de andere organen die nu teveel onder druk komen te staan te ondersteunen. Ik heb het ergens al eerder geschreven, maar o.a. mariadistel (milk thistle) is daar een voorbeeld van. Het kan zomaar zijn dat door de juiste combinatie van middelen, afgestemd op de constitutie van je hond, het karakter en de aandoening, de reguliere medicatie op den duur kan worden afgebouwd en de situatie van je hond gestabiliseerd kan worden. Verder doet een gezonde natuurlijke voeding zonder e-nummers en andere rotzooi veel om die lever, darmen en nieren te ontlasten, evenals het nooit meer vaccineren, preventief chemisch ontvlooien en ontwormen. Daar zijn prima alternatieven voor die minder schadelijk zijn.
Als je betrouwbare adressen wilt hebben, dan moet je maar even PB-en.
Veel sterkte er mee.

@Goldendelicious,

Ik geef zelf geen prednisolon aan mijn hond aangezien dit niet handig is mbt tot deze ziekte en dat schreef ik ook, had ik deze indruk gewekt?
Vandaag is ze onderzocht in Utrecht. We wachten nog op het weefselonderzoek.

Misty krijgt overigens al jaren geen vaccinaties meer, daar ben ik met al mijn dieren echt terughoudend mee, ofwel we kiezen voor een bloedonderzoek. Ik heb ook een hondje met Cushing (de tweede al), daar weet ik iets meer van.

Qua voeding krijgen mijn dieren kvv, meest gekozen voor Misty is Bandit, wij geven aan al onze dieren eko voeding kvv maar de keuze is beperkt. Tannetje ondersteund me enigzins. Misty krijgt maridistel in combi met denosyl en momenteel geef ik probiotica. Ik doe pogingen om toch de diarree wat onder controle te krijgen al is het lastig.

Verder smeer ik wat calendulazalf. Hydrocortisoncreme gebruiken we nagenoeg niet meer, deze hebben kort gebruikt omdat het toch niet hielp. Maar prednison toedienen, neen dat zou ik toch niet snel doen. Wat ik schreef is vooralwaarschuwend bedoelt, dat veel dierenartsen daar mee aankomen. Daarom vraag ik altijd om een echo.

O ja de artrose is erg licht aanwezig, dat kan dit lopen nooit veroorzaken op deze wijze en zo ineens. Het is meer op eieren lopen door de voetzooltjes.
Het was wel bijzonder dat men ook niet verwacht had dat haar lever er zo slecht uitzag terwijl de klinische beelden en bloedwaardes er anders uitzien. Enkel aan het lopen is te zien dat er wat aan de hand is. Ze ziet er nog erg goed uit zo op het oog. Glanzende vacht, stralende oogjes, geen neurologische verschijnselen. Dat maakt het tot dusverbwat ingewikkeld.

Mvg
Edith

Zo, ik heb weer een account......wel een nieuwe helaas.
Zie ook nogal wat typfoutjes staan maar mijn tabletje heeft een eigen leven ofzo

Leuk dat je nu een account hebt! Welkom alsnog!
En hou ons op de hoogte.

Ja een nieuwe, ben wel mijn vriendjes kwijt van weleer
Maar ik weet mn oude inlognaam echt niet meer.....zal de leeftijd wel zijn

Ah zo gaat dat soms . Ik lees zelfs soms helemaal niet goed en soms lees ik iets van mezelf terug en denk: jeetje waar gaat dit over .
Nu weer op mijn laptopje, met de tablet gaat het niet altijd makkelijk pfff.

Heb je berichtje gelezen, bedankt voor je adviezen in ieder geval!

Groetjes
Edith

Hallo,

Ik heb vandaag dus te horen gekregen dat mijn friese stabij joey (net 11 jaar geworden) ook hepatocutaan syndroom heeft. Vanmorgen bij de specialist bij de dierenkliniek in Emmeloord geweest. Inderdaad 'zeldzaam'. En helaas niets aan te doen. De symtomen die Edith schreef herken ik allemaal. Binnen 4 weken is het enorm verslechterd. Dat het zo snel kan gaan, hij is altijd gezond geweest en nu zijn zijn laatste dagen in gegaan. Met pijn in mijn hart moet ik dit schrijven. En nu is het aan mij om die moeilijke beslissing te nemen, wanneer ik hem uit z'n lijden verlossen ga. Het zal binnenkort moeten gebeuren, want hij heeft gewoon pijn.
Het wordt een zware tijd.

Miranda

vertaald in het nederlands..

http://www.merckvetmanual.com/mvm/index.jsp?cfile=htm/bc/23632.htm

Hepatocutaneous syndroom(Oppervlakkige necrolytic dermatitis, metabole epidermale necrose, Necrolytic grote afstanden trekkende erytheem)
Hepatocutaneous syndroom is een zeldzame, chronische, progressieve en meestal dodelijk. Hoewel meestal geassocieerd met een hepatopathy, kan dit syndroom ook worden gezien in dieren met alvleesklier of neuro-endocriene tumoren. Diabetes mellitus is een veel voorkomende gelijktijdige ziekte. Bilateraal symmetrisch korstvorming en colitis laesies op de footpads, mucocutane kruispunten, oren, periorbitaal regio en druk punten zijn typische dermatologische veranderingen. Anorexia, gewichtsverlies, en lethargie zijn ook gemeld. Gemarkeerd toename van AP, gematigde stijgingen van ALT en AST, hyperglycemie, verminderde plasma aminozuren, hypoalbuminemia, verhoogde galzuren, en normocytic, normochormic bloedarmoede worden gewoonlijk gemeld. Hyperglucagonemia is niet een consistent zoeken, zoals het is in mensen met een soortgelijke toestand. Lever grootte varieert röntgenologisch. Meerdere hypoechoic knobbeltjes omgeven door hyperechoic strengen worden gezien diffuus verspreid over de lever op Ultrasonografie, en dit patroon "sterrenhemel" wordt beschouwd als ziektebeelden. Mogelijke redenen voor huidletsels gekoppeld leverziekte omvatten hypoaminoacidemia, wat resulteert in een vermindering in de epidermale cel omzet of abnormale zink metabolisme. Histopathologische veranderingen omvatten vacuolization van hepatocyten, lever parenchymal ineenstorting en nodulair regeneratie. Aanbevolen behandelingen omvatten passende schimmeldodende en antibiotische therapie voor huidinfecties, zink en vitamine supplementen, eiwitrijke diëten (b.v., eigeel of aminozuur supplementen) , controle van diabetes mellitus met insuline therapie, en actuele zuiveringen van de letsels van de huid.Behandeling heeft weinig effect op het verloop van de ziekte. Corticosteroïden zijn contraindicated.

Vandaag was een zware dag. Ik heb mijn friese stabij Joey moeten laten inslapen. Afgelopen donderdag was ik bij de dierenarts, afgelopen vrijdag bij de specialist in Emmeloord en nu dinsdag; is Joey er niet meer. Het ging zo snel. Zelfs mijn eigen dierenarts (die hem dus donderdag nog had gezien) zag de enorme verslechtering. Joey had zoveel pijn, wilde bijna niet lopen, en vanmorgen wilde hij voor het eerst ook niet meer zijn voer opeten, wel nog snoepjes (daar was ie gek op). Maar ik heb de moeilijke beslissing genomen en Joey is heel rustig en vredig ingeslapen. Emotioneel voor mij enorm, maar wel verstandig, hij had zoveel pijn, ik mocht hem niet langer laten lijden.Een verstandig besluit, maar ik mis hem nu al. Het is stil en leeg zonder hem. Sterkte voor iedereen die ook een hond heeft met het "Hepatocutaan syndroom".