En dan komt het moment dat hij niet meer kan staan...

Wij hebben een Tervuerense herder van 14 jaar, die te groot is voor het ras en hoog op de poten staat.
Drie jaar geleden vonden we hem al behoorlijk oud en zat hij al met de poten in de knoei. We hebben glucosamine/chrondroitine gegeven al jaren en de laatste maanden ook metacam. Waar we altijd bang voor zijn geweest is dat er een moment kwam dat hij niet meer kon opstaan, de poten werden steeds minder, hij begon steeds minder te willen lopen en ging nu ook al op een andere manier liggen.

Nu is het waar we zo bang voor waren gebeurd. Hij kan niet meer opstaan, voorheen lukte dat ook wel is niet, maar ondersteunden we hem en dan stond hij weer. Nu kan dat echt niet meer hij zakt direct weer neer.
Dierenarts is gebeld, maar die kan pas vanmiddag komen... mijn hele grote hoop is dat we nog iets voor hem kunnen doen. En waarom ik dan ook dit topic post is dat er misschien mensen met ervaringen zijn of die dit wel is mee gemaakt hebben en dat het toch nog weer goed is gekomen..
En om het even van me af te schrijven... 14 jaar mijn maatje..

Beste Aniek,

Ik ben bang dat je nu op het moment van afscheid nemen aangekomen bent , ik begrijp dat dit niet is wat je wil horen..
Neem de juiste beslissing en kies de optie die het beste is voor jou hond.
Heel goed dat je de Dierenarts direct ingeschakeld hebt, zorg dat deze z.s.m. komt, hij of zij kan jou het best mogelijke advies geven.

Super veel sterkte gewenst, ik hoop van harte voor je dat je hond toch nog op de been kan worden geholpen.

Groet,
Brokkel 2...The Return

Wat een nare situatie, goed dat je de dierenarts meteen gebeld hebt.
Veel sterkte bij de dierenarts. Hopelijk kunnen ze nog wat voor je hond betekenen.

Aller eerst wil ik zeggen dat hij al wel een prachtige leeftijd heeft bereikt!
Jullie hebben de laatste jaren al zoveel mogelijk geprobeerd het hem zo makkelijk mogelijk te maken.

Maar als hij echt niet meer kan lopen of opstaan denk ik ook dat jullie niks meer voor hem kunnen doen.
Je zegt zelf al dat jullie hem 3 jaar geleden al erg oud vonden.
Dan is het toch nog geweldig dat jullie deze 3 jaar nog gekregen hebben.

Wel goed dat de da al ingelicht is en dat hij toch vanmiddag al kan komen.
Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht met deze moeilijk beslissing.

Heel erg bedankt al voor alle steun.
Ik ben een lange meelezer en heb mij nu ook aangemeld. Wat een geweldige mensen zitten hier, heel erg bedankt.

Het grootste waar ik tegen aan hik is dat hij nog wil... Hij wil opstaan, hij wil gewoon eten, hij neemt voer aan. En ik wil niks voor mezelf doen, maar dat koppie wil nog en dat vind ik zo ontzettend sneu..

Misschien een niet onbelangrijke vraag en iets om over na te denken.
Wij hebben nog een hond en 2 katten in huis. Als hij wordt ingeslapen zal dat thuis geboren, is het goed om ze afscheid te laten nemen?
Stiekem hoop ik dat het niet nodig is, omdat zijn koppie nog wil.. maar ik moet wel realistisch blijven denk ik.

Honden zijn bikkelhard voor zichzelf. Ik heb het helaas deze maand zelf mogen meemaken. S'ochtends nog 1,5 uur gelopen. S'middags naar de dierenarts om een roesje te krijgen om te kijken waar de oorontsteking toch vandaan kwam. Toen zijn ze erachter gekomen dat de hele onderkaak verkankerd was en makkelijk had kunnen breken omdat de kaak heel dun was geworden. Wij mensen zijn er voor om een hond te beschermen tegen zichzelf op het moment dat het niet goed meer gaat. Ik ben met mijn gedachte bij jullie.

Dit is een heel zwaar moment voor jou Aniek. De angst waarmee je al een tijdje leefde is nu realiteit. En ik moet eerlijk bekennen dat dit voor mij heel herkenbaar is. Mijn hond wordt steeds zwakker in de achterhand en heeft vrijwel geen bespiering meerom het op te vangen. Een realiteit dat ik weet dat er een dag komt dat het niet langer kan.

Je vraagt naar ervaring en ook die heb ik. Al is het een paar jaar geleden. Een grote hond van bijna 60 kilo. In de hal nog omhoog geholpen om naar buiten te strompelen en het volgende moment lag hij daar onder de kastanjeboom en kon niet meer opstaan. Het was het einde.

Ik weet niet of je dierenarts nog iets kan doen. Van Annelies http://www.hondenpage.com/baasjes/10777/Annelies%20&%20Déru†,%20en%20de%20Puli,s%20Ixy%20en%20Kwint.php heeft herinner ik me een topic en zij heeft door natuurlijk behandelen haar Deru nog wat tijd kunnen geven. Nu is geen verhaal en geen kwaal gelijk, maar wie weet kun je haar eens vragen.

Op je vraag over afscheid nemen. Dat zou ik zeker doen, ieder op eigen wijze.

14 jaar is je hond, 14 jaar jouw maatje... ik wens je heel veel sterkte en wijsheid toe. En ik voel met je mee. Sterkte vanmiddag.

Sommige honden laten niet zo goed zien dat ze al helemaal op zijn.

Ik heb het zelf gezien bij mijn ex schoonmoeder.
Zij hadden een klein zwart hondje die had kanker.
Ze hadden een paar jaar daarvoor al een rij tepels weggehaald. Maar helaas toen ze een jaar of 15 was is het terug gekomen. Te oud voor een narcose en het is heel snel gegaan.
Op een ochtend kwamen we op en toen was het open gesprongen.
Een heel naar gezicht en een vreselijk lucht kwam eruit.

Ze heeft nog een paar weken geleefd omdat mijn ex schoonmoeder ook niet wist wat ze er mee aan moest.
Ze wilde nog zo graag. Ze was dol op lege petflesjes. Zelfs op haar laatste dag ging ze er nog achteraan. Haar geest was nog echt jong maar haar lichaam was op.
Ik heb op een moment echt gezegd dat het genoeg was. Ze werd niet meer beter.
Na veel gepraat en heel veel tranen hebben ze haar toch laten gaan.

Als het zover komt vandaag (wat ik absoluut niet hoop voor je hoor) dan zou ik ze zeker afscheid laten nemen.
Anders is de kans dat ze blijven zoeken.

Sterkte!

Aniek, ik weet als geen ander hoe moeilijk het is om te zien als het lichaam niet meer kan maar in zijn koppie alles nog wilt, en kan.

Hoop dat jullie nog van jullie hondje kunnen genieten, maar indien het moment van afscheid wel is aangebroken doe dat dan precies zoals goed aanvoelt bij jullie. Wij hebben bijvoorbeeld nog foto's gemaakt, eerlijk bekennen dat deze tot op heden nog niet kan bekijken. Haar favoriete eten gegeven, iedereen die haar lief was afscheid laten nemen.

Hondje van mijn zusje waar zij zeer close mee was, voor het inslapen afscheid laten nemen en daarna. Bij het inslapen zelf vonden wij het verstandig dat zij hier niet bij was.

Merken je andere honden niet dat ze ziek is? Mijn zusjes hond vertoonde een paar weken lang vreemd gedrag,heel nerveus. Achteraf denk ik dat zij allang voelde dat het niet goed ging.

Wens jullie heel veel sterkte toe en hoop van harte dat je nog van je lieve hondje mag genieten!

Hey Aniek,

14 is een hele mooie leeftijd, maar ik denk ook dat de tijd is gekomen om afscheid te nemen.
Ik vind het moeilijk om aan te geven of ik de andere husdieren erbij zou laten of niet, misschien op het moment zelf niet, maar erna zou ik ze er wel even bij laten.

Heel erg veel sterkte!

Mijn vorige Golden had hetzelfde. Die had een hernia opgelopen, en artrose in een knie. Het ging al jaren bergafwaarts, en toen kwam het moment dat hij niet meer door de knieën kon om zich te ontlasten. We hebben met de dierenarts toen afgesproken dat hij hele zware pijnstillers kreeg, voor een paar laatste dagen. Want natuurlijk gebeurde dat hier op vrijdag en je rent ook niet meteen naar de dierenarts. Bovendien had die geen plaats, en ik ga al helemaal niet naar een vervanger die ik niet vertrouw. Dus heb ik telefonisch pijnstillers voorgeschreven gekregen en hebben we nog drie dagen afscheid kunnen nemen.

Of het afscheid nu vandaag komt, of dat hij met een pepspuitje nog een paar dagen mee kan kan ik niet inschatten. Ik denk wel dat het een kwestie van korte tijd is, helaas.

Hier net hetzelfde, Luca is ook 14 en kan heel moeilijk rechtstaan (artrose op haar heupen). Het is bang afwachten tot de dag ze niet meer zelfstandig kan staan.. Ze ligt het meeste van de dag binnen op een warme dons en bij de chauffage.

Ik wens je veel sterkte in deze moeilijke tijd!

Aniek,

Dit is moeilijk...
Maar misschien moet je je gaan afvragen is dit nog dierwaardig.
Je hebt intens genoten van je maatje.
Maar jij zult de beslissing moeten maken...dat kan je hond niet.
Ik weet uit ervaring dat is heel moeilijk!!!

Goed dat de dierenarts vanmiddag komt dan kunnen jullie besluiten wat het beste voor hem is.

Ik wens je heel veel sterkte!!!!

Lieverd, een hele moeilijke dag is aangebroken, maar ook ik denk dat je voor je lieve maatje moet kiezen.
Ik weet het, het is verschrikkelijk moeilijk, net of je een deel van jezelf verliest.
En natuurlijk is 14 jaar een hele mooie leeftijd, maartoch, hoe ouid hij ook is, je wilt ze niet kwijt.
Onze Lizzie is 2 januari overleden, ze kon ook niet meer op haar pootjes staan, het was of een hernia of een tumor in de rug.
De DA denkt het laatste omdat het zo snel ging.
Toen Lizzie steeds omviel hebben we ook de DA gebeld, en hebben we het weekend nog afscheid genomen.
Ik denk eigen ervaring, als het toch moet, dan direct, want dat weekend, en dat we wisten dat Lizzie die maandag zou gaan, dat waren de ergste dagen van mijn leven.

Ik wil je voor vanmiddag echt alle sterkte van de wereld wensen, want het is en blijft een hele moeilijke beslissing.

Heel erg bedankt allemaal voor alle steun!

We hebben hem laten inslapen... het ging echt niet meer. Nogmaals geholpen op te staan, maar hij zakte meteen weer door zijn poten.

Rust zacht Vasco..

Ik ben er even stil van... wat een prachthond en wat een prachtmaatje.

Heel veel sterkte met het verdriet en de leegte die hij achterlaat. Hij is in jou, in de dingen die je doet stapt hij in iedere herinnering mee aan je zijde. Je hebt voor hem de beste keuze gemaakt die je kunt maken als je van je dier houdt.

Sterkte

Ik verplaats je topic naar de rubriek Hondenleven, afscheid en memoriam

Aniek,

Het is zo hartverscheurend om die beslissing te moeten nemen..
Je hebt dit gedaan uit liefde voor Vasco, dat maakt het helaas niet makkelijker.
Ik wens je heel veel sterkte met dit grote verlies.

Veel sterkte.

Hoi Aniek,

Heel veel sterkte toegewenst.

Aniek,

ook ik wil je heel veel sterkte wensen met het verlies en gemis van Vasco.
Je maatje heeft een prachtige leeftijd behaald en heeft veel liefde mogen ontvangen van jullie.
Met veel liefde heb je hem nu laten gaan.
Vasco leeft voor altijd verder in jullie hart.

Rust zacht mooie kanjer.

Lieve Aniek,

Afgelopen jaar hebben wij hetzelfde meegemaakt met onze Zwitserse Witte Herder. Vanaf haar 9e jaar begon ze stilletjes aan steeds meer last te krijgen van HD. In het begin merkten we het niet eens, het ging zo langzaam... Wij dachten gewoon aan ouderdom. Maar achteraf gezien, begon het toen al.
Toen ze bijna 10 was, begonnen we het echt aan haar te merken en kreeg ze pijnstillers en glucosamine. Het ging een tijdje goed, af en toe had ze goede dagen en af en toe hele slechte.
In het begin hadden de goede dagen nog veel de overhand, maar langzaamaan kreeg ze steeds meer slechte dagen...
Ze sliep alleen nog maar, kon alleen maar een klein poep- en plasrondje lopen en wilde op het allerlaatst zelfs niet meer eten. Ze voelde zich gewoon hondsberoerd. Ze was altijd gewend om lange stukken te wandelen in de bossen en lekker te ravotten, maar dat ging nu niet meer.
Ze werd er doodongelukkig van.
Wij hebben achteraf gezien de beslissing te laat gemaakt. Toen ze niet meer wilde eten, hadden we haar haar zin moeten geven en haar uit haar lijden moeten verlossen.
Maar wij wilden dat niet zien. We probeerden het met vlees en andere lekkere dingetjes en klampten ons vast aan de weinige goede dagen die ze af en toe nog had.
Maar eigenlijk had ze die gewoon nog te weinig, ze had geen hondwaardig leven meer.
Nu heb ik er spijt van dat we haar die laatste paar maanden onnodig hebben laten lijden, ze gaf zelf al aan dat het niet meer ging. Hoewel haar geest af en toe nog wel wilde, maar haar lichaam gewoon niet meer.
Nu wil ik niet zeggen dat dit voor jullie ook geldt, ik kan immers helemaal niet in jullie leven kijken... Maar ik vind wel dat het iets is om over na te denken.
Vlak nadat Sara ingeslapen was, had ik er spijt van dat we haar hadden laten inslapen. Ik wilde haar terug en wel nu meteen! Ik dacht dat ze nog heel veel langer mee had kunnen gaan, het ging nog wel. Maar ik loog tegen mezelf, diep van binnen wist ik dat dat niet waar was, hoe moeilijk dat ook was.

Ik hoop dat jullie, hoe moeilijk het ook zal zijn, de juiste beslissing kunnen nemen voor jullie maatje. 14 jaar is een hartstikke mooie leeftijd.

Heel veel sterkte gewenst.

Groetjes Iris

Wat een prachtige hond was het!
Heb in mijn eerdere bericht al gezegd dat hij wel een hele mooie leeftijd heeft bereikt.

Heel erg veel sterkte.
Hij zal altijd in de buurt blijven!

Rust zacht mooie Vasco!

Wat een rund ben ik toch Weer eens niet de hele pagina gelezen...

Ik zie dat jullie de beslissing al genomen hebben en ik persoonlijk vind dit de enige juiste beslissing, hoe moeilijk die ook geweest zal zijn.

Vasco was een prachtige hond en ik weet wel zeker dat hij ook een prachtig leven gehad heeft bij jullie.

Liefde is ook loslaten, en dat hebben jullie nu gedaan.

Heel erg veel sterkte gewenst.

Gecondoleerd, veel sterkte met het verlies van je maatje

Poeh, heftig hoor, heb er een brok van in mijn keel.

Ik kan de woorden niet vinden, vind het heel erg voor jullie.

Kan jullie op dit moment alleen maar veel sterkte toewensen en ik hoop dat lieve Vasco ons lieve Lizzie vind en alle andere hondjes die heen zijn gegaan om daar lekker rondjes mee te gaan rennen.

Dag lieve Vasco

Heel veel sterkte in deze moeilijke momenten en dagen.

Jeetje, wat heftig. Krijg er kippenvel van. Ik wil je heel veel sterkte wensen in deze moeilijke tijd..

Heel veel sterkte, en gecondoleerd. Ben echt sprakeloos :(

Heel veel sterkte, het is moeilijk om afscheid te nemen van je beste maatje ooit, wees blij dat je hem 14 jaar bij je hebt mogen houden