Spike was 'ons kind' in ons gezinnetje.
Zijn heengaan op 14 maart 2016, precies een week voor de verjaardag van mijn vrouw Joke, was erg ingrijpend voor ons.
Wij hebben Spike laten euthanaseren, omdat hij een agressieve vorm van mondkanker had en op de dag dat hij niet meer wilde eten, besloten wij om hem niet langer pijn te laten lijden.
Als ik er nu op 26 april 2017, ruim een jaar later, aan terugdenk springen me opnieuw de tranen in de ogen.
Hij was de liefste hond, waarvan ik samen met mijn vrouw de baasjes mochten zijn, die ik persoonlijk ooit heb mogen leren kennen.
Zijn levensverhaal heb ik bij de dierenarts bij de verhalen laten plaatsen, zodat hij ook op die manier voor iedereen in gedachten blijft.
Het verhaal kan je 'hier' vinden en is als PDF opgeslagen.
Zijn heengaan op 14 maart 2016, precies een week voor de verjaardag van mijn vrouw Joke, was erg ingrijpend voor ons.
Wij hebben Spike laten euthanaseren, omdat hij een agressieve vorm van mondkanker had en op de dag dat hij niet meer wilde eten, besloten wij om hem niet langer pijn te laten lijden.
Als ik er nu op 26 april 2017, ruim een jaar later, aan terugdenk springen me opnieuw de tranen in de ogen.
Hij was de liefste hond, waarvan ik samen met mijn vrouw de baasjes mochten zijn, die ik persoonlijk ooit heb mogen leren kennen.
Zijn levensverhaal heb ik bij de dierenarts bij de verhalen laten plaatsen, zodat hij ook op die manier voor iedereen in gedachten blijft.
Het verhaal kan je 'hier' vinden en is als PDF opgeslagen.