Bedankt allen dat ik dit eens kan neerschrijven, het is erg nodig, want ik ben verre van een seute, maar dat voorval hangt echt in mijn kleren, ik was zo gek van mijn pupje.

Wat een verschrikkelijk verhaal!
Als je echt zout willen dat je antwoord of adviezen krijgt zou je beter je verhaal of vragen in het forum kunnen stellen. Daar zijn veel mensen actief die dan kunnen reageren.
Je hebt nu je verhaal in een soort van dagboek ofzo gezet, maar dat wordt volgens mij bijna niet gelezen en of beantwoord.

Hartverscheurend om zoiets mee te maken... Wellicht dacht je grotere hond dat het om een prooi ging waardoor zijn jachtinstinct even bovenkwam... daarom hou ik mijn dieren altijd in de hand wanneer ze kennis maken met andere dieren en laat ik ze steeds snuffelen om een reactie uit te lokken (gedrag-analyse) alvorens in de buurt te laten zodat ik met mijn arm het dier nog tijdig kan afschermen voor potentieel gevaar. Maar ik besef dat het soms zo snel gaat dat je er niet op tijd bij kan zijn. Zo heeft de hond van mijn zus ooit in een hap mijn lievelingskitten zonder waarschuwing doodgebeten omdat mijn tante niet nadacht en de hond zijn eten vlak naast mijn kitten plaatste... Ik was er helemaal kapot van.. dus ik begrijp hoe je jezelf voelt... Dieren zijn niet zoals mensen.. ze leren een beetje trager en daarom moet je ze in je geest altijd een stapje voor zijn.. zelf 2 stappen als er domme mensen zoals mijn tante in de buurt zijn...
Log in (bovenaan de pagina) om te reageren op dit verhaal. Nog geen lid? Meld je gratis aan.