We zijn jaren geleden begonnen met een Dog uit de doggenopvang te halen, Angie was haar naam maar helaas hebben we niet lang van haar kunnen genieten.
Ze is overleden na een mislukte operatie. Op advies van de opvang (anders hadden we eerst een maand naar een lege mand zitten kijken) zijn we de dag na haar overlijden bij hun langs gegaan en zijn naar huis gegaan met onze tweede Dog Kay.
Kay was al 6 dus we wisten dat we niet veel jaren hadden samen hadden, daarom wilde ook niemand hem meer adopteren.
Twee jaar later brak hij in de sneeuw zijn achterpoot en ondanks alle zorg moesten we hem na 6 weken toch laten inslapen, hij was op maar had met ons gelukkig nog een hele mooie tijd gehad.
Hierna kwam onze derde Dog Dudley, een dominante reu soms tot het agressieve af.
Na 3 keer in het ziekenhuis te zijn behandeld hebben we hem laten castreren waarna hij de liefste en trouwste hond ter wereld werd, onvoorstelbaar wat het gemis van testosteron doet (zouden ze met onze voetbalhooligans moeten doen).
Dudley kreeg het na een paar jaar aan zijn hart en met de juiste medicijnen hebben we nog 2 jaar van hem mogen genieten, echt genieten hij was tot aan zijn dood een kleine baby in een groot reuzen lijf.
Nadat hij is overleden hebben we besloten om geen Dog meer te nemen, al blijft het ons ras en als we ooit de staatsloterij winnen...
We waren het na een maand wel zat zonder hond en omdat we toch weer een opvanghond wilde kwamen na wat surfen uit bij onze nieuwste aanwinst all the way from Spain: Goof.
Wederom een hond met wat problemen maar inmiddels waren we wel wat gewend.
Na een jaar vonden we het tijd voor een speelkameraadje en dit is Kira geworden van de zelfde opvang Olé.
Dus om een lang verhaal kort te maken, de honden die op ons pad komen hebben allemaal een slechte start gehad maar proberen wij bij ons een goed en waardig hondenleven te geven.
Voor meer foto's van onze honden: www.robsmit.nl
