Gecoupeerde staarten/oren

Ik snap dit topic niet.
Er zijn al uitgebreide discussies over geweest en telkens blijven er gewoon voor- en tegenstanders.
Waarom nog een keer een topic hierover openen?

Persoonlijk vind ik het niet mooi, maar anderen weer wel etc.

Waarom hierover doorgaan?

Ik denk omdat diegenen die goed onderbouwde ethische bezwaren hebben tegen couperen, wat ook nog eens bij wet verboden is, zich geroepen voelen om op te treden in het belang van de dieren. Zelf ben ik als dierenarts een ambassadeur van de gezondheid, welzijn en integriteit van dieren. Ik voel het als een morele plicht om mijn standpunt daarover te delen en te motiveren.

toch blijft castreren zonder goede rede hetzelfde, je haalt iets weg wat er wel op hoort.

Daarnaast is het voor de baas ook een stuk minder stress.. anders zit je met elke wandeling met alle macht te hopen en te duimen dat het goed gaat.. Dat was ik vergeten bij het vorige bericht in te zetten, haha

Mee eens, Mireille!


http://www.hondenpage.com/hondenforum/83928/het-'nut'-van-couperen.php

haha, dat is wel zo inderdaad.. al moet ik weg zeggen dat couperen vaak op een andere manier gaat als castratie en het (denk ik) daarom zo'n verschil is voor mensen..

Castreren word vaak onder narcose gedaan, de hond heeft er een aantal dagen wat last van en heeft er (vaak) profijt van, om het een of om het ander..
Couperen word vaak op een barbaarse manier gedaan, kijk naar bijvoorbeeld die mensen die hondengevechten organiseren.. die staarten worden vaak gewoon afgebonden of afgeknipt, met de hond gemuilkorfd en in een houdgreep .. dat vind ik toch al een heel verschil..

Maar als je het bekijkt als: je haalt iets van de hond af, wat moeder natuur er heeft opgezet, tja, dan is het inderdaad hetzelfde..

Zolang het couperen onder narcose bij een dierenarts word gedaan, heb ik er helemaal niet zoveel problemen mee...

Weet iemand wat de redenen waren om de wet te maken zoals hij is? Ging het om het illegale onverdoofde circuit, of om de hond hond te laten zijn? Of een andere reden?

Ik heb met een heleboel honden de zware africhting gedaan en ik moet zeggen dat een tegenstander een stuk moeilijker bij de oren kan komen als ze gecoupeerd zijn, dan als ze gewoon hangoren hebben. Dat is toen 1 van de redenen geweest om verschillende rassen te couperen.

Mijn vriendin heeft een Doberteefje en die had voor ze 1 jaar was al 2 keer haar staart gebroken. Die staarten zijn erg dun en breken heel makkelijk!

Niet dezelfde wet, maar ik heb wel een referentie gevonden naar het Ingrepenbesluit. Je mag zeg maar geen onnodige ingrepen laten verrichten. Medisch noodzakelijke dingen wel, en ook dingen ivm. dierenwelzijn. Ik denk dat voorkoming van pups misschien onder het dierenwelzijn zal vallen?

Ik vind geen enkele medische ingreep "doodnormaal" of vanzelfsprekend. Dat castratie relatief normaal is komt denk ik omdat heel veel mensen een reden hebben om hun hond te laten castreren. Daar waar de reden een slechte is, dient een dierenarts dit te bespreken. De collega's met wie ik heb gewerkt (en ikzelf) deden dit ook. Bij katers gaat het wat meer "op bestelling" want die komen (hoop ik) buiten zonder toezicht dus is er bijna altijd een goede reden.

couperen puur voor het uiterlijk... daar moet ik niet over discussiëren, dat is gewoon: nee

dat mensen aan zichzelf laten knippen enzo moeten ze zelf weten, laat dieren gewoon met rust hè zeg

kapot geklopte staarten... komt dat zo vaak voor?? of is dat een drogreden? dat laat ik in het midden, daar ken ik niets van, maar ik hoop dat dat niet te vaak voorkomt!

castreren en steriliseren, dat is toch wel iets anders vind ik
maar ook dat doe je toch enkel als het nodig is en "nodig" kan inderdaad zijn als geboortebeperking
bij katten, maar best dat het gebeurd, wat ga je anders beginnen met al die kittens?
en bij honden, kan het ook nodig zijn, mensen die een reu én een teef hebben bijvoorbeeld, dan is het (vind ik) beter dat 1 van beiden geholpen wordt, beter dan een "accident".

Hmmm, als ik eigenaren van reuen vraag naar de reden van castratie is het toch heel vaak uit voorzorg of zelfs omdat de dierenarts dat heeft geadviseerd, dus blijkbaar delen niet alle dierenartsen deze nobele gedachte.
Ik moet wel zeggen dat: Honden zijn niet altijd in het zicht en ze kunnen een loopse teef tegenkomen, bijna het zelfde klinkt als uit voorzorg

Maak maar eens een paar kapotgeslagen staarten mee en de pijn die zo'n hond daardoor ervaart.......... meer dan verschrikkelijk

Ik zie zelden of nooit een hond met een kapotgeslagen staart of een hond die om die redern een (gedeeltelijke) staartamputatie heeft ondergaan. Vroeger in het asiel wel een paar vanwege kwispelen tegen decstalen damwanden van de kennels. En dan heb ik het over 25 jaar geleden, bij honden waarvan de staarten niet gecoupeerd werden.

Zo zie je maar Wendy, ik zie ze helaas meer dan me lief is, maar kan het zo zijn dat het komt omdat de een meer van doen heeft met bepaalde rassen dan een ander?

nr2

denk je echt als je een dominate reu heb is hij echt niet eens meer niet dominant als zijn ballen er af zijn, misschien de scherpe randjes. en je kan je dominante reu ook ergens losgooien waar geen of weinig andere mensen zijn plekken zat hoor. of een teef/ reu uitzoeken waar het wel mee gaat


ik snap de reden wel alleen is het de makkelijkste weg. of te wel niet nodig net als couperen

Ik vind ook niet dat je een hond zomaar moet castreren, maar jullie laten het een beetje klinken of het dierenmishandeling is, als je je hond wel laat castreren.
Mijn hond kon echt niet meer spelen, met andere honden..
Hij heeft altijd confrontaties met andere honden vermeden, maar de laatste maanden voor zijn castratie, ging hij wel het gevecht aan!
Dit was gewoon frustratie, hij wou rijden, en de andere hond accepteerde dit niet (logisch), Hierdoor ging hij zich laten gelden, en helaas ook met succes.
Het enige wat hij de hele weg deed, was ruiken, klappertanden, overal plassen, tuurlijk hoord ook wel bij een reu
Mijn hond was duidelijk zelf ook niet gelukkig, toen hij nog niet gecastreerd was..
Hij was in de pubertijd enorm omgeslagen, van een heel aanhankelijke pup, naar een geobsedeerde reu!
Nu hij gecastreerd is, speelt hij weer met iedereen, en is een heel stuk vrolijker.
Ik vind het belangrijkste dat mijn honden "vrij" zijn, voor zover dat kan.
Een gefrustreerde hond, en een gefrustreerde baas, dat kan toch ook niet lang goed gaan?