Na 2 volwassen herders als eerste honden gehad te hebben kregen we een duits herderpupje. Ik had nog nooit een pup opgevoed en het was best een uitdaging 
Hij was ook al ca. 12 weken toen we hem kregen. Bijten bleef ik consequent een in elkaar gedraaid fleece flosstouw aanbieden, daar speelden we dan mee, daar mocht aan getrokken, gerosd en in gebeten worden.
Kuiten bijten was wel een nee, ook wel aanbieden van flos maar wel een iets duidelijker nee.. (buiten neiging om het bij hardlopers te doen, dus NEE en dan ook trouwens had ik buitend dat flos ding mee.
--
Zat hier ook verschil trouwens in baldadigheid en kijken tot hoever hij kon gaan, maar soms was hij gewoon moe en daardoor absoluut niet meer te bereiken en was het bijten echt hard en fel. Nee en tegengas geven werkte dan alleen maar als een rode lap op een stier.
Ik had niet door dat hij vaste slaapmomenten/rustmomenten nodig had. Na 1,5 week kreeg ik wel dat advies van fokker en andere mensen.. en verdomt.. toch die verplichte rustmomenten in de bench eigenlijk nét voor hij in fase onbereikbaar zou gaan komen maakte dat het al een stuk behapbaar werd.
--
Je zegt lief en aanhankelijk over je pup. Was die van ons ook, en hij mocht op de bank. Maar ook daar was het haprisico als hij te opgewonden raakte, alleen daar soms naar gezicht en dat was dus enorme no go voor mij. Mijn stemreactie was dan wel anders, en ik bood geen alternatief speeltje. Op die momenten was het klaar met aandacht, zette ik hem resoluut met beide pootjes op de grond en kon hij het even uitzoeken en geen verder aandacht van mij of van iemand anders in de ruimte. Nee ik zette hem dan niet in de bench, want ik wilde dat geen "strafhok" laten zijn.
Meestal liep hij er dan zelf wel al heen en ging er met een zucht inliggen, beetje mokkend.. om dan maar in slaap te vallen.. of een ander plekje in de kamer (mand of kussen)
Die boodschap kwam wel vrij snel door moet ik zeggen.
--
In de greep nemen bij honden die redelijk pittig zijn, en vrij sterk karakter hebben, zorgt negen van de tien keer voor verzet en weerstand bij dat soort types. Probeer dus echt het voor te zijn dat ze op punt komen dat ze venijnig gaan bijten.