Bang voor autos

Hallo allen,

Wij zitten een beetje met onze handen in het haar hier. We hebben sinds kort een Jack Russell pup, Rox, een teefje van nu 10 weken oud. Superlief, maar we lopen tegen een probleem aan.

Zodra we buiten lopen en er komt een auto, scooter, brommer of motor voorbij, schrikt ze enorm. Ze wil dan meteen terug naar huis trekken, en dat doen we dan uiteindelijk ook maar… Maar ja, nu is het punt dat ze daardoor eigenlijk niet meer echt wil wandelen. Ze staat na een paar meter al stil, trekt naar huis en als we dan binnen zijn, plast ze vaak ook nog eens in huis.

We zijn een gezin van 4, ik (Rikke), mijn man, en 2 zoons van 9 en 12 jaar. De jongens laten haar ook af en toe uit, maar nu vinden ze het niet leuk meer omdat het zo’n worsteling is.

Waar moeten we in hemelsnaam beginnen om dit goed aan te pakken? Heeft iemand dit eerder meegemaakt met zo’n jonge pup?

Groetjes,
Rikke

Waarom til je de pup niet op, om zo samen veilig de wereld te ontdekken?
Geef de pup geborgenheid en laat haar lekker op je arm kennis maken met dingen die ze eng vindt.

Neem aan dat je de twee weken vrij hebt genomen en zindelijkheid al onder de knie hebt? Ene hond is de andere niet, vraag wat hulp aan vetrouwde buren, vrienden die even stoppen op scooter, of auto ect en een babbel maken met jullie als gezin. 

Deze, een goed advies.      En ga eens ergens naar toe en ga op een bankje zitten en je pup op je schoot nemen….en kijken naar de voorbijgaande autoos, brommers fietsers.    Ik heb een wat oudere hond een herplaatser die te groot is om op schoot of op de arm te nemen, ben in het gras gaan zitten, bij grote objecten waar ze heel onzeker van was, echt het helpt, spreek bemoedigend toe, en wanneer er een object langs komt en ze wil naar huis je hond, til ze lekker op en loop toch even door…stukje verder zet je ze weer op de grond.  

Iets wat ik in ieder geval mee wil geven, is haar niet dwingen verder te lopen.. dan wordt het namelijk alleen maar erger.

een tip die ik hier voor gekregen heb, is de hond dragen, wegzetten om de behoefte te doen, en als je merkt dat ze terug wil/angstig is, weer dragen en gewoon rustig naar huis. Zo leert ze dat ze jullie kan vertrouwen en als het spannend is, jullie ervoor zorgen dat ze veilig is. 

Iets anders wat kan helpen, is op een afstandje zoals in de andere reacties al is gezegd naar de ‘spannende’ objecten kijken. 

Afhankelijk van je hondje kan het in kleine of grotere stappen gaan, maar blijf geduldig. 

De puppy is nog maar 10 weken oud. Er is de voorbije weken heel veel gebeurd voor dit hondje: weggehaald uit haar vertrouwde omgeving, weg van moeder en broertjes, zusjes, terecht gekomen in een nieuw huis, nieuwe mensen, nieuwe omgeving,... dat geeft heel veel stress, het duurt sowieso een tijdje voor die stress uit het systeem kan wegvloeien.

Ben je bekend met de term socialisatie?

Dat houdt in dat je de pup met mondjesmaat laat wennen aan nieuwe prikkels maar daarbij zorgt dat de puppy zich ontspannen voelt. Dat laatste wordt nogal es vergeten, dan krijgt de puppy nieuwe prikkels te verwerken terwijl ie vol spanning zit en zo wordt de foute connectie gelegd tussen 'iets nieuws' (bijvoorbeeld auto) en 'angst of spanning'. Bekijk dus steeds hoe je dat anders kan aanpakken, want het is de bedoeling dat je hondje de link legt tussen 'iets nieuw' en 'ik voel me prima'.

Ga op een afstand samen kijken, op een plaats waar je samen ontspannen kan zijn. Bijvoorbeeld: een grasveld van waar je naar een fietspad of een weg kan kijken. Wees zelf kalm zodat de pup zich aan jou kan spiegelen. En doe verder niets, gewoon samen kijken naar de fietsers of de auto's die een beetje verderop langsrijden. Zo leert de pup: dit is niet eng, er is niets aan de hand. En hij leert op jou vertrouwen want jij zorgt voor betrouwbaarheid, kalmte, zelfzekerheid. 

Socialisatie van een jonge hond vraagt tijd en inzet en geduld. Maar je doet er daarna levenslang je voordeel mee als je hond zelfzeker en standvastig in de wereld staat. Dus zeker de moeite om het nu goed aan te pakken, op het tempo dat de puppy aankan en waarbij hij zich comfortabel voelt.

Veel plezier samen! 

Ik zou, nu de pup nog bang is van auto's zeker de kinderen de hond niet laten uitlaten.

Houd de pup lekker op de arm, of kniel er naast wanneer er gemotoriseerd verkeer langs rijdt.

Zoek een rustig plekje voor de pup waar het kan poepen/plassen.

Je kan een plek creëren in de tuin (altijd handig) of je hebt ergens voor het huis een rustig plekje.

Ga daar naartoe voor het poepen en plassen, de rest is om te ontdekken voor nu. Alle plasjes en poepjes die de pup elders doet, zijn mooi meegenomen.

Mijn hond had rond die leeftijd ook een angstfase/angstige periode.

Hij wilde niet van huis weg. Ging op zijn bips zitten. Hij wilde niet naar die enge weg met auto's/scooters/vrachtwagens/etc. En terug naar huis ging hij als een speer. 

Mijn advies:

Wat je vooral niet moet doen is thuis blijven en niet gaan wandelen. Ga met haar gewoon uit wandelen en laat die prikkels maar binnen komen. Met veel geduld (ja, het gaat heel langzaam op de heenweg) en moedig haar aan, steun haar onderweg. Heel veel liefde. 

Wat je ook vooral niet moet doen is haar aan de lijn vooruit slepen. Dat wekt weerstand. Gewoon de lijn ontspannen houden en haar geduldig aanmoedigen een stukje mee te wandelen. Het zullen geen lange wandelingen zijn, maar dat geeft ook niet. 

Als het goed is, groeit ze er gewoon overheen. Als je niets met haar zou ondernemen in die periode, blijft ze mentaal een beetje steken in die fase. Ze moeten echt die normale prikkels die ze in haar leven tegen gaat komen leren verwerken. 

Dat betekent natuurlijk niet dat je haar in deze fase gaat onderdompelen in extreme situaties. Doe gewoon normale dingen. 

Daar ben ik helemaal 100% mee eens. Dat gezegd.... in gezin heb je meer handen beschikbaar, één kan dus rustig op afstand blijven staan terwijl de andere laat zien dat er echt niets aan de hand is. Zo hebben wij onze bv kunnen laten wennen aan het autorijden, echtgenoot zat in het begin met hem op de achterbank.

Veel kinderen hebben geen geduld en gaan lopen trekken en sleuren om een hond mee te krijgen, iets wat bij angst en moeten wennen aan dingen niet echt goed uitpakt voor een (jonge) hond.

Dus liever nu niet de kinderen alleen met de pup op pad sturen en zelf eraan gaan werken met de hierboven genoemde tips.

Dat gaat soms ook helemaal  Zie ik ook vaak genoeg. Zijn wel ouders die pupper/hondengedrag hebben uitgelegd, daar ben je ook ouder voor.

Even een update, want ik heb alle tips tot nu toe trouw opgevolgd … 

We hebben Rox de afgelopen week op de arm genomen en op een afstandje naar verkeer laten kijken. Ook op een bankje gezeten, gepraat, beloond voor rustig kijken. De kinderen hebben haar inderdaad niet meer uitgelaten, dat doe ik nu alleen of samen met mijn man

We hebben de wandelingen heel kort gehouden en haar alleen op plekken gezet waar ze zou kunnen plassen of poepen. Toch blijft ze na een paar meter stokstijf staan, oren plat, en wil meteen terug naar huis. Zelfs als er helemaal geen auto’s in de buurt zijn. Zodra we dichter bij een weg komen (ook rustige) begint ze te trillen en trekt ze naar huis

Het tillen helpt tijdelijk, maar zodra ik haar weer neerzet, wil ze linea recta terug. Ze lijkt niet te ontspannen tijdens het kijken

We zitten nog steeds een beetje op hetzelfde punt als toen ik dit topic opende. Heeft iemand nog ideeën voor een volgende stap, of is dit misschien iets waarvoor we professionele hulp moeten inschakelen

Stress, spanning, angst... dat is niet weg op enkele dagen. Eenmaal dat de hond ergens echt angst voor heeft, vergt dat tijd en een geduldige aanpak om dat om te buigen. Heel normaal dus, dat het niet instant resultaat heeft. 

Rijd es naar een rustig bos, ga es samen picknicken, of doe een zoekspelletje tussen de struiken. Iets leuks op hondenmaat, zonder druk, in een compleet nieuwe maar kalme, natuurlijke omgeving. Kijk es hoe dat gaat. 

Als je iemand kent met een rustige, stabiele volwassen hond, kan je ook afspreken om een kort eindje samen te lopen, zodat de pup zich aan de andere hond kan spiegelen en zijn zelfzekerheid kan oppikken. 

Sowieso veel geduld hebben.

Daarnaast ook eens goed kijken waar de pup vandaan komt.

Wat was het voor een fokker en wat is er aan socialisatie gedaan?

Wat is het karakter van de ouderdieren en diens voorouders? Wat waren de karakters van de nestgenootjes?

Het onrustig zijn en angst voor verkeer en nieuwe indrukken is niet gelijk over daar gaat een tijdje over.  Blijf op deze voet verder gaan…en zoek ook eens wat rustige plekjes op en speel daar met je hondje , wat al aangegeven is.   Goed dat je de hond voorlopig zelf uitlaat met je man.   Zeker kan je hulp hiervoor invragen, die kan jullie begeleiden met de hond…en je terplekke laten zien waar je aan moet denken en waar je op kan inspelen.  

Tja je gooit ineens het roer 360graden om nu, das nu ook weer niet de bedoeling. Kun je geen wandeling inlassen wat je doet als compleet gezin of enkele ouder? Binnenkort moeten kinderen weer van school gehaald worden bv, weet niet hoe oud je kinderen zijn. Maak gebruik van het feit dat je ze misschien nog moet ophalen en de hond ook nog uit moet. 

Porfessionele hulp kan ook, puppy cursus volgen bv. Is niet echt nodig maar kan zeer handig zijn in socialisatie, band met het gezin en je kunt vragen stellen als er tijd over is. Wil je echt een gedragstrainer, kijk dan hier https://www.nvgh.nl/ 

Goed zo, zo moet het gaan. Terugval kan altijd, schrik dan niet. Puppies maken angstfases door. Dat herstelt ook weer als je er goed mee omgaat. En dat doe je nu.

Bedenk ook of je kinderen het aankunnen als een andere hond lelijk doet tegen de pup. Weten ze dan hoe ze moeten handelen? Niet iedere hond is vriendelijk. Niet iedere hond is een speelmaatje! 

Lekker joh  Tis best een heel gedoe hoor z'n ding in je huis en kinderen erbij want die willen z'n ding  Pas wel op met  optillen bij het contact met andere honden, zorgt ook voor de nodige errors in de socialisatie later.

Hoi Rikke,

Dit is heel herkenbaar bij jonge pups! Het belangrijkste is om het rustig op te bouwen. Probeer samen met Rox op een afstandje te staan waar ze auto’s kan zien en horen, maar nog niet schrikt. Beloon haar voor rustig gedrag en maak er iets leuks van, met speeltjes of snoepjes. Zet kleine stapjes richting de straat en forceer niks. Soms helpt het ook om samen met een stabiele hond te wandelen. Het kost wat tijd, maar met geduld komt het vaak goed!

Succes!

Topic van augustus 2025, mag aannemen dat het probleem al wel is opgelost.