bijtgedrag puppy

Zucht. Hebben gewoon de goede reactie gestart. Ik zat alleen gedrongen met het feit dat opgesloten in de bench op de duur een echte straf wordt. Iets anders wordt immers een onmachtig geroep zonder resultaat. Ben deze morgen ook een toer van een kwartier gaan doen in bos. Merk je toch dat ze wel dapper vooruit gaat maar plots onzeker stopt. Komt dan even tikken aan mijn´ been om te pakken. Franke snuit is dus enkel thuis lol. Ze vraagt duidelijk constant aandacht. Daarstraks frietjes voorbakken met 1 hand en op de andere ons madame. Kan wel niet altijd natuurlijk. Dank voor jullie reacties. 

Het beste werkt het om te kijken naar hoe de moeder het doet. Een moeder laat zich niet altijd bijten. Doet het zeer dan zal de moeder optreden en terugbijten. Het gaat erom dat de puppy leert wat acceptabel en niet acceptabel gedrag is. Bewaak dus je grens en ga optreden zodat je ten aller tijden kunt reageren. Ook als de hond 6 maanden is of een jaar en de hond is het er niet mee eens. Bijvoorbeeld wanneer je de nagels moet knippen of wanneer de dierenarts de hond moet nakijken. Bijten is een reactie waarmee de hond aangeeft het ergens niet mee eens te zijn en bij een puppy om te leren wat wel en niet mag.

Moderator: - link verwijderd - 

Eerst even een vraagje: Myriam en Yoda, is dit één en dezelfde persoon? Of hebben deze profielen niets met elkaar te maken? Want de verhalen lijken in elkaar over te lopen, maar het is me niet helemaal duidelijk?

Je hond wordt op gegeven ogenblik tijdens een wandeling onzeker en komt bij jou inchecken. Dat kan je idd beschouwen als 'aandacht vragen' maar het is eigenlijk een heel terecht verzoek om steun. Als je pup onzeker wordt tijdens het wandelen, let dan op de omgeving, wat er aan de hand is. Misschien zijn er meerdere prikkels en heeft de pup gewoon even tijd nodig om die te verwerken. Dan geef je gewoon die tijd, sta even stil en kijk wat er scheelt. Stel indien nodig je hond gerust, geef zelf het voorbeeld door je eigen kalme en standvastige houding zodat je pup zich aan jou kan spiegelen. Soms helpt het de dingen te benoemen, omdat mensen hun eigen emoties makkelijker in hun stem leggen. Zoals: 'ja, dat is een fietser, dat is okee.'

Het kan ook dat ie wat anders wil aangeven: bijvoorbeeld tempo, of hij wordt moe, of hij wil wat meer ruimte krijgen,.. 

Aandacht vragen is dus niet meteen negatief, het is een uitnodiging tot communicatie, begrip, vverstandhouding, waar je zelf veel van kan opsteken. 

Als je frieten bakt, dan bak je frieten. Punt.

En dan ga je niet je hond in de andere hand vasthouden. Je schrijft zelf:: 'dit kan natuurlijk niet', maar toch doe je het? Hier ben je dus zelf niet duidelijk in je communicatie (en dat bedoel ik niet op een vervelende manier).

Als jij wil dat de puppy je met rust laat tijdens het koken, dan leer je dit ook zo aan en dan mag je hem zelf geen 'foute' signalen geven. Dus: puppy moet leren om afstand te houden tijdens het koken, en daar hou je je gewoon aan vast. 

Hoe duidelijker je zelf bent in wat je wenst enn niet wenst, hoe makkelijker het voor een pup is om dat te begrijpen. 

Sorry voor het herhaaldelijk posten van dezelfde reactie. De knop reageer geeft niet aan dat het lukt. En als je dan probeert en probeert krijg je dit. 

Blijf er toch bij dat je niet genoeg bezig bent met der  Die wurpies hebben me een partij aandacht nodig! Ok soms moet je het ook gewoon even negeren en stoppen maar uiteindelijk gaat die periode over. Pups ontdekken alles met hun tandjes want handjes hebben ze niet, laat staan dat ze kunnen uitleggen wat ze willen. Moet je voorstellen zeg, heb je een versnellede mensenbaby....

Als je dat in je achterhoofd houd? Komt het vanzelf wel goed, met goed geduld potje leren, hoe om te gaan met de wereld, dat je niet doodgaat als je heel ff alleen bent, niet overal naar heen rennen, geen zand van de zandbak vreten, ect.

Tandjes wisselen is ook een vreselijke periode, moest voor een mensen nichtje zoeen grote schuim dobbelsteen in de prullenbak kwakken, die vrat gewoon dat hele ding ook op lol.

Intensief is het zeker.  Aandacht verdienen ze zeker in elke vorm. Alleen moet het toch mogelijk zijn om te douchen, te eten of beetje koken of wat verder nodig is. Missch even stofzuigen met een pup aan mijn broek??? Achter me aanhobbelen? Ik vermoed dat dat zeker lukt met een labrador of een ander rustig ras. Zelf gefrustreerd raken wanneer dan zo´n nageltjes of tandje je tot bloedens toe kwetst. Nee geen situatie die voor iets goed is. Het gaat alle dagen beter en stilaan heb ik het gevoel dat er meer tot haar doordringt. Als je over verbinding wilt spreken dan weet ik dat die groeit. Dat het heftig is en veel van mijn geduld vraagt is een feit maar als ik dan dat slapende snuitje tegen me aan zie genieten we.

Hoi Myriam,

Gefeliciteerd met je pup! Hoe oud is hij? Je kan je pupje afleiden door er een flostouw bij te pakken en hem hierop te laten bijten en af te leiden van je hand/arm. Zodra hij toch je hand pakt of de stoel, tafel what ever,zeg je duidelijk "nee" en geef je het touw. Zodra hij dat pakt/aanneemt zeg je heel enthousiast "ja! Goed zo" zorg dat je "nee" heel laag is, eventueel met een boos gezicht en je "Ja" met een grote glimlach. Pupjes letten erg op mimiek. 

Misschien heeft hij ook al last van tandjes, omdat ze nog geen harde echte botten mogen kocht ik altijd runderkophuid en dat liet ik even weken in warm water zodat het niet te hard was. Hier was mijn schat een dik uur zoet mee . Veel plezier met je pupje en het komt echt weer goed.

Hoi! Heel herkenbaar hoor, die bijtperiode kan pittig zijn. Bij mijn pup werkte het goed om meteen bijtgedrag te stoppen door "au" te roepen en het spel te onderbreken. Daarna gaf ik een kauwspeeltje als alternatief. Consequent zijn is belangrijk, en het gaat uiteindelijk vanzelf over. Blijf vooral geduldig en volhouden! Succes!

Hoi! Heel herkenbaar hoor, die bijtperiode kan pittig zijn. Bij mijn pup werkte het goed om meteen bijtgedrag te stoppen door "au" te roepen en het spel te onderbreken. Daarna gaf ik een kauwspeeltje als alternatief. Consequent zijn is belangrijk, en het gaat uiteindelijk vanzelf over. Blijf vooral geduldig en volhouden! Succes!

Hoi! Heel herkenbaar hoor, die bijtperiode kan pittig zijn. Bij mijn pup werkte het goed om meteen bijtgedrag te stoppen door "au" te roepen en het spel te onderbreken. Daarna gaf ik een kauwspeeltje als alternatief. Consequent zijn is belangrijk, en het gaat uiteindelijk vanzelf over. Blijf vooral geduldig en volhouden! Succes!

We liepen hier ook erg tegenaan met onze pup en hebben er een gedragsdeskundige bijgehaald. Zij adviseerde om te laten testen op blaasontsteking & Giardia, ondanks dat ze geen ‘klassieke’ klachten had.

En ja hoor… ze had beide! Het extreme bijten kwam door het ongemak en de onrust in haar lichaam. 

We liepen hier ook erg tegenaan met onze pup en hebben er een gedragsdeskundige bijgehaald. Zij adviseerde om te laten testen op blaasontsteking & Giardia, ondanks dat ze geen ‘klassieke’ klachten had.

En ja hoor… ze had beide! Het extreme bijten kwam door het ongemak en de onrust in haar lichaam. 

Naya, heel goed dat je het advies hebt opgevolgd van gedragsdeskundige en ben ook heel beieuwd wie dat was. Je begint namelijk met medisch ongemak.

Pups/pubers heb ik een beetje een ander idee bij want als het goed is? Zou je dan al de deur van de dierenarts plat moeten hebben gelopen, hetzij vacinaties of ouderlijke zorgen over van alles en nog wat. Mijn herplaats ging gelijk door de wasstraat bij dierenarts, moest weg dus moest wel iets mis mee zijn. Klopte ook maar zijn duimnagel is mooi terug en ook die oude breuk in zijn korte rib zijn prima te doen nu.

Hoi hoi, 

Ik zit met een reuzepuppy van 13 weken (mix van Deense dog en Zwitserse herdershond en dus grote genen). Hij bijt enorm vaak in mijn kledij. Soms ook nog in mijn handen. Dit vnl wanneer hij bij me in de zetel komt liggen en nog niet tot rust is gekomen. Hij wil dicht bij zijn, maar de minste aanraking is precies al een overprikkeling (hijgen en bijten in handen en armen). Knuffelen is dus nog niet echt mogelijk op zo een moment.  Ik heb al zo vaak alle tips en tricks gelezen....ik doe wat aangeraden wordt. Alternatieven aanbieden, prijzen wanneer hij ervoor kiest, uit de situatie stappen, belonen van goed gedrag,...

Uit de situatie stappen helpt niet altijd. Zodra hij de kans krijgt begint ie dan opnieuw.  Oppakken en wegzetten is met een +15kilo pup moeilijk (zeg maar onmogelijk). Ik lijn hem aan en begeleid hem naar zijn nest en biedt hem iets aan om te kauwen. Dit werkt na een aantal keren...al is het aanlijnen dan wel met veel gebijt...

 Ik ben ook alleen en thuis. We zitten dus 24/24 samen. 

Ik merk dat het enorm zoeken is naar wat het beste werkt. 's morgens is het precies een ongeleid projectiel. Na de boswandeling is dat echter over. 

We wonen ook aan een drukke baan en hij heeft het echt niet op verkeer. Dat leidt tot trekken en bijten in de leiband. Ik beperk dan ook die blootstelling, al is dat niet altijd evident. Zeker ook omdat de wandeling dan enkel leidt tot een pup die thuis moet ontladen...

Aangezien ik hem niet even kan overdragen aan een partner, zijn er dagen waarop ik wat met de handen in het haar zit en wens dat ie snel even slaapt. Er zijn momenten waarop ik hem niet leuk vindt. Tegelijkertijd doet ie het fantastisch op veel andere momenten...en dan ben ik echt dankbaar en geniet ik enorm.

Zindelijkheid zit goed. Soms nog een ongelukje, meestal wanneer ik huishoudelijk bezig ben en hij even aan het oog kan ontsnappen. 

In het bos loop ik hem los. Hij volgt kei goed, jaagt niet op de herten of konijnen. Ik lijn hem aan wanneer ik andere wandelaars zie. 

Los lopen vindt ie fantastisch. Hij komt als ik hem roep, zolang ik maar met mijn rug naar hem toe sta en stilletjes weg wandel. 

Ik weet, het mag niet, doch, we zijn meestal alleen in het bos. 

Losloopweides wijkt ie niet van me af. Het is een beetje een bangerik (ook qua verkeer). Ook daar zijn we dan alleen. Hij komt dan aan mijn voeten liggen...

"Nee" zeggen en "los" hebben geen effect op het bijtgedrag. Het is gewoon aandacht.

Deze ochtend heb ik hem in de gang gezet. Daar heb ik een paar slippers moeten gaan redden en mijn sjaal. Hij kan overal aan...

Gisteren nog de tochtrol verwijderd...

Tijdens het wandelen stop ik bij het minste trekgedrag. Ik zeg mezelf dan steeds dat ik alle tijd van de wereld heb en dat dit over zal gaan en ik meer geduld heb dan een pup...als je hem dan echter koppig ziet staan (hij weet dat ie de lijn moet laten ontspannen door te gaan zitten of "hier" te komen, wat hij doet onder luid protest), is het soms moeilijk...doch...nu even doorzetten en daarna een zalige hond...toch?

Ik heb ook alle materiaal om hem bezig te houden: snuffelmatten en puzzels, kauwspeeltjes en trekspeeltjes, kauwstaven in kilo's,...hij is verwend op alle vlakken

Trainen doet ie geweldig wanneer hij wil! Zowel binnen als buiten heeft ie soms gewoon geen zin in de beloningen of de interactie. 

Heh, het moest er even uit...

Soms voel ik me hopeloos en een slecht baasje. Ook al die ik dan de moeite om mezelf te zeggen dat hij 13 weken is en ik geen perfectie kan verwachten. Ik verwijt het mezelf telkens weer wanneer hij verkeerd gedrag stelt...

Haha Richard, 

Valt het op dat ik veel geduld heb en niet snel die kordaatheid aan de dag kan leggen?

Het klopt wat je zegt hoor. De keren dat ik op dat punt kom en die kordaatheid toon, snapt ie het...

Positief opvoeden betekent inderdaad niet dat je niet kordaat moet/mag zijn. 

En terwijl ik dit schrijf heb ik het net ook gedaan se.

Bedankt voor de reminder!