Beweging en uitdaging Border Collie

Border Collies, ik vind het prachtige honden, de karakteromschrijving spreekt me erg aan. Maar zodra ik begin te lezen, kom ik de verhalen tegen over hoeveel beweging en vooral uitdaging deze honden wel niet nodig hebben. Dat zelfs elke dag twee, drie uur wandelen, niet genoeg hoeft te zijn omdat de uitdaging weg blijft.

Wat voor en hoeveel uitdaging is dan wel genoeg om deze honden (eenmaal volwassen) aan hun trekken te laten komen?

Ik snap dat het per hond en lijn verschilt, dus ik hoop dat een aantal verschillende mensen hier wil reageren om te vertellen hoe groot de behoefte van hun BC is/was. 

Beweging: Nauwelijks.

Uitdaging: Veel.

Probleem is dat de ultieme vormen van uitdaging voor de BC een goede spieropbouw en conditie vereisen. Schapendrijven is echt zwaar, maar vlak ook een sport als agility niet uit. Door het explosieve vermogen, de wendbaarheid, het onmiddellijk luisteren en de 'work till you drop dead' houding van de BC liggen de blessures dan al snel om de hoek. Je zult dus aardig wat moeten wandelen om blessures in de sport te voorkomen. En dat bij voorkeur los zodat ze hun uitdaging en prikkeling kunnen zoeken ipv naast de baas mee sjokken (of draven naast de fiets).

Ik loop 1 tot 1,5 uur per dag, 6 dagen in de week. Dat is dan 1 wandeling en daarnaast de poep en plasrondjes. Als ze zwaar sporten een dag, dan sla ik de wandeling ook weleens over. Dan hebben ze beweging genoeg gehad.

Sporten (in mijn geval schapendrijven) zo vaak mogelijk. Soms wel 6 dagen in de week maar soms ook maar 2 keer per week. Als ik niet kan trainen zoek ik wel schapen op. Er zijn geeft ze al voldoening.

Ik vraag me alleen af of de BC wel de geschikte hond voor jou is. Je krijgt het hele pakketje en niet alleen de gewenste kwaliteiten. Ja, ze zijn druk buiten. Ja, ze kunnen enorm drammen (moet ook voor hun fokdoel) en ja, ze hebben een geheel eigen lichaamstaal (the eye) en manier van spelen. Ik kreeg toch de indruk dat je dat eigenlijk 'niet zo leuk' vindt. Het zijn geen sjokkers, sulletjes of 'laat maar waaien' typetjes. Alles is fel, alles is vol uit. Of dat nu stoeien is of slapen  Ze gaan overal 100% voor.

Kan je daar niet goed tegen dan moet je een BC niet eens willen overwegen. Dan zit je al snel bij diverse GT's vanwege 'probleemgedrag' dat gewoon bij het pakketje hoort. Love them total or don't even think about it.

Een BC gaat er bij ons inderdaad niet in komen, voor mijn vriend is het geen goede hond.

Voor mezelf twijfelde ik nog; stel nou dat ik met mijn vriend geen rekening hoef te houden, zou een BC dan bij mij als persoon passen?

Ik denk het niet, ik denk dat het te intense honden zijn. Maar ik wilde het toch zeker weten, vandaar mijn vraag.

Lynn en Sam zijn heel fanatiek: ze geven álles tijdens het 2x sporten per week, de wandelingen (ongeveer 1,5 uur per dag) en tijdens het spelen met elkaar. Maar, ze kennen ook een goede uit-knop. Ze zijn dan heel relaxed en kalm. In huis zie en hoor ik ze nauwelijks, behalve het feit  ze mij continu volgen bij alles wat ik doe  Ik vind dat heel gezellig, maar sommige mensen kunnen er niet zo goed tegen. 

Gaat de sport een keer niet door? Het doet ze niet zoveel. Het is echt niet zo dat ik dan 2 onhandelbare honden in huis heb. Ze slapen, spelen met elkaar en slapen weer verder. Zoals gewoonlijk  Eigenlijk zijn die van mij best lui, totdat we actie ondernemen, dan gaan ze weer voor de volle 200%. 

Belangrijk is ook het gunnen van rust. Sommige mensen nemen een Border, denken dat je ze elk uur van iedere dag bezig moet houden. Het gevolg is overprikkeling en honden die geen rust kunnen nemen. Deze honden gaan maar door en door... En dit zijn mensen die het hardst schreeuwen hoeveel werk een Border is. Bij een juiste opvoeding zijn het bijna doodgewone honden 

" In huis zie en hoor ik ze nauwelijks, behalve het feit  ze mij continu volgen bij alles wat ik doe  Ik vind dat heel gezellig, maar sommige mensen kunnen er niet zo goed tegen.  "

Iris, Lynn & Sam

Ik pik deze er even uit al is je hele post heel herkenbaar.

Ik houd er ook van. Gezellig. Ik krijg dan weer een beetje de kriebels van honden waarvoor mijn gevoel gewoon weinig tot niets in zit. Dooie boel vind ik dat dan. Zo zie je maar: ieder zijn heug en zijn meug. Alleen even opletten dat je daar de juiste hond bij zoekt.

zoals jullie weten vind ik borders super gaaf en mooi!
mede door mn enkels kan ik ,nu vooral, niete genoeg wandelingen bieden. kan nog veranderen etc.

maar nog een vraag:
zoals jullie misschien weten heeft een vriendin van me een border. word wel 3x per dag uitgelaten maar heeft niet veel te doen verder. geen sport of whatever. hebben ze geen tijd voor.
als je weggaat wilt hij dat niet. gaat ie om je heen cirkelen. en heeft een x in mn knie gesnept. ( niet ,door, gebeten! )
ik voelde het wel...

komt dat door die drijf drang dat hij zo druk is en dat hij niet zoveel heeft te doen?

Ja, herkenbaar!  Er zijn veel rassen die ik leuk vind, bij een ander. Iedereen heeft zo zijn eigen voorkeuren en levensstijl. Als je hét ras vindt, dan ben je zo rijk! 

Slechte opvoeding, te weinig aandacht, te weinig uitdaging. Een BC zonder werk zoekt werk. In dit geval blijkbaar er voor zorgen dat leuke visite niet vertrekt.

En tja.. Als jij niet luistert naar 'the eye' en beweging (dat cirkelen), dan geeft hij even een correctie door te sneppen. Doen ze bij koppige schapen ook.

bedankt voor de uitleg!

Wanneer je je border te weinig mentale uitdaging geeft, zal het waarschijnlijk niet zo'n aangename hond worden. Daarnaast kan je ook té veel doen met je border, ook niet goed zowel fysiek als mentaal niet. Iedere week heeft Blisse 2 rustdagen (=enkel wandelen, geen mentale activiteiten zoals agility, truckjes,...).

Blisse haar 'weekschema':

-3x agility training (2x wanneer we die week wedstrijd hebben)

-3x fitness training

-iedere dag een wandeling van minstens 1 uur

Maar ook met maar 1 agility training per week zou Blisse tevreden zijn. Ook kan ze bijvoorbeeld perfect 2 weken zonder agility. Ze wordt dat niet 'vervelend' ofzo. 

Bedankt voor de reacties!

Als jullie trainen (behendigheid, sport, schapen), hoe lang is dit dan per keer? En is dat een training met alleen je eigen hond, of is het in groepsverband? Dat maakt ook nog aardig wat verschil natuurlijk.

Normaal 1 keer per week training op de hondenschool of privéles.

Op de hondenschool is dit in groepsverband met max. 5 honden. De training duurt dan ongeveer 50 minuten. Dus pakt dat ze daarvan 10 minuten echt loopt. De privéles duurt een halfuur. De ander(e) training(en) zijn thuis en duren max. 10 minuutjes, soms meerdere sessies op een dag.

Fitnesstraining is zo'n 20 minuutjes. 

Trainen in groepsverband is bij het schapendrijven iets heel anders natuurlijk dan bij andere sporten waarbij dat vooral betekent dat de rest staat te wachten terwijl een ander traint. Wij trainen meestal individueel maar heel soms samen met de vriendin van Elsa, een Kelpie, waarbij zij samenwerken. Dan zijn ze dus samen vol aan de bak.

Hier verschilt het heel erg per locatie. Wij krijgen op zaterdag echt les en dan loopt ze 30 tot 45 minuten. Soms wissel ik halverwege met de hond voor of na mij als het erg warm is, om de honden een pauze te geven tussendoor. Tegenwoordig mogen wij ook wat functionele dingen doen waardoor ze naast haar training tijdens de ochtend/begin middag nog af en toe even in actie mag komen. Uitgebroken schapen terug halen, een doorgang versperren, schapen verplaatsen, schapen in de penn zetten, schapen in de trailer zetten. Over de dag heen loopt ze dan bijna een uur.

Op andere locaties is het wisselend. Soms maar 2x 10 minuten, soms 4 uur. Maar dat laatste is veel minder belastend omdat het grootste deel van de tijd dan bestaat uit waken en de schapen de rust geven om te eten.

Hier 2 BC dames uit mooie werklijnen. Die echt hun uitdaging nodig hebben. Met Maybs loop ik zo veel mogelijk bij de schapen soms is dat 1x in de week en soms 3x afhankelijk van mijn trainer. Binnenkort hoop ik mijn eigen schapen te kunnen houden waardoor we 5x in de week kunnen ^^

Tess de 15 weken dat ze nog maar is wordt een pittige tante die een hoop uitdaging nodig heeft. Hierdoor leren we veel kunstjes en gaan we lekker op pad voor de socialisatie.

Verder wandelen ze ongeveer 5 keer per dag en spelen ze samen en natuurlijk met mij. Er zit een hele goede uit knop bij Maybe en Tess wordt dat ook aan geleerd waardoor ze de rust zelf zijn thuis (: Ze achtervolgen me wel overal maar dat vind ik gewoon super gezellig (:

Het is echt een ras wat bij je moet passen een BC is gewoon een way of life voor mij <3

Het trainen bij de schapen gaat idd zoals Liz aangeeft jij traint terwijl andere toekijken hoe jij traint. We trainen meestal een 15/20 minuten per keer en dat dan 2x tijdens een "Les" De rest van de dag is Maybe helemaal uitgeteld en ligt ze lekker te slapen (:

Bedankt voor alle reacties!

Ik heb heel wat beter beeld nu van wat een BC nodig heeft. De trainingen zelf klinken niet heel anders dan wat Ziva nu krijgt bij de behendigheid. Maar wat ik van jullie wel begrijp is dat jullie vooral veel vaker trainen en dat bovenop het vele wandelen.

Dat ga ik niet kunnen combineren met een fulltime baan.

Ook denk ik dat het inderdaad te intense honden zijn voor mij. Ik zou behoorlijk kriegelig worden van een hond die áltijd álles geeft.

Bedankt allemaal!

Ik heb zelf geen border collie, maar het was wel altijd een hond die ik in mijn top 5 heb staan. Inderdaad dat "dwingende" en het soms wel neurotische (tenminste, wat ik ken van bordercollies bij mij in de buurt) is hetgene wat mij heeft doen besluiten toch voor een ander ras te kiezen. Ik heb nu een redelijk vergelijkbaar ras, ook een veedrijver en een "werkhond", maar heb ook hier specifiek gekozen voor een rustige showlijn hond omdat het voor mij anders teveel van het goede zou worden.

Ook met een niet-bordercollie, niet-werklijn heb ik alsnog de nodige inspanning om aan zijn werkdrang te voldoen. Ik wandel ongeveer 1-2u per dag, het liefst los en met zwemmen. Maar de "mentale" inspanning en uitdaging is veel belangrijker naar mijn mening. Ik ben nu bezig met een cursus/opleiding tot detectiehond (mentaal heel uitdagend maar wel een rustige sport) en verder doen we thuis ook veel puzzels en denkspelletjes.

Ik denk dat het belangrijk is om áls je de keuze maakt om voor zo'n type hond te gaan, je ook bereid moet zijn om als de hond het nodig heeft, meer te doen. Ik ben wat dat betreft heel flexibel, maar ik ken ook mensen die naast een gehoorzaamheidscursus of 1x in de week agility, niet heel veel meer met hun hond willen doen.

ik heb een werklijn border gehad. Ik kon er mee lezen en schrijven. Ik ben er niet anders mee omgegaan dan mijn andere honden. Alleen de eerste paar jaar heb ik er wat meer tijd in geïnvesteerd. Ik had zo wel weer een border willen nemen, maar ik hoorde te veel ellende over epilepsie welke in sterke mate toenam, omdat ze zo populair werden. Ik durfde het niet meer aan

Bij een border (maar ook kelpies, aussies, mechelaars etc.) is gewoon heel belangrijk dat ze een goede basis in de opvoeding krijgen. Ik pleit er dan ook voor om puppycursus te doen op een plek waar ze werkhonden snappen. Dat niet zit, af en blijf de basisdingen zijn die je moet leren maar een goede uitknop, rust en oefeningen waarbij ze zelfbeheersing leren. (ook online genoeg goede filmpjes over te vinden) Daar leg ik het eerste half jaar ook echt de nadruk op. Dat maakt het ook veel makkelijker om ze later voldoende mentale uitdaging te geven. Want met een hond met een uitknop, focus en zelfbeheersing is het veel fijner sporten en werken. 

Bedankt voor de reacties weer!

Velaija, ik ben erg benieuwd wat voor ras je nu hebt?

Noon, ik ben het met je eens, heb al iets te vaak gezien dat mensen met hun showlijn hond moeten sporten en de werklijn thuis heerlijk op de bank ligt te maffen de hele dag, bij wijze van spreke dan. Dan kom je verder met het bekijken van karakters van ouders en pup en andere honden in de lijn.

Klara, geen twee honden of bazen zijn hetzelfde en voor de ene hond-baas combinatie werken dingen anders dan voor een andere combinatie. De dingen die jenoemt, vind ik voor elke hond belangrijk, of het nu een hond is van een actief ras en met veel werklust, of juist een relaxte bankhanger. Training moet wellicht anders aangepakt worden en de juiste cursus kiezen kan hier inderdaad bij helpen.

Ik heb gekozen voor een Australian Shepherd. Ook geen gemakkelijk ras (vaak behoorlijk pittige honden), maar vaak wat zelfstandiger. Naar mijn idee hebben border collies een continue drive om te willen werken voor hun baas. Bij een Aus is de werklust ook zeker aanwezig, maar ze zijn daarvoor niet van jou afhankelijk. Waar een Border Collie 300x een bal of tak voor mijn voeten legde (serieus meegemaakt), gaat mijn Aus zelf wat leuks verzinnen als ik hem niet entertain zodra hij erom vraagt. Als je dat niet in goede banen kunt leiden leidt dat juist weer tot ongewenst (sloop)gedrag. Ik heb een sullige showlijn die in huis heerlijk relaxed is, maar toch écht regelmatig vragen om alstjeblieft te mogen werken.

Een kennis van mij heeft na jaren retrievers gehad te hebben, nu ook een oogje gekregen op een Australische Herder omdat ze ziet dat het bij mij zo'n leuke en fijne hond is. Ik heb het haar sterk afgeraden, omdat het niet iemand is die van plan is om echt te "werken" met haar hond. Zij zoekt gewoon een hond om eventueel de gehoorzaamheidscursussen mee te doen en verder lekker mee te wandelen. Het is niet iemand die de intentie heeft (en die waarschijnlijk ook haar leven niet dusdanig kan aanpassen indien het nodig is) om een hond die méér stimulatie nodig heeft, dat ook te kunnen geven. Ik weet dat mijn Aussie niet "gemiddeld" is qua power, pit en werklust. En dat kan voor anderen een vertekend beeld geven.

Ik denk dat het belangrijk is om vanuit jezelf te kijken wat je een hond kunt en wilt bieden de komende 10-15 jaar. Ik weet van mezelf dat ik iemand ben die alles aan de kant zet om een dier te kunnen geven wat hij nodig heeft. Ik hou ervan om samen met mijn hond dingen te ondernemen, hij gaat altijd overal mee naartoe als dat nodig is, en ik vind het ook mega leuk om echt actief met mijn hond bezig te zijn.

Misschien kun je een lijstje maken met wat je zoekt in een hond?

Wat kun en wil je hem bieden?
Wat wil je met je hond doen? Enkel wandelen of ook een sport? Recreatief of echt wedstrijdniveau?
Hoeveel tijd heb je per dag om uit te laten?
Zal je enkel hetzelfde rondje uitlaten, of heb je ook de mogelijkheid om telkens veel nieuwe gebieden op te zoeken?
Hoeveel ruimte heb je in en om huis?
Zoek je een huishond om wat leuks mee te doen, of zoek je een sporthond om mee samen te leven?

Ik denk dat je binnen de border collies met wat geluk (en echt goede selectie op karakter) ook wel een pup kunt vinden die niet zo'n extreme werkbehoefte heeft om gelukkig te zijn, maar de "gemiddelde" hond binnen dat ras zal het zeker wel nodig hebben. En zoals boven beschreven: een uitknop en zelfbeheersing is echt key bij dit soort rassen. Maar dat betekent niet dat je zodra je dat hebt aangeleerd, niks meer met ze hoeft te doen.

Ik volg

Dat is helemaal waar, maar dat is wel iets waar je als toekomstig baasje (en ook de rest van een eventueel gezin) mee om moet kunnen gaan in de opvoeding en ervan bewust moet zijn bij de keuze voor zo'n intelligente hond (en dat een intelligente hond dus niet altijd voordelig is, maar soms ook héél hard werken en consequent zijn). Ik denk dat juist omdat ze zo slim zijn en zo graag willen werken, ze daardoor op dat soort vlakken een groter doorzettingsvermogen hebben dan "de gemiddelde hond".

Ik weet niet of het nou echt intelligentie is bij de border of een vorm van stug volhouden. Persoonlijk vind ik mijn Aussies bijvoorbeeld veel slimmer. Die hebben jou ook veel minder nodig om zichzelf bezig te houden. (niet altijd handig). Maar zijn daardoor een stuk creatiever. Ze denken ook veel meer na of iets echt nuttig is voordat ze een commando opvolgen. En als ze geen zin meer hebben, of het te warm is of dan weigeren ze te luisteren als je iets vraagt. Want ze zijn daar soms verstandiger in dan de baas. Borders vind ik meer kleine kinderen. Die moet je veel meer tegen zichzelf in bescherming nemen. Rennen gewoon achter een bal aan met 30 graden.  Stoppen niet als ze een obsessie hebben en kunnen zich uren doorzeuren over hetzelfde. Ik ben opgegroeid met borders en heb pas sinds 10 jaar Aussies. Ik vind beide leuk hoor. Mijn borders waren makkelijker, braver maar ook plakkeriger en onzekerder. Twee waren herplaatsers dus dat maakt het sowieso lastiger, want daar moest ik echt nog aan de bak met de uitknop en de zelfbeheersing.  Mijn Aussies (waarvan eentje ook een herplaatser) hebben veel meer een uit en aanknop maar zijn qua opvoeding veel meer een uitdaging. Vooral door het feit dat ze veel meer afwegen. Wat levert meer op luisteren of niet luisteren. Ik kan daar wel om lachen. Ik merk dat tijdens het sporten ook. Border mensen zijn vaak wat serieuzer, houden van regeltjes en structuur. Aussie mensen zijn wat tegendraadser, chaotischer en kunnen wel lachen om een eigenwijze move van hun hond. Bij mij past dat laatste toch beter.