Haha het vrouwtje. Gek he, t voelt nog steeds niet zo. Maar ik lief ze wel hoor, Heins hondjes.
Ik heb zoiets ook nog nooit meegemaakt. Bij Finley duurde t ook even, omdat we nog een tijdje contact hadden met het vorige baasje. Toen die geen contact meer zocht werd t echt onze hond.
Furby was direct mijn mijn mijn hond toen ik zijn foto zag.
Misschien was t anders geweest als ik Hein niet had gekend. Het voelt nog steeds als een eervolle taak om zo goed mogelijk voor zijn hondjes te zorgen.
Anyway, de hondjes doen er niet zo moeilijk over. Zo lang ik er maar eten in stop.


Reageren







