Felheid

Als honden elkaar ontmoeten, kan er een groot verschil zijn tussen aan-de-lijn of los. Als een hond los is, kan hij zelf bepalen hoe hij reageert, en is ie vrij in zijn lichaamstaal.

Een lijn (zeker een korte lijn) kan dit belemmeren, de hond is niet vrij om zich uit te drukken zoals ie wenst, en bij sommige honden geeft dit frustratie of ze voelen zich daardoor erg beperkt en ongemakkelijk en reageren dat af.

Gaan platliggen als er een hond nadert, is meestal een signaal om te zeggen: wacht, ik heb tijd nodig om in te schatten (de situatie, de vreemde hond...). Het hoeft dus helemaal niet te betekenen dat je hond bang is, het is een verzoek om nog even ruimte te laten, een beetje meer tijd ipv meteen een bruuske ontmoeting. 

Als de tegenpartij dit verzoek negeert (de vreemde hond is opdringerig, of de baas van de hond trekt zijn hond mee aan de lijn en let niet op de lichaamstaal), dan zie je vaak dat de liggende hond opeens gaat opspringen. Dat is een reactie op het feit dat de ontmoeting hem te snel wordt opgedrongen, hij ziet geen andere uitweg meer.

Je hebt natuurlijk ook dat een hond gaat liggen uit verzoek tot spel, maar zijn lichaamstaal is dan anders dan in het vorige geval. Vaak gaat dan de kont omhoog, voorpoten op de grond, een uitdagend blafje, enz. Je merkt dan een heel andere energie.

Je hebt eigenlijk een heel beleefde hond, als ik het zo lees.  Hij heeft niet zoveel zin in contact, en dus loopt ie liefst met een boogje om de andere hond heen... dat is prima! 

Ik zou hem daar dus eigenlijk in ondersteunen. En als er een vreemde hond aankomt, zelf zorgen dat er een zekere afstand blijft (bijvoorbeeld ook boogje-lopen), zodat je hond geen contact hoéft te maken en de ruimte krijgt om van de hond weg te blijven. Zo hoeft ie zich niet omgemakkelijk te voelen, of zich op te winden.

Wat het opvanghondje betreft: ken je de hond?

Als het een vreemde hond is, kan je ook met het familielid afspreken om eerst in de tuin, of in een ruimere omgeving elkaar te ontmoeten en dan pas binnen te gaan. 

Wat ook kan helpen is even samen lopen. Dat zorgt voor een andere dynamiek dan een confrontatie.

Bij samen wandelen, gaan de honden allebei dezelfde kant op, voorwaarts.

Bij een ontmoeting, krijg je een confrontatie waarbij de honden naar elkaar toelopen.

Het eerste kan een gevoel van samenhorigheid geven (samen op pad). Het tweede (de confrontatie) kan aanvoelen als een conflict, zeker als de ruimte klein is, het druk is, veel prikkels, enz.

Als ik een opvanger krijg, of logeerhond, spreek ik buiten af en ga ik eerst op het gemak een stuk wandelen. Zo leren ze elkaar al van een afstandje kennen en nemen ze al van alles van elkaar op - zelfs als ze mekaar amper bekijken of besnuffelen. Als ik dan daarna samen thuiskomt, is het eigenlijk altijd zonder problemen.