Ik ben vást niet de enige die wel eens fantaseert over wat er "hierna" komt, als je huidige hond(en) er niet meer is/zijn. In mijn geval duurt dat nog effe, de jongste telg (Luuk) is pas een jaar of drie. Maar erover nadenken kan nooit kwaad ;)
Ik heb nog nooit een pup gehad. Ons eerste hondje namen we over van een collega van mijn vader. Daarna kwam Punk uit het asiel, en daarna de drie Pods uit Spanje. Nu heb ik altijd gezegd dat ik nooit een pup wil, aangezien ik niet zo'n puppenmens ben, en aangezien ik bang ben dat de opvoeding te zwaar zou zijn voor me. Maar een vriendin had een punt, toen ze me vroeg wát me zwaar leek (gebroken nachten, onzindelijke hond in huis, dingen die kapot gebeten worden) kwamen we er erachter dat mijn Podenco's eigenlijk permanente pups zijn in dat opzicht, dus zou ik een "tijdelijke pup" (die uiteindelijk dus stopt met dit gedrag, haha) ook aan moeten kunnen.
Een pup dus, misschien. Maar wat voor pup dan. Dat was niet zo moeilijk. Er zijn eigenlijk twee rassen die me enorm aanspreken. De ene is de Noorse Lundehund. Ik ben, voordat ik Wispa adopteerde en ik me in een tweede hondje aan het verdiepen was, al bij twee verschillende fokkers geweest. Tevens met ik met één van hen bij een outdoor show van de rasvereniging geweest. Ik ben redelijk verliefd op het ras, het enige wat ik enigszins spannend vind is dat het ras vrij stressgevoelig is, en dat ook kan leiden tot gezondheidsproblemen. Echter is dit probleem in de lijn van mijn fokker naar keuze nog niet voorgekomen, dus da's hoopvol.
Het tweede ras dat me aanspreekt, zijn Schipperkes. Met Schipperkes heb ik niet héél veel ervaring in het echt, enkel vanuit het asiel waar ik gewerkt heb, maar ik vind het heerlijke, temperamentvolle hondjes. Het feit dat ze erg baasgericht zijn spreekt me aan, de Lundehund is toch ook een oertype en daarmee wat zelfstandiger. Na jaren Podenco's kan ik me voorstellen dat ik wel toe ben aan een hondje dat enigszins bereid is om met mij mee te werken.. :P Aan de andere kant realiseer ik me ook dat Schipperkes wel echte "werkhondjes" zijn, en een vrij pittig karakter hebben. De Lundehund is, in vergelijking met de Schipperkes, wat zachter en vriendelijker.
Optie drie, en dit heeft absoluut de grootste kans, is dat ik een zielige Spanjaard tegen kom die tijdelijk opvang nodig heeft, die uiteindelijk blijft plakken. In het verleden heb ik bewezen dat ik zulke hondjes dan hou, maar ook dat ik geen "nee" kan zeggen als een hondje echt dringend hulp nodig heeft. De kans is dus erg groot dat "mijn droompupje" altijd een droom zal blijven.. ;)
Ik ben wel benieuwd hoe jullie je toekomst, qua hondjes, over 10-15 jaar zien!


Reageren

) heb ik nog eventjes om hem over te halen :p.
"


















