Hierna wil ik een..

 Ja positief hoor!

Van de Malamute snap ik heel goed, dat heb ik thuis ook (Dat ik er alles mee doe).

Ze kunnen inderdaad heel pittig zijn. Het ligt het natuurlijk aan de hond, een van mij teefjes is een graadje van ik ben een zak aardappelen dat liever slaapt dan voor de step staat haha. 

Dankjewel . Heel mooi inderdaad! Dat van het showen hoor ik inderdaad vaker, ik show ook voor anderen, dus als ze dat fijn zou vinden kan ze contact met me opnemen. (Dit bedoel ik trouwens puur goed, en niet commercieel!!)

Hierna wil ik weer een hond uit het buitenland, Spanje denk ik.

Nu een herplaatser met een behoorlijke rugzak. Hoeveel ik ook van hem hou, hierna komt een pup. Aanpassen is niet erg maar nu pas ik mij leven teveel aan omdat sommige dingen niet mogelijk zijn. 

Een ierse setter welke fokker weet ik ook al.  Prachtige honden.. mooi karakter vriendelijk naar dier en naar mens enthousiast. En ik hou echt van jachthonden. 

Liefst een klein roedeltje met een Ierse setter en een bruine cocker. Al moet ik zeggen dat ik de lijnen  van  tegenwoordige niet meer erg mooi vind. Erg klein gebouwd.. dus dat zou zoeken  zijn naar een mooie lijn . Al zal dat financieel niet haalbaar zijn 2 honden die paar dagen in de week naar oppas moeten. Dromen mag altijd 

Ben ook fijn van de mechelse herder en rottweiler. Alleen denk ik dat ik niet baas genoeg ben. Toch wel dat stukje intolerantie naar andere honden toe. Mechelse is erg pittig. 

Ierse setter zie je een heel ander karakter wat meer bij mij en bij mijn leven past denk ik.. 

Tjaa wij hebben ook het idee dat we na deze hond ooit één keer voor een pup willen gaan. Van welk ras, dat weten we dan nog niet - Hollandse herder? Border terrier? Aussie-pup van familie? Tóch een border collie pup uit Engeland? (Al zeiden we nooit weer een border collie te willen ;)).

Maar de kans is ook vrij groot hier dat we op collie-in-nood een zielig geval tegenkomen dat duidelijk een ervaren collie-baas nodig heeft :') Of een keer 'zomaar gaan kijken in een asiel' en dan met een lieverd thuiskomen... tjaaaa. :D

Wilson is net een jaar,en we gaan sowieso telkens maar 1 hondje hebben,tenzij moest hij echt oud worden dat we er toch al 1tje hebben moest hij komen te overlijden,mag er echt niet aan denken :-s.

Ik heb wel een enorme zwak voor poedeltjes,dus hier mag van mij altyd een dwergje of toy harlekijn poedeltje lopen :-D.

En het 2de ras dat me enorm aanspreekt is de Chinese naakthond(hairless variant),ze zouden een goede match vormen met mijn poedeltje .Alleen is mijn vriend niet te vermurwen!

Ook de schnauzer (vind ik zo indrukwekkend)en de waterhonden (spaanse en portugese)en de lagotto spreken me nog steeds aan!al is hun formaat iets minder handig om overal mee naartoe te reizen

Een grote roedel van een stuk of 10 galgo's! 

Mijn grootste droom is ze allemaal redden, maar dat is weinig realistisch!

Een Aussie zekers te weten!!

Maar ook hier komen sowieso ook weer buitenlanders, ik heb er eentje gezien, zo'n hondje is hier ook van harte welkom..

Deze is van Zante Strays.. I'M IN LOVE!

 Even nog waarom natuurlijk,

Een aussie omdat ik graag een werkhond wil, want met Abby kwam ik niet verder dan Agility 1, mevrouw vond er niks meer aan en ging met haar staart tussen de poten op het veld staan alsof ik haar sla.En ik dus ook niet meer een 'risico' wil nemen dat ik weer een hond krijg die niet echt wil werken.

En buitenlanders/herplaatsers omdat... ja gewoon, ze stelen je hart gewoon

Sinds ik stage heb gelopen in een Spaans asiel, en daar Puck heb geadopteerd, ben ik helemaal weg van buitenlanders.

Door wat ik daar heb gezien heb ik besloten dat er iig geen pup meer komt van een fokker, maar herplaatsers of asielhonden. Er zijn zoveel honden die nog op een baasje wachten, de meesten zijn gewoon leuke ongecompliceerde hondjes. Er worden dagelijks honden vermoord omdat er te veel zijn. Dan voelt het eigenlijk egoïstisch om er een bij een fokker te kopen. 

Waarschijnlijk zullen het buitenlanders blijven, aangezien ik af en toe terug ga naar dat asiel, en er zitten natuurlijk altijd honden waar ik verliefd op ben. 

Ik vond windhonden altijd al mooi maar nooit echt verder iets mee gedaan. Sinds dat ik Denise heb ben ik helemaal gek van "windhondachtige". 

Eigenlijk komt het een beetje door HP dat ik dit ras heb leren kennen. Dat is de Silken Windsprite (van Anouk met Jenny en Molly). Ik vind ze prachtig, zowel het karakter en het uiterlijk! Ik heb al veel opgezocht over dit ras, kennis opgedaan van de rasvereniging (wel van Duitsland omdat daar het ras bekend is), sites van fokker opgezocht en natuurlijk informatie van Anouk zelf gekregen!

 Volgens mij zijn er door jou nu heel veel mensen verliefd op de Silken Windsprite haha 

 Ze zijn idd heel mooi! Mijn Spaanse Puck lijkt wel wat op een zwarte silken vindt ik. 

Ja ik merk het 

 Hahah volgens mij ook 

Deesje is nog maar 1,5 en gaat de oudste Rottweiler ooit worden, dus er zal eerder een hond bijkomen.
Mijn eerste keus zou een Alano Espanol zijn dan.

Maar dan wel met oren.
En verder.. Boerboel, Ca de Bou (brindle), Cane Corso, Frans Bulldogje (mét neus) en een Keeshond.

Haha ik heb dat ook met windhondachtigen door dit forum (de podenco's en de silken windsprite <3). Ik zou ook heel graag een whippet willen ooit puur op uiterlijk en huiskarakter. Maar gezien mijn ervaring met en plezier in herdershonden (collie, aussie, DH) ben ik bang dat het karakter van windhonden té ver af ligt van wat ik van een hond verwacht... (los kunnen lopen met name, op erf en met wandelen).

ik betwijfel dus ook een beetje of er ooit een windhond komt hier...

Maar iedereen met ervaringen van whippets die goed los kunnen lopen hoor ik graag :D

" Haha ik heb dat ook met windhondachtigen door dit forum (de podenco's en de silken windsprite <3). Ik zou ook heel graag een whippet willen ooit puur op uiterlijk en huiskarakter. Maar gezien mijn ervaring met en plezier in herdershonden (collie, aussie, DH) ben ik bang dat het karakter van windhonden té ver af ligt van wat ik van een hond verwacht... (los kunnen lopen met name, op erf en met wandelen).
ik betwijfel dus ook een beetje of er ooit een windhond komt hier...
 
Maar iedereen met ervaringen van whippets die goed los kunnen lopen hoor ik graag "

Aurelia

Euuuh... Silkens kunnen los hoor  Hahaha 

Ik heb vaak het idee dat Podenco's erger zijn dan "echte" windhonden. Ik kwam eens iemand tegen met loslopende Whippets, en die vertelde dat zijn Whippets er vandoor gingen als ze iets voorbij zagen rennen (een haas of zo), en dat ze terug naar hem kwamen zodra deze uit zicht was.

Mijn Podenco's lopen gewoon weg, gaan op zoek naar iets, snuffelen wáár iets heeft gelopen, en als ze iets zien wat uit zicht gaat, gaan ze er nog uren achteraan snuffelen en zoeken.

Maar ik ken ook Podenco's die het beter doen. Dus misschien heb ik een lastig trio getroffen, of ligt het aan mijn trainings-skills :P (of het gebrek daaraan, dus)

Maar Podenco's komen ook wel vaak uit spanje, en ik kan me dan best voorstellen dat deze misschien al voor de jacht zijn gebruikt daar? En dat daarom misschien het jachtinstinct feller is bij hun. Al zijn er ook genoeg whippets die absoluut niet los kunnen hoor, dus dan zal die man ook wel mazzel hebben met zijn whippets denk ik, bij de een is het instinct gewoon sterker dan bij de ander  

 Het scheelt misschien wel dat mijn Podenco's, of in ieder geval de generatie hiervoor, nog actief voor de jacht gebruikt is. De huidige Whippets hebben al generaties lang niet meer gejaagd natuurlijk..

Podenco's (en andere jacht/windhonden) in Spanje die in het asiel komen zijn juist gedumpt omdat ze niet goed jagen. Ze hebben natuurlijk wel een jachtinstinct, maar dus minder goed. 

Ik heb van meerdere mensen gehoord dat deze honden vaak beter bij hun baasjes blijven (nadat ze gewend zijn en een band hebben natuurlijk), omdat ze weten hoe het is om het slecht te hebben. 
Dat gevoel heb ik ook bij Puck. Uit de DNA test is gebleken dat er 50% greyhound in zit, heel veel pointer, wat  herder, wat breton espagnol, wat podenco, wat sloughi. Ze is dus een kruising met héél veel jachthond, toch zal ze nooit weglopen. Ze heeft wel jachtinstinct, en zal ook jagen, maar als de haas/vogel/hert, etc. uit zicht is komt ze terug. 

Ik ken meer galgo's, podenco's, etc. uit Spanje die heel goed loslopen, gewoon omdat ze zo gehecht zijn aan hun baasje. 

Maar het risico dat je een echte wegloper hebt zit er bij een buitenlandse podenco/windhond wel in inderdaad. (Bij een pup weet je trouwens ook niet hoe die uitgroeit, maar daar heb je misschien wat meer invloed op??)

Ik vind galgo's bijvoorbeeld echt geweldig, maar zou er zo geen durven te adopteren omdat ik loslopen heel erg belangrijk vindt. Ookal ken ik verschillende galgo's die loslopen, het risico dat een galgo niet los kan lopen is groter dan bij een ander ras.

(Behalve de podenco dan, die zijn nog extremer. )

Mijn ervaring met Podenco's uit het buitenland is dat het de eerste drie tot zes maanden goed gaat. Die eerste zes maanden blijven ze inderdaad graag dichtbij hun baas. Daarna krijgen ze wat meer zelfvertrouwen, weer wat meer zelfstandigheid, ze blijven een keertje wat langer weg, keertje daarop nog wat langer, keertje daarop steken ze ineens een weg over. En dan ligt het heel erg aan hoe een baas reageert. De ene besluit zijn Podenco vast te gaan houden, de ander besluit hem gewoon los te laten, met alle gevolgen vandien. Ze worden zó vaak platgereden of nooit meer terug gevonden..

Met Wispa, ook vanwege haar slechte zicht, heb ik al heel snel besloten haar gewoon nooit meer los te laten. Luuk en Cosmic zijn soms nog wel voor reden vatbaar, maar ze dagelijks loslaten zou funest zijn voor mijn hart. Want ook zij steken zo een weg over als ze iets zien, of blijven een aantal uur weg. Zij mogen met hoge uitzondering los. Als ik erg positief gestemd ben, en op een zo-veilig-mogelijke plek ben (midden in de duinen bijvoorbeeld, ver weg van verkeer).

 Wou ook net zeggen dat die Spaanse windhonden (ik reken een podenco daarbij he) nogal makkelijk los kunnen de eerste maanden. Daarna, pfff... Naar het schijnt (en ik ken er heeeel veel) komen ze wel terug naar de plaats waar ze zijn vertrokken achter klein wild. Maar sommige baasjes moeten dan wel een kwartier staan wachten. Ik durf Naaltje niet los te laten. De anderen trouwens ook niet...

In mijn ervaring - met een ras dat ook niet direct bekend staat om los te kunnen lopen ;-) maakt het niet uit of je de hond van pup af aan hebt of niet. Bij Spot heb ik keurig het boekje "hoe leer ik mijn pup los lopen" gevolgd maar bij 6 mnd besloot hij dat hij daar niks meer aan vond, aan dat boekje... Dus Aurelia, ik vind je heel verstandig. Als mensen een husky willen en dan zeggen "met wat opvoeding leer ik hem wel los te lopen" raad ik ze met klem af om er 1 te kopen. je moet bereid zijn de concessie van altijd aanlijnen en ontsnappingsproof omheinen van een tuin/erf te doen, en dat geld in mijn ogen ook voor zichtjagende honden zoals windhonden. 

Soms gaat hij nog los, maar nergens waar groot wild zit. En liefst ook geen hazen. Omdat hij nou eenmaal snel "ver weg" is. Shadow is wat makkelijker maar omdat ook hij zal reageren als er iets langs komt rennen en we bijna dagelijks wel hazen of reeen zien, heeft hij ook pech. 

Trouwens even een waarschuwing; zichtjagende honden zoals greyhounds en whippets mogen officieel niet los lopen in Nederland volgens de Flora en Faunawet: 

http://www.licg.nl/45k/praktisch/wetgeving/wetgeving/loslopen-of-aanlijnen.html

http://www.licg.nl/45k/praktisch/wetgeving/wetgeving/loslopen-of-aanlijnen.html

Honden uit rasgroep 10 vallen onder de lange honden maar ook de podenco en de galgo uit rasgroep 5. Jagen met een windhond is verboden in Nederland en het is aan jou als eigenaar om aan te tonen dat je niet aan het jagen bent. 

Ja podenco' blijven denk ik altijd lastig los te laten lopen. Weet niet of dat aan hun verleden ligt, want ken geen podenco van een fokker. 
Ik ken er 2 die loslopen. (van de 4 die ik ken) Een loopt overal perfect los, de ander op heel veel plaatsen maar blijft oppassen. 

Maar van andere windhonden ken ik er veel die los kunnen blijven lopen. Heb er eigenlijk nog geen een gezien die nooit los mag. Maar het zullen geen honden zijn die je makkelijk overal los kan gooien denk ik. 

Bij Puck was het trouwens ook zo dat ze in het begin perfect los kon. (na een maand in NL ofzo) Ze hield ons goed in de gaten en kwam perfect terug. Na 2 weken nam ze steeds meer afstand en later rende ze zelfs soms helemaal uit zicht, en kwam dan na 2 minuten weer terug. 
Ze is toen 3 weken weer aan de lijn geweest, en we hebben kei hard geoefend op het hierkomen. Daarna ging het loslopen op steeds meer plekken steeds beter, en na een tijdje ook in het bos zelfs. Tot dat er een hert voor haar neus sprong en haar jachtinstinct weer was getriggerd. Dan is het weer een paar dagen goed oppassen en veel aan de lijn, en dan gaat het weer goed. 

Maar ze komt altijd terug, ook als ze achter een hert aan ging, maar ik wil haar gewoon in zicht hebben, dus dan blijft ze even aan de lijn. 

Het is bij Puck dus prima te doen, ze kan eigenlijk tijdens iedere wandeling los lopen. Maar kan me voorstellen dat dat niet bij alle jachthonden uit Spanje zo is. Maar bij veel gelukkig wel. Het is alleen lastig om van te voren in te schatten, dus als je een hond adopteerd weet je niet of hij uiteindelijk los kan. 

Ik denk dat met veel training, Cosmic en Luuk relatief goed los zouden kunnen. Helaas heb ik niet genoeg handen en energie/tijd om ze goed te trainen. Dat zou namelijk dagelijks individueel trainen betekenen, en in acht genomen dát ze een paar uur de benen kunnen nemen, zouden de andere twee dan uren alleen thuis zitten. En vervolgens zou ik dan de andere nog moeten gaan trainen, en dan de derde nog aan de lijn uit moeten gaan laten. Met Cosmic had ik "geluk", toen zij kwam had ik alleen Punk, en die liep overal los, daar hoefde je niet naar om te kijken. Ik had dus 100% tijd en aandacht voor Cosmic. Een kwartiertje wachten is hier trouwens niks. Cosmic's record staat op 4,5 uur, Wispa op 3 uur, en Luuk op een uur. En dat zijn geen "uitzonderingen", zeg maar.

Wat de wet betreft, lange honden mogen loslopen, maar lange honden mogen niet jagen. De wet is in 2005 veranderd, daarvoor mochten lange honden inderdaad helemaal niet loslopen. Máár.. in alle eerlijkheid denk ik dat iedere lange hond, in zekere mate, jaagt. Onder "jagen" zien ze namelijk snuffelen, opjagen, zoeken, etc. Je hond hoeft dan dus niet eens iets te vangen. Wat mijzelf betreft, ik kan mijn honden niet met goed fatsoen loslaten, en garanderen dat ze niet gaan jagen. Daarom hou ik ze vast, of gaan we naar omheinde plekken. Het in onmogelijk te bewijzen dat je gewoon lekker aan het wandelen was en niet aan het jagen.. Overigens is de enige hond die ooit in het wild iets gevangen heeft hier Punk geweest, mijn Mechelse Herder mix. Mijn Podenco's hebben, naar mijn weten, nog nooit iets gevangen (op muisjes na).

Ik heb behoorlijk wat mensen met Podenco's om me heen en schrik soms van de mate aan schijt dat eigenaren hebben aan de schade die ze om hen heen veroorzaken. Zo heb ik een kennis met vier Podenco's, wiens honden van de week het park uitrenden een woonwijk in "om katten te zoeken". Iemand reageerde met de vraag of ze niet bang was dat ze ze te pakken zouden krijgen. "Dat is de verantwoordelijkheid van de kattenbaasjes, die kiezen ervoor hun katten los te laten lopen." Van zulke opmerkingen kan ik wel eens schrikken. Die mate van onverschilligheid is mij totaal onbekend. Het laatste wat ik wil is dat anderen last van mijn honden hebben, of dat mijn honden het huisdier van een ander verwonden. Of een wild dier. Dat moet je gewoon niet willen, en zo goed en zo kwaad als dat kan voorkomen.

Ja wij hadden het voordeel dat Jaimy goed los kan lopen en gewoon in de buurt blijft. Ik had dus alle aandacht voor Puck. Ik kan me voorstellen dat het met 2 of 3 jagende honden heel lastig wordt. En daarnaast is ze volgens mij half niet zo ''erg'' als jouw podenco's qua jagen en wegblijven. Ze is al heel lang niet meer uit zicht gegaan, maar als dat is is dat max 5 minuten. 

Ze is een keer 2 uur kwijt geweest, maar toen zat ze vast. 

Ik ben het verder helemaal met je eens dat het wel verantwoord moet zijn. Als je bang bent dat ze onder een auto komen of op dieren jagen of doodmaken, zou ik het ook niet snel doen. Andere mensen of dieren horen geen last te hebben van mijn honden.