Django blaft veel

Zonder aanleiding zeg je? Is er een geluid in of aan je huis? Tv,koelkast? Doen je buren iets wat hij hoort?Is er buiten iets?Lastig probleem zeker als je niet weet waarom.

Blaft hij naar jou, of blaft ie naar de omgeving?

Beschrijf de rest van zijn lichaamstaal eens: Loopt ie dan rond? Ligt ie? Heft ie z'n hoofd luisterend op? Staat ie voor jou en kijkt ie je aan? Spelboog? Daagt ie je uit? Enz.

Het valt beter in te schatten als je meer over de algemene situatie vertelt… Ook wanneer ie wél rustig is, wanneer is dat? Hoe gedraagt ie zich dan?

Ja, lijkt idd een aandachtsblaf.

Daar negeren niet het gewenste effect heeft, zou ik Django even laten weten dat je je bewust bent van z'n aanwezigheid.

Dus je doet iets (bijvoorbeeld tafel afruimen), hij gaat naar je blaffen, dan kijk je even naar hem en spreek je hem vriendelijk en geruststellend toe. "Ik heb je wel gezien, hoor jongen, alles is goed." En dan doe je verder met wat je bezig was.

Beter nog is als je zijn blaffen kan voor zijn. Bijvoorbeeld: hij ligt naast de tafel en jij wil opstaan. Dan trek je eerst z'n aandacht door tegen hem te praten en terwijl sta je op en zet je je bord op het aanrecht. Dan ben je hem voor, en kan je misschien verhinderen dat ie gaat blaffen.

Kijk es of het werkt, en dan kan je het in vele situaties toepassen, tot ie een beetje uit z'n blaf-modus is gehaald.

ik zou hem in elk geval niet negeren, dat brengt alleen maar frustratie. Hij blaft.... om een bepaalde reden die je niet weet... negeren is geen oplossing. Als hij blaft om aandacht zal hij wel aandacht nodig hebben? Het is vreselijk om dan genegeerd te worden.

Ik zou zelf gewoon iets zeggen als: wat is er dan, wat bedoel je, vrouwtje begrijpt je niet...

wie weet zie je in zijn ogen een heen en weer bewegen naar iets of iemand. Misschien loopt hij ergens heen.

Je zou dan even een rustig spel kunnen doen als snoepjes verstoppen, en dan klaar. Ga ook even na of hij genoeg geestelijke en lichamelijke uitdaging krijgt.

Toen Jenna net hier was blafte ze ook veel, maar dat was uit onwennigheid. Ik stelde haar dan altijd even gerust, ja goed gehoord, dat was de buurman oid. en dan riep ik haar bij me of haalde haar zelf rustig uit de situatie, en beloonde haar met iets lekkers of een spelletje zodat ze het gevoel zou hebben dat ze als ze iets opwindend vindt, bij mij terecht kan.

Geruststellen dat is dus wat ik zou doen en even iets met hem doen.

Mij is ook bekend ( oude verhaaltjes dus ! ) dat als maar zoiets zonder aanleiding met een hond/hondje gebeurt, dat absoluut moet wat van buitenaf komen of invloed op hondje heeft ..
 
Soms hondje voelt ( of hoort ! ) iets wat wij dat niet kunnen ..

En als wij mazzel hebben dat op tijd en zoiets te ontdekken vaak komt alles gauw in orde dan , ...... ...... anders en soms een zo hond/hondje onterecht medisch ook behandelt word, of moet behandelt worden ...

P.S. Kijk maar ook a.u.b. ( als je dat wil ) hele lichaam of niet ergens war vreemd op hem zit of aanwezig is ? ..

      een splinter/doorn/teken/ enz..?? op poten tussen teentjes onder oksels ( tandje zeer doet ? ) enz..enz..

      Is het in huis wat nieuw ? een voorwerp/ geur ? andere dier ?

     En als je maar NIETS vinden of achter oorzaak komen kan, dan is zeer zeker wat akoestisch dat jouw hond/hondje irriteert en dat jij zelf niet zomaar horen kan ....

Nu ben ik zelf niet zo goed met onrust in een hond..word er zelf heel onrustig van.(dat mijn/een hond zich onrustig voelt)

Dus als ik weet dat de hond zijn 'natje en droogje' heeft gehad en dit gedrag ontstaat uit aandacht vragen,dan zou ik de hond kalm blijven begeleiden naar wat ik wél van de hond verwacht.Gewoon je rust pakken en niet bij elke beweging mij achtervolgen,opspringen of gaan blaffen.

Uiteraard wel in balans met soms wel aandacht aan schenken,of zelf bij mij roepen voor een spelletje of knuffel.

Sommige honden hebben ook sturing nodig,om te weten wat te doen.

Ik denk wel dat het negeren het nu ook erger heeft gemaakt.Draai het maar eens naar jezelf,jij wilt iets 'vragen' aan iemand,dan roep je hem..maar deze reageert niet...dan roep je nogmaals,weer wordt er niet gereageerd,je krijgt maar geen duidelijkheid.Dan zul je blijven roepen,tot je eindelijk antwoord krijgt of je druipt teleurgesteld af.

En dat teleurgestelde zal bij honden ook echt zo werken,aangezien ze over echte emoties beschikken.

Dacht ook ergens wel te hebben gelezen dat je hond negeren (ja een keertje niet...maar zoals je nu hebt volgehouden op aanraden van de HS zou ik niet adviseren) ook emotionele 'schade' kan geven.

Met negeren leer je je hond idd niets. Althans, je leert dat jij als baas er niet voor je hond bent als deze je nodig heeft.

Het kan aangeleerd gdrag worden, blaf is aandacht.

Daarom zelf je hond genoeg aandacht en uitdaging geven, zodat je hond koe en tevrden is.

Idd wat Soraya zegt, laat zien wat je wel verwacht.

Een gevulde kong werkt goed.

 Dan had ik het mis, schotse staan bekend om blaffen.

Luca blaft ook veel, een time out werkt bij haar.

Als ze naar de achterbuurvrouw blaf, die 20x per dag haar schuifraam dichtknalt.

Eigenlijk is de gang een plek, waar ze de prikkel niet hoort, is de buurvrouw klaar, dan mag ze weer terug.

Als Luca blijft blaffen, dan zeg ik heel overtuigend, dat het klaar is.

Heel streng en gemeend. Zo geef ik een grens aan, tot hier en niet verder.

Wat je zelf ook al doet, je grens aangeven. Wees daar heel consequent in, aangeven dat het nu klaar is.

Dat is duidelijk voor je hond. Zal in het begin heel vaak nodig zijn, maar het blaffen zal zo zeker minder worden en je stopt het gelijk.

Geef hem wel zelf genoeg aandacht en uitdaging.

beter de oorzaak opzoeken van het blaffen zou ik denken, blaffen is toch een communicatiemiddel van de hond. Als ze met jou probeert te communiceren en krijgt dan water in haar gezicht, dat lijkt me niet echt bevordelijk voor jullie band.

 Nee, dat is niet leuk om te doen. Uit schrik zal het blaffen stoppen, maar ik vind dit niet echt hond vriendelijk.

Bovendien, wat is de rede voor het blaffen?