" Kan wel minder ook hoor, lees zelf maar wat je schrijft. Je suggereert dat het symptoombestrijding is en nu zelfs dat ze er een tijdbom van worden. Oftewel iedereen zou zijn hond zijn of haar lekkere innerlijke gevoel moeten laten uiten. Ook als dat bijten is want je benoemd bijten.
Als je vind dat honden niet mogen bijten waarom schrijf je dan zoiets?
Niet om het een of ander verder... Ik begin hier gewoon steeds minder van te begrijpen. Dit soort discussies vind ik altijd interessant maar als iedereen dingen gaat opschrijven die ze niet vinden en niet bedoelen wordt het er niet makkelijker op. "
Ik begrijp jou ook niet, een hond mag van mij bijten.
Ik snap hem denk ik, als je een hond corrigeerd omdat hij gromt of bijt, stop je dit symptoom, ik noem het symptoom, de manier van uitten. Je hond zal niet meer grommen of bijten, maar de emotie blijft. En die blijft de hond bijt of gromt niet de emotie is nog steeds aanwezig en zo wordt het een emmer die steeds voller wordt, tot de bom barst. De tijdbom hond is gebarsten. CM is er goed in zulke honden te maken.
Stel, ik zit op een terras en er komt een kleuter aan. Luca heeft daar geen leuke ervaring mee, bovendie wil ik niet dat mensen Luca aaien. Ik heb Luca al achter me gedaan. Spreek de kleuter aan, hou de kleiter vij Luca weg, leg uit dat Luca geen aai hond is.
Aan Luca zag ik allang, dat ze geen ontmoeting met de kleuter wilde. Ik voorkom dat zou zou moeten gaan grommen of bijten.
Luca wordt helaas door veel reuen belaagd, ze ruikt heel aantrekkelijk. Ik was eerst niet assertief gemoeg om de reuen weg te sturen, dus zij is zich zelf maar gaan verdedeigen, hapt van zich af. Is het verkeerd wat ze doet?
Uiteraard weet ik dit nu, ben handig geworden in het omlopen en afhouden van reuen.
Is het verkeerd dat een hond zijn grens aangeeft en communiceert? Naar mensen, kinderen of andere honden.
Uiteraard zorg je ervoor als eigenaar dat er geen schade ontstaat, dat er niets te grommen en te bijten valt.
Heeft je hond ergens moeite mee, gromt of bijt, dan ga je daar mee aan de slag. Niet met het stoppen van bijten of grommen, maar met de oorzaak.
Ik ben ook aan de slag gegaan met kinderen, niet dat ze aan haar moeten kunnen zitten, maar dat kinderen er gewoon kunnen zijn, zonder dat Luca daar angst voor heeft.
Luca had overigens totaal geen moeite met kleine kinderen. Totdat ze geknepen werd.
Dat was eigenlijk de rede dat ik steeds Luca weghield bij mijn neefje, kinderen zijn impulsief en onvoorspelbaar. Jammer dat ik het niet heb kunnen voorkomen.