" Mmm, hoort bijten niet net zo bij een hond als plassen, poepen, spelen, grommen, slapen?
Natuurlijk leren we een pup aan niet in mensen te bijten. Ze leren de bijtrem aan, maar dan nog is het een reflex, een oerinstinct die boven komt. Split second.
Een kind die uitstekend de verkeers regels kent, en toch achterde bal aan de straat op schiet, bam. Maar hij kende de verkeers regels prima.
Je voelt een kriebel op je wang en geeft er een klap tegen, reflex.
Je valt op straat, inplaats van omrollen (logisch nadenken) steek je in een reflex je handen uit, krak 2 gebroken polsen.
"
Persoonlijk vind ik het niet hetzelfde. Misschien overschat ik daarmee mijn hond en honden op zich maar ik denk dat het wel degelijk iets is waar je wat mee kunt als baas. Niet puur het niet bijten, het alternatief. Om de vergelijking dan maar door te trekken zeg je normaal gesproken ook niet tegen een kind 'slaan is een hele normale reactie'. Wij worden beschaafd gemaakt, niet geboren.
In mijn ogen zijn zowel kinderen als huisdieren onze verantwoordelijkheid. Totaal niet te vergelijken want kinderen groeien op en worden volwassenen terwijl honden nooit verder gaan dan een bepaald punt maar toch. Dat punt is goed genoeg om ze te leren negeren, ontwijken en bij ons te komen. Ik geloof daar oprecht in, in het niet hoeven "vechten". Dat betekent wel dat ik het soms twee keer zo hard doe maar goed, mijn hond is dan ook mijn verantwoordelijkheid en dat hoort daar ook bij.
En nu niet dat het hier allemaal heilig is hoor, ik heb juist zo'n bijtgrage Harry die dat als oplossing voor werkelijk alles zag. Als je iets niet wilt zet je gewoon je tanden erin zonder waarschuwing, klaar. Het heeft dan ook heel veel werk gekost en letterlijk bloed zweet en tranen af en toe. Maar wat denk ik al duidelijk is, ik vind bijten niet oké. Vind het dan ook geen optie zoiets niet te doen.