botje af mogen pakken

 Nou er staat toch nergens dat ik vind dat niet iedereen zijn mening mag geven? Ik schrijf dat ik het raar vind dat meningen als een feit word bestempeld. Diegene die hulp vraagt zal de meningen moeten verifiëren en gebruiken wat zij verstandig acht. Als iemand dan beslist dat zijn mening een feit is, kan dat wat onduidelijk zijn voor de hulpvrager;)

Laten we lekker even de boel gezellig houden zeg!!

Niemand die hier op het forum zit denk ik dat hun hond zonder toezicht laat wanneer er kinderen zijn

Maar het verschil van er boven op zitten is wat anders natuurlijk. Ik wil wel naar het toilet kunnen met de huiskamer deur open. Mijn kinderen helpen ook mee de honden eten geven en in de verzorging en dat is echt geen punt hier. Nooit gegrom of wat dan ook en dat geld ook voor kluifjes e.d. 

 Ik zoek toch ook geen ruzie? Ik voel me zelf aangevallen. Ik snap dat ze misschien niet eens zijn met mijn manier van aanpakken maar ik vind het soms wel beetje vreemd hoe je dan benadert word.  Jij hebt je kinderen denk ik al wat ouder? Want mijn jongste kan dat nog niet. Die moet ik echt nog leren hoe we met honden omgaan.  Mijn oudste al wel een beetje, en met kleine stapjes gaan we vooruit. Hij helpt nu soms met borstelen, geeft een koekje waarvoor Morris moet gaan zitten, kan balletje gooien. Maar mijn jongste snapt er nog echt te weinig van. Die is 2 en heeft me nog echt iets teveel uitspattingen. 

Ik laat de jongste dan ook echt nooit alleen met de hond. Geen haar op mijn hoofd. Ik vertrouw Morris wel, maar mijn kleine niet. Die kan soms ineens hele vreemde dingen bedenken en daar blijf ik liever bij. Zelfs als ik naar het toilet ga dan gaat Morris snel even op de gang. 

Daarbij gromt Morris ook niet hoor. En hij heeft prima door; bench/mand daar valt niemand me lastig. Dat heeft mijn jongste dan al wel heel goed in de gaten. 

Maar zou Morris wel grommen, zoals mijn vorige hond, dan wil ik dat zo snel mogelijk eraf hebben. Ik geloof ook dat je een hond dan conflict vermijden gedrag aan kan leren. Mijn hondje hiervoor gromde al als onze zoon langs hem heen kroop. Ik besefte me dat dit waarschijnlijk was juist omdat hij onzeker was en van geen plek zeker was waar hij heerlijk kon weg snoezelen. Dus de bench in de gang en mand in de kamer geïntroduceerd als veilige haven. En nooit geen last meer gehad. 

Morris zelf is denk ik nog minder moeilijk dan ik ben. Heb het nooit uitgeprobeerd en zal dat ook niet doen. Maar Morris zoekt zelf onze kinderen regelmatig op. En heb het gevoel dat hij heel tolerant is. Maar ik vind niet dat we dit nu moeten gaan uitproberen. Ons kleintje zal toch echt even moeten leren hoe het precies werkt met een hond. 

Denk dat als ik hem laat gaan dat Morris dan vrij snel als klimrek functioneert. Mijn oudste kan ik wel alleen laten met Morris. Die hobbelt niet achter hem aan, en roept als hij zin heeft om hem aan te halen, en als Morris komt is het goed, komt ie niet dan zegt hij "of heeft jij geen zin?" En dat is ook prima. 

Kinderen en honden zijn een mooie maar kunnen ook een gevaarlijke combi zijn.

Toen mijn kinderen klein waren had ik een herplaats collie lopen die ook best durfde te grommen als de kinderen in haar ogen niet lekker bezig waren.

Denk aan bij het voer/kluifje komen of in haar mand gaan zitten.

Ik ben altijd heel duidelijk geweest tegen de kinderen, een hond kan niet praten net als wij maar als ze gromt weet je dat ze het echt niet leuk vind en moet je weg wezen en haar met rust laten en mijn mening is een kind die wijs genoeg is om om snoep en koek te vragen kun je ook dat soort dingen wijs maken.

1x is hier voorgekomen na diverse waarschuwingen (hond en mij) dat mijn dochter van 3 gesnapt is door de hond, kind kreeg straf niet de hond.

Daarna was het meer dan duidelijk, grommen was meteen wegwezen.

Ik heb nooit grommen afgestraft waarom niet het is een middel om te communiceren en die wij als baas moeten respecteren en te leren kijken waarom gromt mijn hond, wat is de rede, situatie enz.enz.

Door dat te leren kun je meer begrijpen van je hond en voorkomen dat je hond in bepaalde situaties komt waarom er gegromd moet worden.

Het afleren kan echt gevaarlijk zijn omdat de hond de wellicht over kan stappen naar de volgende stap in de ladder van agressie en dat is snappen of erger bijten en dat moet je in alle tijden zien te voorkomen.

Het is een hele discussie geworden en jammer  @ Rens dat je uit deze discussie bent gestapt want denk toch dat er veel te leren valt.

Ik ben blij dat ik volgens deze inzichten mijn opleiding heb gevolgd en ik vele cursisten per week zie en begeleid en gelukkig nooit nare verhalen hoor.

De basis van baas/hond en het vertrouwen in elkaar hebben is het allerbelangrijkste en misschien wel de mooiste zin die ik geleerd heb en mijn cursisten ook leer,

"handen nemen niet maar geven" 

oeps ging iets fout

 Je moet jezelf niet aangevallen voelen iedereen doet het op zijn eigen manier en iedereen ken zijn eigen hond ook het beste. Vind het ook heel moeilijk om persoonlijk advies te geven want we lezen alleen we zien niets dus enerzijds kan advies geven nog gevaarlijk zijn. Heb zelf wat oudere kinderen maar ook regelmatig heel regelmatig zelfs mijn kleinkinderen hier en de jongste van 2 jaar gaat ook mee de honden voeren aan het handje. en hij mag de bak neerzetten en ook dan moeten de honden wachten op mijn teken dat ze mogen eten. En als hij er is dan laat ik dus wel de deuren open bij het toiletbezoek. Moet ik naar boven dan gaat hij mee en mocht hij slapen dan gaan de honden mee naar boven.

 idd ja, ik ken mijn honden nog altijd het beste denk ik zomaar (en ik ken andermans honden dan weer niet, dus ik vertrouw daar dan helemaal geen kind bij)

Als er speelgoed rolt naar de hond zijn plaats, dan moeten ze aan mij vragen of ik het wil nemen. De kinderen komen niet op de plaats van de hond. En andersom komt de hond niet op de speelplaats van de kinderen.

Het is hier nooit nodig dat de honden naar de kinderen moeten luisteren, ze zijn nooit alleen dus komt er nooit iets voor dat de hond zou moeten luisteren. Wat ze overigens ook niet zouden doen ;)

" Nou dat zijn een hele hoop reacties. Interessant hoe er hier twee beetje tegenovergestelde ideeen over zijn globaal. Indien er iemand nog geintereseerd is hoe mijn (TS) mening na het lezen zich gevormd heeft:

Ik ga niet mijn puppy leren met botje afpakken en teruggeven. Vind het een goede gedachte om mijn pup haar vertrouwen groot te houden: geen angst in mijn huis dat er botjes afgepakt worden (wel lekker op schoot kouwen enzo.) Ik kan het geloven dat dit in veel honden juist aggressie en bezitterigheid kan aanleren. Ik sluit me bij die groep aan.

Als ik het botje terug wil zal ik ruilen. Dit werkt al heel goed. En ik vertrouw er dan ook op dat als ze eens iets in haar mond heeft wat eruit moet dan kan ik dit gewoon uit haar mond halen.Dat kan ik buiten nu bv wel altijd..met konijnenkeutels etc.

Bedankt allemaal! "

Annemieke

  Ik vind het TOP

Geweldig !! Heel veel succes!

En zo hoort dit forum ook gelezen te worden  Je haalt eruit wat jij zelf belangrijk vindt en waar jij je in kunt vinden (want zoveel mensen, zoveel meningen ). Dat snapt niet iedereen namelijk 

 Bijvoorbeeld omdat ze met het laatste gedeelte van een buffelhuid bezig is en je al een aantal keer meegemaakt hebt dat ze het laatste stuk in één keer naar binnen werkte en in de problemen kwam

Ik heb ooit zo'n 15 hechtingen in mijn kat kunnen laten zetten die dacht aan het botje van mijn herdershond te kunnen komen, geweldig lieve hond was dat, geen cent kwaad in maar je moest dus niet aan zijn eten komen.  Ik ben daar toen wel van geschrokken en heb sindsdien veel aandacht besteed bij de volgende honden aan het kunnen accepteren dat iets of iemand aan iets zit dat van hen is. Ik heb dit gedaan door van jongs aan op een speelse wijze dingen af te pakken en terug te geven maar ik bepaal wanneer ik terug geef, niet de hond. Laatst lag mij  kleinzoon die nog kruipt op de grond met het botje van de hond in zijn mond en de hond met zijn bijtring. Niet al te hygiënisch en uiteraard heb ik de boel geruild maar ik moest er wel om lachen.mijn uitgangspunt is dat het wel natuurlijk gedrag kan zijn om eten of prooi te verdedigen maar hij leeft niet in de natuur maar  zijn roedel bestaat uit kinderen katten en een hond, allemaal een andere taal en uniek.  Om dit gezellig te houden moet duidelijk zijn wat wel en niet mag.

Eens met Renee, wij hebben de honden ook geleerd om alles te laten afpakken en dat is al vaak genoeg van pas gekomen. Ook met de kinderen in de buurt vinden we het veiliger.

Wij corrigeren de kinderen wel dat hoeven de honden niet te doen

 Het hele traject van grommen en bijten gaan we gewoon niet in. Schei's effe gauw uit . Ga je zo ook met je (e.v.) kinderen om, jij wil dat ze je waarschuwen voordat ze je een paar hoeken geven want dan kan je nog snel maken dat je wegkomt :')

 Ja dat geloof ik ook niet. Verdrietig komt niet in een hond zijn woordenboek voor. 

Wat wel is bewezen dat een hond een vorm van verlies kan voelen. Door bijv. Dood van een gezinslid. Maar daar komt het ook heel snel weer overheen. Het is niet zo dat ze daar echt verdrietig over zijn. Dat werkt anders bij een hond dan bij een mens. Loyaliteit is iets heel anders dan verdriet. Wij koppelen het gedrag van die hond hatchi bijv. Aan verdriet maar dat ervaart die hond niet zo. 

Ik kan altijd maar moeilijk aangeven hoe ik iets bedoel daarmee. Het is ook moeilijk uitleggen. Maar ik denk niet dat de labels die wij aan dergelijke gedragingen willen hangen dat dit werkt in een honden wereld. 

Toen mn moeder op jonge leeftijd overleed en ons een roedel honden achter liet heb ik het eens nagelezen. Ik wilde weten hoe honden hiermee omgingen of zij mn moeder ook konden missen. Vandaar dat ik niet overtuigd ben dat ze helemaal geen emoties kunnen voelen - maar lang niet zo intens en zo lang als wij dat doen. 

Wie zegt dat een een pup of hond die laag in de rangorde staat in de hondenroedel, NIET gromt naar de roedelleider heeft het mis. Hier komt wel bij kijken dat wanneer de hond gromt naar de roedelleider daar wel consequenties aan zitten(dit door middel van een correctie van de roedelleider) 

Ik accepteer op geen enkel moment dat mijn hond naar mij of mijn vriendin gromt wanneer wij in de buurt komen van haar eten of botjes. Ook wanneer ik het 'afpak'(hoewel ik het nooit letterlijk van haar af zal pakken) 

Ik wil een duidelijke lijn stellen in onze roedel: Alles is van mij, en jij krijgt wat ik je geef. En net zo makkelijk wil ik daar dus ook aanzitten.

Dit heeft een paar redenen:

- Wanneer mijn hond wat pakt wat niet goed voor haar is, wil ik dit kunnen afpakken(denk aan glas etc.)

- Het is mijn voedsel die ik met jou wil delen, dus dat betekend niet perse dat de complete bak brokken voor jou bestemd is.

Betekend dit dat mijn hond niet aan mag geven wanneer ze iets niet plezierig ervaart? NEE, maar ik wil haar wel leren dat in bepaalde situaties ik het niet accepteer, omdat het van mij is.

Wanneer ik perrongeluk mijn hond zeer doe (op pootje staan) dan gromt of hapt ze..TERECHT en daar zal ik haar nooit op corrigeren. Maar bij eten is de gouden regel: Het is van mij.

Langzaam hebben wij dit opgebouwd door rustig mijn hand in de brokken te doen terwijl ze aan het eten is. Verder niks, zodat ze leert dat ik hier niet ben om haar alles afhandig te maken.

Een stapje verder is door de hand er in te leggen en rustig de bak weg te halen(5-10 seconden) teruggeven en haar weer lekker laten eten(paar aaien over de bol, want ze is natuurlijk super lief wanneer ze dit toestaat)

Hetzelfde gedaan met botten, en je mag zeggen wat je er van vind dat je hond bang is dat je alles afpakt. Maar onze hond komt graag naar haar ons toe met haar botjes, zodat we dit 'samen' kunnen opeten(helaas lust ik geen botten:p) . Niet altijd, maar ze komt er regelmatig aan, komt lekker bij ons liggen en drukt soms het botje tegen je hand aan. Ik vind dat persoonlijk SUPER, want wij hebben bereikt wat we wilden en ze vind het zelf ook leuk.

 Ja als t nodig is, prima. Maar niet zomaar

Ik vind het zo'n grote onzin om het eten weg te halen. Hebben wij hier ook nooit gedaan. Wel kreeg ze er wel eens iets bij. Gewoon, als extra.

Onze hond hoeft zich geen zorgen te maken dat we haar voedsel afpakken (al ga ik op me kop in haar voerbak staan). Met een bot kun je inderdaad proberen te ruilen.

Wederzijds respect, that's all. 

Men moest eens weten hoeveel honden met baknijd we op het asiel hadden door die bewuste methode.

Heel gevaarlijk, die methode! (Mijn mening)

Hier trouwens een hond die ik alles uit de bek kan halen hoor, mocht het nodig zijn (bv iets op straat). Maar meestal is een rustige "Laat liggen" of "Los" voldoende.

Oh, en die ligt nu naast me, in bed, onder een deken, te snurken...

TS,

ik zag dat je er voor jezelf al wat dingen uit de tips gehaald had, en ik geloof helemaal dat het goed komt!

Hier geen punt als je het botje van m'n hond zou wegnemen, ook geen gegrom of oplettende houding als je dicht langs haar loopt ofzo tijdens t kluiven.

Mocht dit nou wel het geval zijn dan zou ik daar niet blij mee zijn en ook proberen er samen aan te werken om dit af te leren.

Ben geen hond maar iedereen mag langs mij lopen tijdens het eten zonder dat ik begin te grommen en pakt iemand mijn bord af dan ga ik er ook niet op los slaan,  zou wel verbaasd zijn;-)

Mijn zoontje spuwde als peuter ook zowat vuur als iemand al naar zijn koekje keek. Inmiddels weet hij beter en is niet meer bezitterig.

Net als dat mijn hond eerst nog moest leren alleen te zijn, niet uit onze vuilnisbak te eten, buiten te plassen en aan een riem te lopen, vind ik dat je ook gewoon geen gerom om een botje hoeft te accepteren zonder schuldgevoel.

Zou dan ook zeker niet op mijn teentjes om de hond heen gaan sluipen en er niks aan doen.

Komt helemaal goed.

Buiten is ook anders. Dat heb je zelf niet gegeven. Ik ben daar erg streng op, buiten wordt er niks gepakt. Vind ik veel te gevaarlijk. Eten krijgt hij thuis moet hij niet zelf gaan verzamelen onderweg. (Enkel gras mag hij knabbelen.) Als hij iets pakt, zeg ik direct "LOS" en meestal is het dan ook direct los. En anders ben ik snel en pak het af. Hij heeft zo wel eens met een grote gehaktbal rondgelopen, ik dacht waarom staat die mond zo ver open? Zat er een gehaktbal in. Hij zal gedacht hebben, niet bewegen met mijn mond, dan ziet ze het niet. Soms ook als ik los zeg en het is iets heel erg lekker, houdt hij zijn mond stil, zo van, ik heb niks, wat is er? Echt niks heb ik. Maar over het algemeen wordt er niks gepakt gelukkig.

 Hahaha, leuk

Het is wel zo dat mensen heel vaak hun hond niet "kennen", ze zien de lichaamstaal niet zo goed of interpreteren ze verkeerd.

Ik ben blij dat TS alle commentaar heeft gefilterd en eruit gekozen heeft wat voor haar zal werken.