Hond neemt afstand

Robert misschien toch eens een second opinion vragen, gewoon even een andere heldere kijk op je lieve Bink. Sommige dierenartsen hebben wel eens last van tunnelvisie en vakblindheid hihihihihi. Mijn moeder had jaren geleden een hondje altijd naar de zelfde DA, nee hoor hij had geen pijn zeiden ze daar, dus prikje hier, spuitje daar. Haar meegenomen naar mijn dierenarts, nou hij bleek dus wel degelijk pijn te hebben. Ik bedoel maar. Succes met je lieve Bink ik blijf volgen.

Zo heb vandaag de looptocht van 9 km doorheen Kortrijk gedaan met m'n Tervuerense Herder Eclipse zonder leiband en het was werkelijk overheerlijk met het super zonnetje en doorheen stationstunnels, zelfs winkels, over brandladders in museu, door het stadhuis en concertegebouw, doorheen het Begijnhof en vele zaken waar je anders 'niet door mocht'.

Maar, en daarom ben ik hier terug, ik bleef maar nadenken over Bink ook tussenin.

Ik merkte al snel dat er eigenlijk verschillende 'territoriumgrenzen' zijn, zowel met andere mensen, als met mijn hond. En die tonen ook het angstniveau van Eclipse. Bij de bruggen bijvoorbeeld met metalen gaatjes, liep ze zachter want dat kon pijn doen. Een paar maal stopte ze zelfs voor een brandtrap, maar dat wist ik al langer omdat ze door de gaatjes heen soms de diepte ziet en zo te bang wordt. Daar liet ze zich oppakken om gedragen te worden, maar zelfs daar had ze een beetje moeite om mij de leiding te geven over haar angsten.

Dus stopte ik wat extra en testte en zag dat haar laagste angstniveau op open straat ligt vanaf 1 meter tot 2,30 meter afstand ongeveer op brede voetpaden of bij het lopen op de straat (soms embetant omdat dit op de straat lopen kan worden terwijl ik op het voetpad zat). Is er een hoge muur met een nauw voetpad, dan knip ik met mijn vingers en maak ik een beetje plaats aan de kant van de muur en loopt ze meest angstvrij en dicht volgend op 0,20 à 0,50 cm tussen mij en de muur.

De angst steeg naargelang de kilometers ook. Op het einde na de 9 km, wou ze plots zelfs niet langs een stand die ze aan het afbreken waren, en toen kreeg ik een extra kans om me op haar hoogte te zetten (gouden raad, leer je ook als je moet lesgeven of opvoedingen van kleine kinderen moet behartigen en in hun leefwereld wil geraken) en kwam ze pas na een indringende oogblik en mijn handen breed uit elkaar dat ik haar bekken wil strelen, naar mij en moest ik toch één minuut extra haar heupen masseren en dan haar hoofd terug hard bedrukken en eindigen met een intense hoodfknuffel wang tegen wang om haar hartslag te voelen zakken weer (als iemand ooit een ANT+ hartband weet aan te sluiten op een hond i.p.v. de mijne voor mijn Garmin Forerunner 910XT, ik zou die reuze dankbaar zijn!) en toen was alles weer ok.

Nu, m.b.t. Bink dat ik dan vooral aan wat ik al een zestal maanden automatisch doe op aangeven van Eclipse zelf (dus zonder dat ik me daar bewust van was): Sinds Elgos dood is, komt ze bij mij duidelijk die zijknuffels vragen: Tervuerense herders zijn een ras dat dikwijls geplaagd wordt bij ouder worden (zij is van 26/11/2005 dus toch al ruim 9 jaar) met heupproblemen (net als mensen) en het verouderingsproces speelde zich de laatste twee jaren ook in mijn heupen en rug af. Ook daar is die massage duidelijk deugddoend en ELKE morgen bij het starten, doet Eclipse een soort zonnegroet om zich te rekken en te strekken en haar 'lenigheid' te behouden (doe ik ook nu overigens, met zichtbaar resultaat na vier maanden nu, in combinatie met turnlessen als 'oude zak').

Dus ook daar is het zoeken naar details bij Bink, denk ik:
1. reuma, arthritis, pijn (eventueel ook ontstekingspijn ten gevolge daarvan)
2. vermoeidheid, angst vanuit zintuigen als minder zien, minder horen (bij een oorontsteking laatst lag één oor plat van Eclipse terwijl we aan de zee wandelden, toen ik het een paar maal binnenin ronddraaide en masseerde, 'snukte' ze plots (wellicht trommelvlies losgekomen of gescheurd zoals bij kleine kindjes en mijzelf ook gebeurt als je van nature wil genezen) en daarna gingen haar oren weer nagenoeg gelijktijdig omhoog en vlak tijdens het verder 'zandloopspelen' in De Haan. Ook gisteravond ging ik met haar naar De Haan overigens gaan lopen in de harde wind en ook in voorbereiding voor een nachtje alleen aan de zee om alles weer eens 'op een rijtje te zetten' in ons beider hoofden en vandaag dan die loop als weekendtoemaatje eraan toe te voegen.
3. territoriumgedrag en 'veronderstellingen', dus misschien eerder zelfs traumatische gebeurtenissen die hertraind moeten worden.
4. vul zelf aan.

Raak je iets verder met Bink? Iedereen volgt dit topic duidelijk met hoge interesse, want het kan niet alleen onze hondjes overkomen, maar ook mensen die ouder worden (mijn opa zaliger zei: "de een wordt, dus zaagachtiger, en de anderen worden net veel zachter oud, hijzelf was de laatste categorie, zijn vrouw duidelijk het omgekeerde, misschien zelfs oorzakelijk verband, ik zelf probeer te vermijden van al té zacht en al té begripvol te worden met verouderen, maar toch zie ik dit proces ook gebeuren, zolang ik niet te veel pijn lijd door dubbele abcessen in mijn mond, want dan ben ik wel prikkelbaarder en moet ik driedubbel tegensturen).

Sorry voor het vele gepalaver, samen raken we er wel. En dank van Eclipse voor jou: ik besefte meteen dat het ook met Eclipse kan gedaan zijn als ze eens fout over de baan zou lopen of als ik dat zou doen... (hoewel we beiden wellicht veel stootbestendiger zijn in auto+ongevallen maar ook wij hebben onze grenzen).

Niets hoor, als je het niet gewoon bent, is het schrikken. Maar je hebt mensen die erg grondig en bewust met het leven omgaan. Dat is schrikken als je eerder gewoon door het leven loopt aan een leiband zonder overal te gaan snuiven welke geur je ruikt (is als grappige vergelijking bedoeld, boos worden heeft geen zin. Dit soort proza lezen velen gewoon NIET en dat mag en moet natuurlijk kunnen volgens de vrijheden van Charlie en Ahmed).

Ja, zo'n moderne tijden met hoogtechnologie en we vinden nog niet eens wat een hondje mankeert en enkel het baasje kent hem het best.

We worden terug op onze nederige nietigheid geduwd hier. Stemt tot nadenken, maar ik zie veel liefde op deze pagina's, dus misschien eiegnaardig, maar ik vind dit 'mooi' (zelfs binnen het verdriet zie ik vooral de liefde). PS: Als hij al zo lang de pijn overleeft, is er grote kans dat hij er door raakt en dat hij een 'aanval van veroudering' doorstaan heeft. Nogmaals: in onze honden kunnen we versneld zien hoe we zelf kunnen verouderen!

Link hierboven lukte niet, hieronder de juiste:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=834665649885560

PIJN, dat denk ik. Een hond wordt niet van de ene op de andere dag dement. Misschien moet de DA eens een inwendig onderzoek doen...

Ik blijf bij de galstenen. Die zullen verwijderd moeten worden. Galstenen kunnen echt enorm pijn doen!
Heel veel sterkte met het lieve dier. Hij verdient het allerbeste!

Pijn heeft maar een voordeel, denk ik: het bewustzijn wordt enorm intens en diep. Probeer contact te houden met je hond en blijf er vooral zoveel mogelijk bij dat hij weet dat je er altijd bent voor hem.

Ik schreef ooit eens een volle brief vol met alles wat ik gedaan had en nog plande om uit te voeren naar mijn jeugdvriendinnetje barbara verlies, die op dat moment een heel zware astma+allergie-aanval had gekregen.

Ik kreeg deze tekst terug die mij op mijn plaats zette (nog steeds is ze een goede vriendin van mij) en me leerde wat dieren en mensen beseffen die heel veel pijn hebben en wat de essentie is:

"Een gezonde mens (dier) heeft duizend wensen. Een zieke... slechts één."

(en meestal is dat genezen, voor wie het niet door heeft, maar het kan uitzonderlijk ook gewoon zijn: "de persoon die je het meeste liefhebt, bij je hebben")

IK zonder mij, net zoals de meeste dieren, net af als ik erg veel pijn heb en verdraag dan meestal niemand rond mij omdat ik knorrig loop van de pijn. Toch apprecieer ik het dan dan bijvoorbeeld A+ in de buurt is of mijn zoon of jongste dochtertje. Het is ook mijn grootste verlangen enkel die mensen bij mij te hebben bij mijn overlijden binnen onbepaalde tijd.

Tijd is het kostbaarste tegengif voor pijn. Je ziet wel aan de ogen van Bink hoe hij het wil. Elk van ons zal dit ooit ook meemaken, dus dank voor je openheid hier.

Zoek "jean Marc Van Belle" eens op in Fb....

Bart, deze tip geef ik zelf meestal als ze niet mee kunnen (ben met een boek bezig over 'hondenvrienden.be' als het dat is wat je bedoelt), en als internetpionier vind je nu zo'n 27.700.000 resultaten bij google als je op mijn naam zoekt.

Ik experimenteer sinds het begin van internet al met internet en kom op gigantisch veel forums in alle landen, waarbij ik mij zo breed mogelijk ontwikkel op zeer veel wetenschappelijke vlakken inclusief het psychologische. Ik zoek altijd mensen met andere ervaringen dan ik (zelf heb ik ook een paar heel bijzondere ervaringen en zit in een universitaire werkgroep met mensen met NDE/BDE = bijna dood ervaringen die hun hersenen omtoverden tot een uitemrate bewust en hoog actief gegeven, vandaar soms onze bijzondere invalshoeken die erg origineel kunnen zijn, maar door velen als 'krankzinnig' worden ervaren), dus ja, als je me niet begrijpt, wees gerust: dat overkomt elke oudere mens die wijsheid verwerft.

Wie van ons hier zal binnen 20 jaar nog dezelfde meningen hebben als hij/zij vandaag nu post. Ikzelf hou dit al 20 jaar bij, en plan dit nog 20 jaar bij te houden, om een paar dingen te verklaren zoals waarom de 'gewone mens' 2000 jaren geleden de moordenaar Barabas vrijliet en Jezus liet kruisigen op voorzeggen van de media toen en op aangeven van de Joodse farizeeërs als gezag toen. Of waarom Pim Fortuyn en M.L. King en Gandhi voor hun woorden vermoord werden.

Een iets om heel duidelijk te zijn: Ik heb nooit een nickname gebruikt, dus mijn oprechtheid is overal echt. Ik heb niets te verbergen, en heb een publiek leven.

En ik zoek overal intelligente mensen met een eigen visie. Hier heb ik al vier mensen ontomet die al diepe miserie meemaakten, maar nu heel helder en wijs zijn en niet verbitterd raakten door hun 'tegenslagen'. Deze mensen kunnen de wereld veel mooier maken, van een aantal van ons hier zal de komende 10 jaren zelf ook onverwachte tegenslagen kennen, ook al geloven ze dat nu niet op dit moment. Je hebt immers relaties niet altijd alleen in je handen...

Vandaar mijn diepe kennis over pijn. Na mijn zevende hel, vond ik de poort naar de zevende hemel. En die is gewoon hier op aarde te vinden, de juiste mensen zitten dikwijls om je heen, maar soms zie je het verschil niet met de mensen die het niet zo goed bedoelen met jou...