Wat je beschrijft doet me wel denken aan onze Jack Russell die had ook op een gegeven moment geen rust meer, maar was 17. Als je hem buiten liet liep hij altijd hetzelfde rondje, onafgebroken tot je hem stopte en mee naar binnen nam. Daar marcheerde die ook zo'n zelfde soort rondje tot je hem ergens in een mandje zette waar hij kon slapen. Dan sliep hij.. maar hij liep dan soms naar een uithoek van de kamer waar niets te vinden was. Starend naar de muur.. wankelen op z'n poten tijdens het stil staan. Knijpen met z'n ogen.. en dan even zitten. Als je hem raakte tijdens het passeren gebeurde er niets, behalve dat hij dan nog eens extra wankelde. Pas ma 5 min of zo leek het alsof hij dacht: "ohja ik ging naar de waterbak". En slenterde die weer verder. Om vervolgens ergens anders zo stil te staan.
Lady heeft dat nu ook, zo compleet verdwaald, verloren, ze is 16. Alleen wisseld ze niet telkens van slaapplek. Als ze er eenmaal ligt slaapt ze er ook een hele poos.
10,5 jaar is wel jong voor zoiets. Maar het zou niet onmogelijk zijn. Ik ken ook mensen die vroeg gingen dementeren en in sommige gevallen bijna van de ene op de andere dag.Maar ik zou eerst willen nagaan of ze verder gezond is. Afgezien van de galstenen.
Hoe zijn haar zintuigen ogen en oren nog goed? Is er iets veranderd in huis of misschien bij de buren. (God weet heb je toevallig buren die zo'n kattenafweer systeem in de tuin hebben gezet met zo'n onafgebroken rotgeluid wat wij niet horen, ik noem maar iets geks). Of is er iets veranderd in jouw huis. Is er een verklaring voor haar gedrag.. het lijkt me bijna alsof ze een ongemak heeft. Ze is ook niet echt meer mobiel schrijf je? Dat ze zwabbert etc.?
Moeilijk is dat, misschien nog wel moeilijker als je hond jonger is. Ik had dat ook heel erg bij onze golden retriever die was 9 en kreeg longkanker.