Persoonlijk aannemen dat het voor de volle 100% zo is.?, no problemo.
Ik denk persoonlijk dat "het toeval , portie geluk'' hier een totaal onderbelichte rol speelt.
Buiten dat ....was het dan wel kanker, welke soort, op welke plek, de algehele gezondheid van een lichaam.
En ja...ik ken mensen die ernstig ziek zijn geworden doordat ze mentaal kapot waren.
Dus ik weet voor mezelf zeker dat 1 en andere met elkaar te maken heeft.
Maar het dus automatisch aannemen dat elk mens dit onder controlle heeft, of dan maar moet hebben, gaat me echt veel en veel te ver.
Beetje het zelfde als dat mijn collega mij aan het uitleggen is dat omdat ik niet in god geloof, wij geen kinderen hebben..*en bedankt*.
En hij heeft een heel klein beetje gelijk...maar voor het grotere plaatje ,klopt het voor geen meter..
"
Dat geloof en weet ik ook Landseer, en dat aspect is lang onderbelicht gebleven. Mensen hebben ook wel moeite om dat te (h)erkennen. Het is psychisch werkt als een rode lap op een stier soms en een lange zoektocht naar een pil of injectie. Een bevriende dokter had een mooie tactiek: die legt aan patiënten uit dat overspannen en overtrained zijn eigenlijk hetzelfde zijn en gek genoeg maakt dat het voor veel mensen juist acceptabeler: ze hebben niet gefaald maar ze hebben - net als Sven Kramer bv - te veel van zichzelf gevraagd ...
Tegenwoordig wordt geestkracht in de geneeskunde zelfs gebruikt: kinderen met kanker die daarvoor chemo krijgen en tegelijk spelletjes spelen waarbij ze de slechte cellen in hun lichaam vermoorden, hebben een betere kans om erdoor te komen. Maar als het mijn kleine was, dan vertrouwde ik toch niet alleen op die spelletjes...









