" Wist je dat een hond die de wil en karakter heeft om de wereld te willen sturen, dat dit heel vaak uit onzekerheid komt? Juist een hond die dit niet nodig heeft, is een zekere hond, die hoeft niet uit te halen of naar andere te blaffen of grommen. Die wilt de wereld niet overheersen.
Een hond die duidelijkheid nodig heeft is meestal een hond die zich geen houding weet te geven, uit onzekerheid. Je kan corrigeren als hij blaft of uithaalt, wat gewoon niet handig is bij zo een hond. Je kan hem willen breken, corrigeren totdat hij het opgeeft, niet mijn manier.
Laten zien hoe het wel hoort, weg lopen als je iets te veel wordt, als je je geen houding weet te geven. Weglopen, zodat de prikkel vermindert en daar je hond een positieve prikkel proberen te geven. Zodat hij het geen waar hij op reageert als positief leert te zien. "
Ja hoor dat wist ik wel
En je hebt er ook gelijk in
Een pure gespannen controle freak is geen stabiele zelfverzekerde hond, die hoeft namelijk
niet zo te controleren, die weet gewoon wat hij wil en wat hij kan (en mag, maar wel alleen bij een goede baas)
Want een stabiele zelfverzekerde hond met een baas die heel instabiel is, kan ook zich geroepen gaan voelen om te gaan regelen, maar dan omdat hij denkt dat dat zijn taak is omdat de baas het niet kan.
Het is in mijn optiek niet zo dat alleen onzekere honden blaffen/uitvallen, dat vind ik gewoon veel te kort door de bocht, er zijn veel meer mogelijkheden.
Ik vind het jammer dat er bijna nooit verschil wordt gemaakt tussen wat de hond IS van aard, of wat situaties de hond MAAKT.
De meest onzekere hond kan met de juiste baas heel zeker zijn in tal van situaties, hij vertrouwt zijn baasje en loopt er als het ware blind achteraan, maar dat maakt die hond nog niet zelfverzekerd van aard.
Maar ook een zelfverzekerde hond kan in een bepaalde situatie onzeker worden, door misschien een heel slechte ervaring, of een gebrekkige socialisatie, maar dat maakt die hond nog niet onzeker van aard.
Ik denk dat de omgang met een zelfverzekerde hond heel anders kan zijn dan met een onzekere.
De zekere hond kan dat afstand nemen ook zien als een zwakte bod van de baas en zal dat nog meer het als een taak zien de boel te moeten regelen, brokjes doen daar eerder verkeerd aan als goed, want wat beloon je dan, en zo'n hond zou het ook zomaar kunnen afwijzen.
Ik weet niet hoe Odi is, het feit dat hij het "hazenpad" neemt als hij zelf kan kiezen zegt iets over wat hij wil : het conflictvermijden. Wil nog niet zeggen dat hij zo onzeker is. Hij is onzeker over de situatie op het moment dat hij aan de lijn zit. Zijn trainers en TS zullen de hond keer op keer geobserveerd hebben.
Mijn keuze zou het trouwens niet zijn deze situaties elke keer in trainingssessies op een veld na te bootsen cq te triggeren, honden leren erg plaatsgebonden, zelfs gebonden aan de mensen / honden die ze tegen komen. Ik denk zelf dat het nuttig is om kennis te nemen hoe je het beste kan omgaan met de hond maar vervolgens in de gewone thuis situatie er mee aan de slag te gaan.
Ik denk dat in de communicatie met de wereld om hen heen, de mens vaak de zwakste schakel is zo gauw de hond aan de lijn zit. En onzeker of zelfverzekerd, alles hangt af van de mate van leidinggeven/overtuigend zijn van de baas, dat kan nooit met frustratie, want dat is een instabiele emotie, een oprecht gemeende houding kan wel veel goed doen.