Zoals de meesten van jullie al weten, is Odi geen makkelijke hond.
Hij is erg onzeker en dit uit zich in blaffen en happen.
Nu lopen we al een hele tijd bij een GT, maar sinds februari zijn we overgestapt van hondenschool en dus ook van GT. Deze GT snapt ons volkomen en heeft in een paar maanden meer bereikt met ons dan die andere in 1 jaar.
Nu hadden we vanavond weer therapie. We zijn nu zo ver dat we dicht bij de groep staan en Odi iedereen moet negeren (zowel mens als hond). Dit gaat over het algemeen goed.
Als het "fout" gaat en hij alsnog uitvalt, kan ik niet boos worden. Of nou ja, ik probeer het wel en ik voel de woede wel. Maar het komt er niet uit.
Terwijl Odi dit echt nodig heeft. Hij heeft het nodig dat hij duidelijk weet dat dat gedrag niet acceptabel is en welk gedrag dan wel gewenst is.
Vanavond stond ik te huilen op het veld van woede, maar echt gewoon duidelijk tegen Odi zeggen wat ik wil, kan ik niet.
Dit is volgens de GT echt ons laatste stapje. Ik voed hem verder perfect op, positief en enthousiast. Ik socialiseer hem goed, neem hem mee naar veel plaatsen. Allemaal prima. Alleen dat eventjes boos worden en menen wat ik zeg als ik boos ben moet er nog in... En dat is nu juist het belangrijkste puntje.
Want een uitvallende Odi kan erg uit de hand lopen (ik heb alle doemscenario's al afgespeeld). Mijn GT was ook erg duidelijk en zei dat hij ingeslapen kon worden als we de verkeerde persoon tegen kwamen. Hier ben ik me enorm van bewust en het maakt me heel verdrietig dat het dan mijn scbuld zou zijn. Omdat ik niet boos kon worden...
Dus hierbij mijn vraag: is er iemand die mij kan helpen? Zou het helpen om een psycholoog op te zoeken voor mijn opgekropte woede?
Dit "probleem" ligt namelijk echt bij mij, ik moet "opgevoed" worden.


Reageren






) 