Dominantie en rangorde, dat zijn dingen die in elke samenleven gewoon voorkomen. Anders zouden we een flink zooitje hebben

...
Mijn conclusie is dus dat dominantie niet alleen bestaat, maar ook nog gewoon broodnodig is. Niet om gemeen te zijn, maar om te overleven en op een prettige manier met elkaar te leven. Daarvoor hebben we ook regels, een soort rangorde. Dat maakt onze maatschappij leefbaar.
Net als die regels voor honden duidelijkheid geeft. "
Helemaal mee eens. Een afgeleidde hiervan is dus ook dat de relatie tussen eigenaar en hond meer een ouder/kind relatie is dan een baas/onderdaan verhouding zoals die vroeger werd beschreven. Als eigenaar begeleid je de hond, geeft aan welke regels er gelden en waar de grenzen zijn maar daarbinnen krijgt de hond ruimte om zelf een invulling te geven aan zijn/haar bestaan.
Waar het veelal mis gaat is dat de hond nog wel eens kiest voor een invulling die wij als mens/eigenaar niet wenselijk achten en als de hond dan niet op wil geven wordt er snel geroepen "dominantie" of de hond wil de baas zijn, terwijl er misschien wel iets heel anders is.
Let wel, er zijn ook honden die gewoon echt de baas willen zijn, net zoals er mensen zijn die heel dominant aanwezig zijn en graag de leiding hebben of nemen. Maar dominantie is zeker niet de allesomvattende term van vroeger.


Reageren














