Dag Allemaal,
Een interessante update!
Zoals sommigen ongetwijfeld weten hebben wij een hele lieve reu van 1 jaar en 8 maanden, die al maanden last heeft van zijn achterpoot(en). Orthopeed bezocht, foto's gemaakt, onderzocht,niks te vinden. Destijds toch maar gehouden op spierpijn, en hij heeft een tijd lang aan pijnstillers gezeten tot zijn 1e jaar bereikt was.
Nu hebben we gisterenavond een osteopaat aan huis gehad? Een wat? Juist, een osteopaat, ik had er ook nog nooit van gehoord. Maar wat vreemd, ze had hele goede punten die me echt aan het denken hebben gezet.
Juno slaap heel veel, is super snel geprikkeld (al gaat dat beter), is reactief naar andere honden en was veel ziek in zijn eerst jaar.
Zij dacht dat al deze dingen wel eens verbonden konden zijn aan elkaar. Nou is er altijd de ' kip en het ei' vraagstuk maar ze had goede punten.
Ten 1e vond ze het toch vrij zorgelijk dat Juno zoveel slaapt. Dat hij na een wandeling van 15 minuutjes rustig weer een paar uur ligt te pitten. Ook vond ze hem nogal 'lusteloos' uit zijn ogen kijken. Tja wij kennen hem niet anders als met zijn grote bruine kijkers en rimpels in zijn kop.... Maar ze miste wel wat expressie.
Verder kon ze duidelijk merken dat hij niet zo beweeglijk was als het zou moeten. Zijn staart uitslag, waarbij ze zijn staart zijwaarts tegen zijn ribbenkast proberen te duwen, ging vooral aan de linkerkant niet lekker. Ze duwde voorzichtig nog wat verder, wat gepaard ging met een tegencorrectie van Juno, die klapte gewoon in zijn schouders naar achteren om het onaangename gevoel te omzeilen.
Toen ging ze kijken hoe het met de organen was. Ze kon gemakkelijk haar hand ver naar binnen steken in Juno zijn buik. Ze gaf aan dat dit aantoonde dat zijn weerstand heel laag was.
Juno heeft 3x giardia gehad toen hij jong was (zijn eerste jaar heeft hij zo ongeveer alles gehad wat een hond op kan lopen) en ze gaf aan dat het heel goed zou kunnen dat er wat van die giardia wellicht op zijn darmen is geslagen en dat zijn weerstand gewoon nooit meer is geworden zoals het zou moeten zijn. Dit ZOU (ze beweerde niks zwart op wit hoor) zijn effect kunnen hebben op zijn gedrag. Juno sjokt altijd maar een beetje (ongemak?) totdat het op een gegeven moment teveel wordt en dan is hij over de top!!! Als hij dan die grens overgaat gaat doet hij te gek.
In ieder geval genoeg puntjes om eens over na te denken dus!
Na 50 minuten trekken en duwen aan de hond stond hij er heel anders bij! Niet meer die gekke bolle rug, en zijn bewegingsuitslag was veel groter. We moeten coördinatie oefeningen met hem gaan doen om hem stabieler te krijgen. Ze verwachtte zelfs nog wel dat hij nu nog wat kan gaan uitgroeien. Juno is best groot, maar echt een 'pluto', hij is niet echt breed.
In ieder geval is het mooiste van alles nog dat we een andere hond lijken te hebben! Vanmorgen 3 honden tegen gekomen waar hij nauwelijks op reageerde (alleen een beetje kijken).
Zal dit nou echt allemaal gerelateerd zijn??
Interessant vraagstuk, we gaan het merken de komende tijd.
Voorlopig even een paar dagen aan de lijn, dan over zes weken nog een keer heen. Rustig kijken of hij straks ook wat andere soorten voer kan verdragen (vers vlees trokken zijn darmen nooit), en kijken of zijn energie levels wat omhoog gaan. Ben zeeeer benieuwd.
Ben iig ook weer zo trots zoals hij gisteren alles doorstond. Het is zo een Joris goedbloed met hoe lief hij alles toelaat en vervolgens de osteopaat mevrouw nog even in het gezicht lebberde



Reageren























