Rottweiler gromt

Dank voor julliue reacties!
Het halstertje is eigenlijk een Dog-control halstertje...vergissing! Zo´n ding wat om zijn snuit gaat, geen muilkorf. Op deze manier heb je veel meer controle, wat in mijn geval nodig is omdat hij tegen de 60 kilo weegt. Het grote voordeel is ook dat je hem kunt dwingen oogcontact met jou te maken, om hem even uit zijn fixatie te halen (wanneer hij dus andere honden ziet!). Het werkt super....geen getrek meer. 
Op het moment dat de therapeute met hem richting het veld liep met zo´n 120 honden stond hij te steigeren en bijna te gillen van de spanning. Dan is het bikkelen om hem vast te houden, met dit halstertje is dat voorbij. Gelukkig werd hij al snel kalmer hoor! 
We hebben zelfs al in het losloopgebied gewandeld, met de andere honden samen en we zijn twee honden tegengekomen en er is NIETS gebeurd!
Thuis merk ik ook verschil. Hij is rustiger, aanhankelijker en merkt blijkbaar dat er meer vertrouwen is.
Hij heeft echt niets, lichamelijk, Sem. Het grommen komt duidelijk door alle stress die hij heeft gehad, de veranderingen en mijn stress (als reactie daarop).
Hij geeft idd duidelijk aan dat hij niet geaaid wil worden door bepaalde mensen. Wat ik niet erg vind, we hebben er nog 3 die het heerlijk vinden.
Ik ben in elk geval weer dolgelukkig met onze Rottie en heb het volste vertrouwen dat het op zijn pootjes terecht komt! Het was een super leerzame ochtend en ik ga me waarschijnlijk aanmelden voor de cursus gehoorzame huishond, LOL!
Groet!

Super dat het beter gaat en nog meer dat er weer vertrouwen is/komt en hij rustiger wordt, ben ik blij om.

Zo´n halstertje is (ik gebruikte de verkeerde naam) een dog control halster. Dat gaat om de neus en daardoor kun je zijn kop naar je toe draaien, zodat ik niet aan de halsband hoef te trekken. Dat werkt stukken beter, want als hij `kwaad` wil win ik het niet met mijn gewicht tegen het zijne, haha!

Inmiddels is hij een paar keer naar de hondenschool geweest...alleen merken we dat hij bij het ontmoeten van andere honden terwijl hij los loopt, hij toch te wild blijft. Ook hapt hij na, ook al is de ander onderdanig. Geen echte beet, maar een snauw. Wij staan daardoor steeds stijf van de stress (sommige hondjes zijn net éénhaps-crackertjes voor hem). Hij heeft er nog geen een opgegeten maar toch.
Dus: we gaan toch maar de volledige gedragstherapie doen. Thuissituatie bekijken, grenzen verkennen, zijn gedrag bijspijkeren. Het is nieuw voor ons, maar wel interessant! Nog altijd is er geen spoor van agressie te vinden maar zoals hij nu is, kan dat op den duur wel omslaan en dan is het te laat. Voor ons is het ook beter om hem beter te begrijpen. Ik heb nog nooit een hond gehad die ik zo slecht kon `lezen`als deze....en we hebben er flink wat gehad!
Thuis is hij echt weer back to normal, het is puur het gedrag buiten, zodra hij andere honden ziet. Het is ook nog steeds mijn angst dat hij wél een keer te hard hapt, of een dominante hond tegen komt die het niet pikt dat hij zo opdringerig is en er wel een gevecht ontstaat. Brrrr....
Dus, we gaan aan de slag, hopelijk met een topresultaat!

Hoi,

Inmiddels toch aan therapie begonnen, intakegesprek en thuisbezoek gehad.
Hij blijkt zijn plek niet helemaal te weten, is onzeker en slecht gescocialiseerd. In zijn roedel thuis gaat het prima maar buiten?
We hebben tóch een muilkorf gekocht, zijn daarmee in het losloopgebied gaan wandelen en bij het eerste koppel honden ging het uitstekend. In eerste instantie kwam hij zelfs met on mee zonder er op af te stieren! Die honden kwamen achter ons aan en toen ging hij een kijkej nemen, de andere blafte fel en er is niets gebeurd. Hij verloor zijn interesse al snel en volgde ons.
Maar toen. Hij had net gezwommen (zijn hobby :-/) en ik lijnde hem aan omdat ik twee vrouwen zag lopen en niet wilde dat hij hun nat maakte. Toen zag ik dat ze twee hondjes hadden. Aan de lijn, dus ok, ik had hem ook vast. Zij riepen van afstand of er ongecastreerde reuen bij liepen, nee dus. Dus lieten we alles los: onze Rottweiler stoof er op af en greep de labrador meteen. Gelukkig met korf, want anders?! Het hondje bleek erg jong nog, maand of 9 en lag zich volledig over te geven maar hij ging gewoon door! Heel irritant en onacceptabel vond ik het. Het kostte erg veel moeite om hem weer mee te krijgen, het hondje bleef telkens opnieuw een leuk slachtoffer (hij bleef niet aanvallen hoor). De dames vertelden dat dezelfde hond de dag ervoor ook was aangevallen door twee reuen.
Dat maakt het zo´n raar geval: waarom wordt deze jonge hond steeds aangevallen?? Het andere hondje werd volledig genegeerd door al onze honden.
Vijf minuten later, nog natrillend van schrik (het blijft eng, ook met korf) kwamen een Rhodesian en bull Mastiff tegen: kijk, dát was pas partij! Doodeng vond ik het, want als hij nu weer zo idioot zou doen werd hij gevild! Maar nee, volledig normaal gedrag, beetje snuffelen, draaien en klaar.
Onze therapeute kan er niet veel over zeggen omdat ze er niet bij was, maar het kan zijn dat dit angstige hondje agressie opwekt. We moeten ons niet laten ontmoedigen...
Maar ik durf niet meer zonder korf op pad! Er zijn toch zo vaak angstige honden? Hij heeft werkelijk nog NOOIT zo aangevallen......en het verhaal dat hetzelfde hondje de dag ervoor hetzelfde had?  Heeft iemand van jullie dit wel eens gehad, gehoord? Je zal maar zo´n angstige hond hebben die elke dag gegrepen wordt?
 Het feit dat het een jonge hond was maakt het voor mij des te moeilijker, dat is toch regel 1??? Geen pups pakken? Zucht....
Soms klinkt een herplaatsing ons wel heel prettig in de oren hoor.... :-(

niet opgeven, het gaat toch net zo goed?een muilkorf is geen ramp hoor, als je je daar prettiger bij voelt.
je hond voelt jouw onzekerheid ook aan, en zal daar feller door worden, want dan neemt hij de leiderrol over, omdat hij op dat moment steviger in zijn schoenen staat dan jij.
ik heb hier een mormel rondlopen die zo tegen alle honden doet, en ik heb wel een muilkorf maar gebruik hem niet. max weegt evenveel als ik, en is 3x zo sterk.
het is echt een kwestie van zelfvertrouwen hebben en niet opgeven.
jouw hond mag gewoon niet alle honden, dat is toch niet zo erg? die hond zal iets uitgestraald hebben.

Wowww moeilijk verhaal zeg maar inderdaad sommige honden roepen het af over zich zelf.Wat goed trouwens dat je er een GT bij gehaald hebt. Maar sommige honden ook jonge honden hebben dat probleem en waar dat door komt ik weet het niet. Maar wat ik wel weet is dat jij heel erg je best doet en dat het ook goed gaat komen daar ben ik van overtuigd

Hm dat zou niet mijn aanpak geweest zijn, zoals ik al eerder schreef zou ik het liever rustig opbouwen en zeker niet met een gemuilkorfde hond in een losloopgebied gaan rondlopen, veel teveel stress zo.

Mijn methode zou zijn eerst maar laten zien dat wandelingen leuk en rustig zijn,  iets van jullie samen.

Op dit moment zou ik eerst gaan werken aan dat je je hond tijdig terug kan roepen als je het niet vertrouwd en wel op de rustige manier: korte wandelingen, saaie wandelingen, nu nog geen contact met andere honden. Ga je concentreren op het samenzijn, doe een leuk zoekspelletje onderweg, of lekker snuffelen, zorg voor alleen positieve ervaringen zodat hij gaat leren dat wandelen betekend dat hij iets leuks gaat doen samen met jou, en af en toe lekker niets anders hoeft te doen dan met zijn neus geurtjes op te snuiven.


Als er andere honden lopen ga die dan voorlopig goed uit de weg door grote bogen eromheen  te maken, astand nemen, jij bepaald dus dat hij niets hoeft te doen in de buurt van een andere hond, jij gaat samen met hem iets anders doen, of jullie lopen gewoon door.

Turid Rugaas heeft in haar boekje Help mijn hond trekt denk ik ook wel goede tips voor je, hoe je rust kan brengen in de wandelingen en hoe je de aandacht van je hond leert vragen.

Waarom de ene hond vaker gepakt wordt dan de andere is lastig te zeggen, het kan van zoveel factoren afhangen.
Zo wilde ik een teefje adopteren uit een asiel, zij was echt het pispaaltje van andere honden en overal waar ze bij gezet werd viel men haar aan, ze had de littekens op haar snuitje staan..nu is ze gelukkig veilig en woont bij een speciale opvang voor angstige getraumatiseerde honden.

Dank jullie wel voor de steun....wij zien het écht niet meer zitten.
Het escaleert steeds meer, elke wandeling is een ramp, mensen gaan ONS uit de weg (we staan al bekend) en gisteren werd mijn man gelanceerd toen er net over een heuveltje een vrouw met hond liep. Het is gewoon niet meer leuk.
Dobry, wandelingen saai maken ben ik het niet helemaal mee eens, want hij moet wél energie kwijt. Bovendien is het bijna onmogelijk om ergens te wandelen waar je niemand tegen komt!! We moeten hem nu wel zijn voer ipv in de bak, tijdens de wandeling gaan geven, werken voor de kost. Ik doe niet anders dan hem leren terug te komen (aan lange lijn) als ik roep, meestal gaat hij eerst kijken of er soms iets is waar hij zich lekker druk over kan maken? Hij is verrekte slim, dus verzin ik steeds andere plekken, manieren etc.
Het feit dat hij steeds geagiteerder raakt als er honden in zicht zijn, is het grootste probleem. Als er een hond moet passeren is het een drama, ik begin al te dromen dat ik iemand op zie duiken en me rot schrik. Ik ben stukken geruster met korf, gil niet meer, haal diep adem, probeer hem af te leiden. Ben ook minder gestrest anders had ik hem nooit meegenomen naar het losloopgebied. Het lijkt alleen alsof het allemaal (met de dag!) erger wordt! Het is niet leuk meer, zoveel gedoe.
We doen er álles aan maar het lijkt allemaal averechts te werken. Geen enkele wandeling is ontspannen voor ons (hij vermaakt zich wel!) omdat je elk pad afspeurt naar eventuele hondenbezitters! Vreselijk.
Nou, ik ga enkele tips in actie omzetten vandaag.....jullie horen nog!

als jij verwacht dat hij begint(en dat letterlijk voor je ziet en dus gespannen wordt), pikt je hond dat feilloos op, en zal dus ook beginnen. probeer zelf rustig te blijven.

Ik wou net hetzelfde zeggen als Karin hier boven. Je moet eerst zelf mentaal tot rust kunnen komen. Ik heb een gevalletje 'overenthousiast' naar alles en iedereen. Dus, als wij een andere hond of mens of vogel of weet ik veel wat tegenkomen, wil Ziva er mee spelen. Dit is uiteraard een geheel andere situatie als de jouwe, maar kan ook best op m'n zenuwen werken. Nu heb ik erop geoefend om heel rustig te blijven en verder te wandelen. En ja hoor, Ziva volgt gewoon. 
Dus het werkt echt wel!
Veel succes en sterkte! Geef de moed niet op.

De aanval na de zwempartij kan ik me helemaal voorstellen. De hond is helemaal opgegaan in het zwemmen en dan nog een andere hond ontmoeten en spelen is teveel. Na z'on activiteit moet hij rustig gaan uitwandelen.

Beloon je ook wel eens door de korf heen?

ik ken het wel hoor, het is gewoon ook ontzettend moeilijk om met een hond te gaan wandelen die zo hoog in zijn stress zit. Ik had bij mijn hond hetzelfde, ze viel uit naar alles en dan was ze ook ongelooflijk sterk. Dan loop je innerlijk idd totaal niet ontspannen.
Vandaar ook dat ik geen andere mogelijkheid zag dan proberen rust en vertrouwen te krijgen in de hond. En ik heb het op die manier aangepakt en dat is goed gekomen.

Met wandelingen saai maken bedoel ik dan eerst maar niet in de drukte, en met zo min mogelijk afleidingen qua andere honden.
Om zijn energie kwijt te raken en de aandacht op jou te richten kan je dan onderweg ook wat leuke dingen inpassen. Over een boomstronk springen. Zoeken naar lekkertjes. Verstoppertje, apporteren als hij dat leuk vindt enz. Belangrijk is dat de sfeer leuk en ontspannen is.

Hier zijn ook nog wat leuke ideetjes voor thuis en onderweg

http://www.hondenpage.com/hondenforum/132959/baasje.php?baasje=11804


Als je hem wil laten werken voor zijn eten, wat ik wel een goed idee vind, zou ik dat liever thuis doen op een manier waarop hij zelf zijn hersentjes moet gebruiken en dan voldoening vindt daarin en met een tevreden gevoel gaat eten. Mits alles in een leuke rustige sfeer gebeurd dan.

http://www.hondenpage.com/hondenforum/106189/baasje.php?baasje=11804

heb je bij jullie geen natuurgebied waar honden niet los mogen? ik ga namelijk elke dag met max naar de hei. daar komen geen honden in onze buurt, omdat ik van het pad afwijk als er iemand aankomt, waardoor max veel minder prikkels heeft. zo krijg ik meer zelfvertrouwen, en kan ik veel rustiger lopen.dat werkt voor ons allebei stukken beter, anders had ik max waarschijnlijk ook moeten herplaatsen, want hier in het dorp houd ik hem niet, en pakt hij mij als een hond te dichtbij komt.

Dobry, die tips met voer verstoppen en spelletjes onderweg klinken goed! Ga ik doen!
Karin, ik ga idd de hei eens opzoeken waar ze NIET los mogen..... Dat scheelt een hoop stress. er zijn wel gebieden waar flink bekeurd wordt (rustgebieden voor wild) dus daar heeft iedereen de hond vast, die slim is althans.
In het geval met de jonge lab, na het  zwemmen was ik écht niet nerveus of angstig dat ie iets zou doen. Daarvoor waren we die twee andere honden tegengekomen waardoor ik weer vertrouwen had...maar ja! De eigenaresse van de lab was wel erg bang, vanwege de aanval de dag ervoor... 
Ik beloon zeker door de korf heen, speciaal zo´n korf uitgezocht. Het is allemaal zo naar, want thuis is het een schatje en hij heeft het eerder nooit gedaan, het moet puur frustratie zijn. Zodra hij opgewonden raakt is het misse boel. Geen land meer mee te bezeilen :-(
Ik ga dozen, handdoeken en papieren zakken zoeken.
Bedankt!

Succes en hou ons op de hoogte

Ben je al met hem naar de dierenarts geweest om te laten controleren of het gedrag geen medische oorzaak heeft? Wellicht heeft hij wel ergens pijn en reageert hij daarom zo.
Je gaf aan dat het volgens jou niets lichamelijks is, maar heb je dit ook laten onderzoeken door een dierenarts?

Hahahhaa, ik heb hem net alleen gelaten met een papieren zak met lekkers....ging na een tijdje kijken:
ligt hij met de zak over zijn kop te wachten tot ik hem kom redden! LOL! Hij zat vast, ohhhh, sufferd!
Grotere zak zoeken dus want hij scheurt het (nog) niet kapot.

Leonie: hij is onderzocht en mankeert niets! Alleen in zijn brein..... Volledig gezonde hond, gelukkig. Alhoewel, een pijntje is makkelijker te bestrijden denk ik dan dit....

haha je moet hem natuurlijk wel bijstaan in zijn spel ;-P zeker in het begin wat aanmoedigen en loven

in zijn hoofd is vast ook niks mis
er is iets fout gegaan in de communicatie
en ik denk zowel van jullie onderling mens/hond
als zijn communicatie met de buitenwereld

en ik denk zelf dat je daar grondige hulp bij nodig hebt
een rotweilerreu is een machtig dier, met in alle opzichen veel vermogen
als je dan onzeker raakt is het hek van de dam

werk met elkaar zal zeker helpen met de onderlinge verstandhouding
maar ik heb je ook een pb gestuurd....... succes !!!

Als ik het zo lees,zou ik mijn hond niet meer loslaten!Alleen aangelijnd lopen mét muilkorf,voor het geval jullie hem niet kunnen houden of er toch eigenwijze mensen zijn die hun loslopende hond op jouw hond zouden laten aflopen.

Het ligt niet aan die onderdanige hond dat die elke dag wordt aangevallen(ook al was ik er niet bij,ik vind het echt totale onzin dat een hond die op zijn rug ligt,met of zonder staart tussen zijn benen,met of zonder afgewende blik,dan ook maar aangevallen hoort te worden en steeds wordt aangevallen,of dat het normaal is omdat hij steeds toch al werd aangevallen,wat dacht je ervan dat die beestjes hartstikke onzeker worden en dan ander gedrag gaan vertonen...en dat honden baasjes maar toch recht op andere honden blijven aflopen).
Honden horen niet op een andere hond af te stormen of in een rechte lijn op een andere hond af te lopen.Dat is geen goede hondentaal. Daar krijg je idd problemen van..
Als jouw hond zo direct op hem af gaat en hem aanvalt(met korf)dan is dat ook zwaar traumatisch voor zo'n beest.
Ookal ligt hij dan op de grond,jouw hond gaat door,die hond raakt angstig(en wat doen honden als ze angstig zijn,dan gaan ze kijken naar hetgeen ze bang van worden),kijkt misschien net even jouw hond weer in zijn ogen ,waarop jouw hond dan ook weer doorgaat ,want hij voelt zich ook bedreigd en uitgedaagd.


Echt het zou voor álle honden lekker zijn(ook voor die van jouw) als jij jouw hond bij je houdt.
Ik begrijp ook niet goed dat je het advies krijgt om je hond te muilkorven..en hem dan zo floep in het diepe te gooien(incl alle honden die hij toch tegen komt en 'aanvalt' en een trauma meegeeft).
Dat is gewoon niet de weg (voor mij) om je hond te kunnen helpen.

Ik denk ook gezien zijn slechte socialisatie,hij nooit helemaal los zou kunnen lopen zonder een muilkorf(ik zou dat risico niet eens nemen).
Eerst mag je gaan zorgen dat je hond ,andere honden negeert,oog heeft voor jou,bij jou wil blijven,zich zeker voelt door jou leiding,en accepteert én leert dat jij het voor hem oplost.
Maar dat vertrouwen kweken in jou ,dat (kan) lang duren.
Ga maanden met hem aan een lange lijn wandelen,kies rustige stukken om te lopen.Of zelfs delen van parken waar de honden aangelijnd moeten lopen.
Dan kun je gaan oefenen met hem rustig met jou mee te laten lopen,als jullie een hond in de verte zien.Ga er met een flinke bocht ook omheen lopen.Dat is namelijk normale,gezonde en conflict vermijdende communicatie.

Na een paar maanden ga je verschil zien in je hond.Dan heeft hij geleerd dat hij niks hoeft met andere honden,dat hij er niet persé op hoeft te reageren,dat hij mag kiezen om weg te lopen van het enge/te spannende.(kiezen voor de conflictvermijdende communicatie)
Gaat hij vanzelf in bochten om honden heen lopen...

En dán kun je met hem los gaan lopen mét een muilkorf.Dan kun je hem wederom sturen,(-als er een andere hond nadert voor jullie,helaas zijn alle paden kaarsrecht,maar gelukkig hebben we ook gras,bosjes,of kun je ook omkeren en wachten op een plekje waar veel meer ruimte is om de honden elkaar beleeft te laten passeren omdat de ruimte het toelaat-)door met hem opzij te lopen,het gras op,weg lopen van de aankomende hond,nette hondentaal uitzenden.

Nog voor de duidelijkheid,wij mensen leren honden recht op elkaar af te lopen,door onze stoepjes.
Voor ons mensen is het normaal om zo vlak langs elkaar te lopen op de stoep,voor honden is recht op elkaar aflopen niet netjes.Uitdagend en dreigend,dat leidt dan ook tot uit-en aanval gedrag,omdat ze dat zeer spannend en eng kunnen vinden en geen andere uitweg zien dan uit/aanvallen.
Uit/aanvallen is ook dan niet voor de kil,maar weer een stukje communicatie :blijf uit mijn buurt,ik heb meer ruimte nodig.

Soraya, dat hij die labrador aanviel was voor ons compleet nieuw. Hij heeft nog nooit gevochten, maar omdat hij groot, zwaar en sterk is (en Rottweiler) hadden wij voor de zekerheid en onze eigen geruststelling een korf gekocht. Omdat hij momenteel ander gedrag heeft dan hij altijd had hebben voor extra veiligheid gekozen, voor het geval dat. En blijkbaar, weten we nu, terecht. Uiteraard is het onacceptabel dat hij een jonge hond aanvalt.
Over dat recht op elkaar af lopen: ik zie heel vaak dat honden elkaar recht benaderen, loslopend dan wel, dat de meest dominante gaat liggen van `kom jij maar naar mij`. Lijkt me heel normaal....
Wij proberen onze honden naast ons te laten zitten, aan de kant, als er geen keus is om uit te wijken. Maar dan wordt de Rottweiler dus helemaal gek.
Inmiddels ben ik begonnen met spelletjes, slalommen, lekkertjes verstoppen, etc. Hondje was erg blij!! en sliep als een roos gisteravond. Hij liep ook erg braaf mee, was geconcentreerd (op mij). Thuis moeten we hem volledig negeren, tenzij hij heel ontspannen ligt. Het heeft nu al resultaat want hij is veel rustiger.
Soms lijkt het net alsof we vóór de therapie geen bal wisten van honden, terwijl we toch écht de regels en gedragingen van honden weten. Maar hij is een speciaal gevalletje.... denk ik. Goed, het is hondenweer, dus ik ga op pad met Julius. Beetje spelen!
Fijn weekend!

Misschien een eigen topic starten? Dit is al bijna 2 jaar oud.