HP-melee 1 Vos en Wolf komen in actie

SKIPPY

De wrede man lijkt te schrikken als ik blijf liggen. Hij haalt de reu weg en zet een andere hond bij me. Ik open één oog om te zien wie me nu weer komt lastigvallen. Moe maar opgelucht til ik mijn kopje op. Mijn enig overgebleven pup is terug en snuffelt voorzichtig aan mij.
Ik kwispel een keer om hem te laten merken dat ik blij ben hem te zien. Met zijn snuitje duwt hij tegen mij aan, want hij merkt dat ik me niet goed voel. Als ik op zijn bezorgde geluidjes enkel reageer met een kwispel, kruipt hij dicht tegen me aan. Ik zucht eens diep. Zijn warme lijfje te voelen doet me goed.
"Zie je wel?! Ze leeft nog," klinkt er boven onze kopjes.
"Gelukkig wel ja!" snauwt de vrouw terug. "Ik ga voor de zekerheid naar de dierenarts, anders raken we haar misschien wel kwijt. Zou toch zonde zijn."

Mevrouw Haringen

"Laat mij eerst eens uitzoeken welke dierenarts we kunnen vertrouwen. Je weet dat sommige van die lui de dierenbescherming op ons dak sturen als ze broodfok vermoeden," moppert Leo tegen mij.
"Zo lang kan ik niet wachten. Ik stop Skippy in bad, daar knapt ze vast van op. Als ze er netjes uitziet, zal geen dierenarts vermoeden waar ze vandaan komt. Laat dat maar aan mij over," antwoord ik en loop de schuur uit.
In de bijkeuken maak een sopje in een grote teil, waarna ik Skippy uit haar hok haal. Ze hangt als een slappe pop in mijn handen. Haar pup jankt als hij alleen achterblijft. Nu Skippy er zo slecht aan toe is, besluit ik haar de rest van de dag te vertroetelen. Ik neem haar pup ook mee naar binnen en zet hen samen in het warme sop.
Een uur later kruipen op onze bank 2 schone hondjes dicht tegen elkaar aan.

Meneer Haringen

Mijn vrouw had Skippy en haar pupje een lekker sopje gegeven. Voor het eerst was Skippy nog eens mooi wit. Je kon duidelijk zien dat ze ervan opknapte. Terwijl mijn vrouw Skippy en de pup in de auto zette, liet ik Monster los en deed de schuur met de honden goed op slot. Ik stapte ook in de auto en we vertrokken naar de dierenarts.

Skippy

Na het lekker warme sopje werden ik en mijn pup in een kist gezet met een zacht dekentje. Ik voelde me echt heel goed, en mijn mensje had mij en mijn pup even lekker vertroeteld. Al die aaitjes die ze me gaf, het deed me goed! De motor starte en we vertrokken. Even later zat ik in een kamer vol met andere honden. De ene ws ziek, de andere als springlevend. De deur ging open en een vrouw riep mijn mensje's naam. Ze nam onze kist op en zette ons even later weer neer op een hoge tafel. Ze deed het deurtje open en nam mij eruit. De andere vrouw keek bedenkelijk...

Ik had al uren gerend, en ik was doodop. Onder een struikje besloot ik even uit te rusten in de zon. Opeens klonk er hard geblaf. Twee honden waren aan het vechten! Ik liep erop af. Ik blafte naar de honden maar ze bleven vechten. Ik hapte in de staart van een van de honden en rende daarna weg. De hond kwam achter me aan naar hij kon mij niet bijhouden! Zo trots op mezelf was ik! Toen ik nog wat verder wandelde kwam ik 4 jack russel terriërs. 2 pups en oudere, de ouders dacht ik. De pups waren al dood, em 1 van de order was er ook niet al te best aan toe. Ze vertelden wat er met hun gebeurt was.

Vos,

De regen tikt op het dak van mijn busje.
Ilse en ik zoeken naar sam en vragen mensen of ze hem gezien hebben.
Helaas.
"Ben.. we moeten nu op zoek naar sam, en de broodfokkers.. ik ben het gewend maar het is wel zwaar."
"Ja inderdaad. We doen eerst sam dn dan de fokkers." antwoord ik.
"ik kan mijn bedrijf inschakelen?"probeert ilse.
ik kijk haar blijj aan.
"dat is het! bel ze Ils!"
ilse belt haar bureau metteen., Raad eens, ze beginnen metteen!
Ilse verstuurt ze thuis een foto van sam, zodat zij kunnen helpen, en ik, ik probeer erachter te komen hoe de broodfokkers heten.
Ik zoek mensen met broertjes en zusjes van sam. Want zelf heb ik de papieren niet.
Helaas geen resultaat.

Wolf.

Baas en ilse zijn zo druk en enthousiast.
Ik probeer te slapen, maar moe benik niet.
Ik mis sam, ik mis hoe hij bij me lag.
Waar is hij toch?

Mevrouw Haringen

"Wilt u Skippy eens nakijken? Ze was wat lusteloos vanmorgen," vraag ik aan de dierenarts.
Terwijl zij het teefje onderzoekt, houd ik haar goed in de gaten. Als ze Skippy's tepels ontdekt voel ik mijn wangen rood worden. De dierenarts werpt een fronsende blik naar mij.
"Ze had een paar grote gulzige pups," vertel ik haar.
"Hm....dat kan," mompelt de dierenarts.
Ineens staat ze weer rechtop, kijkt mij streng aan en vraagt: "Hoeveel nestjes heeft dit hondje gehad mevrouw?"
"Drie," zeg ik zo kalm mogelijk.
Ik ga die dierenarts niet vertellen dat Skippy al drie jaar lang nestjes heeft.

Meneer Haringen

Tot nu toe hield ik me afzijdig, maar nu meng ik mij in het gesprek.
"Mevrouw, kent u iemand die deze pup zou willen kopen? Als hij niet meer bij haar drinkt kan ze eindelijk uitrusten."
"Aha, u heeft dus wel in de gaten dat uw hondje uitgeput is?!" reageert ze scherp.
De assistente krijgt aanwijzingen en zet speciaal voer en vitaminen klaar.
"Dit is voor Skippy. Over twee dagen moet ze op controle komen. Dit voer is voor de pup, want die is te mager."
Daarna wil de dierenarts weten of de pup inentingen heeft gehad. Mijn vrouw mompelt zoiets als 'ergens anders gedaan', grist Skippy van tafel en beent met grote passen de kliniek uit. Snel pak ik de kist met de pup en volg haar naar de auto.

Skippy

De mensjes kregen behoorlijk op hun kop van de lieve mevrouw. Ze vroeg aan mijn vrouwtje hoeveel nestjes ik al had gehad. Drie antwoordde ze! Grr..dat rotmens! Ik eet vanaf nu enkel hele dure brokken, die niet vervallen zijn. Ik ga ook niet meer in die schuur. Ik ontsnap er wel uit samen met mijn pup. Toen we onderweg waren naar huis hoorde ik mijn mensen van alles tegen elkaar zeggen. 'We moeten Skippy nog 2 dagen lang vertroetelen, en na de controle vliegt ze weer in de schuur!'.

Sam

Ik kwam terecht in een dorpje. Perongeluk stapte ik in een konijnenhol. Ik jankte van pijn. Een oud vrouwtje kwam naar me toe em nam me mee. Ze waste me, gaf me eten, knipte mijn vacht wat bij en verbond mijn pootje. Ik had het daar fijn maar ik moet mijn mama redden! Ik krabte aan de deur. De vrouw begreep het. Ze gag me een dikke kus en deed daarna de deur open. Ik rende snel verder want ik moet mijn mama vinden!

Vos

Mijn mensen zoeken naar Sam. Ilse en ik helpen ook. We vinden alleen een zwerfkatje dat Ilse naar haar bureau laat brengen.
Maar geen Sam. Daar balen we allemaal van.
Morgen ga ik naar limburg en Ilse zoekt met haar personeel door naar Sam.

Wolf

Geen goed nieuws vandaag. Morgen ga ik naar Limburg om de broodfokkers te vinden.

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 17 augustus om 18:20 --

Mevrouw Haringen

Zolang we op het terrein van de dierenarts zijn houd ik me in, maar zodra we de straat uitrijden begin ik te foeteren.
"Denk maar niet dat ik nog terugga naar dat mens. Ze is veel te nieuwsgierig. Zag je hoe ze naar die assistente stond te seinen toen ze Skippy onderzocht? Het is maar goed dat ze niet weet waar we wonen, want dat mens zou onze hele handel naar de maan helpen."

Meneer Haringen

"Ach, het kan toch niet zoveel kwaad om met Skippy op contole te gaan? Als ze straks weer helemaal in orde is, laat ze zich misschien weer een stuk gemakkelijker dekken. We slaan heel braaf een keertje over. We hebben nog teven genoeg."
Ineens valt het me op dat de auto achter ons al vanaf de dierenartspraktijk volgt. Om de proef op de som te nemen rijd ik een rondje in de wijk.
"Wat doe je nou?! Hier zijn we al geweest hoor! Ik dacht dat jij de weg wist?!" doet mijn vrouw verontwaardigd.
"Luister, volgens mij worden we gevolgd. We rijden net zo lang tot we die gast kwijt zijn."

Skippy :
Ik zat weer in een reismandje. Die mevrouw bij de ijzeren tafel was wel lief. Ze gaf me een heel lekker koekje bij de uitgang. Heerlijk, ik heb nog nooit zoiets geproefd!
Jammer genoeg zit ik weer bij de mensen in de auto, maar we rijden nu een extra rondje, waarom ze dat nou weer doen dat begrijp ik niet. Misschien gaan we wel terug naar die lieve mevrouw en kan ik haar nog een keer zien!!!

Dierenarts :
Langzaam volg ik het busje waarin net de zwaar verwaarloosde teef met haar pup in is gezet. Ik vertrouw het voor geen meter!! De stagiaire naast mij zegt: " Huh, hier zijn we net toch ook al geweest?!?!
En inderdaad, het komt mij ook bekend voor!
"Waar rijden ze nou naar toe? Waar zijn ze mee bezig ?!?!" vraag ik mij hardop af.

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 17 augustus om 18:06 --

Sam

Ik ben aangekomen in een stadje. Het is nou al de tweede keer dat er een auto voorbijkomt gevolgd door busje. Telkens als die auto voorbijkomt ruik ik mama. Waarom? Dat weet ik niet.
Ik volg de auto die eindelijk het dorpje uitrijdt. Het busje is er ook nog steeds. De dame in het busje heeft mij inmiddels gezien. Ze wil stoppen, maar ik ren achter de zwarte auto aan.
Ik denk dat ze nu ook begrijpt dat ik die auto niet vertrouw. Even later stopt de auto bij een huis. Het busje blijft een eindje verder achter wat bomen staan.
Maar...de man en vrouw die ken ik! En de hond met haar pup die uit de auto worden gehaald, dat zijn mijn mama en zusje! Nu ik weet waar ze wonen ga ik me ergens in de buurt verstoppen. Vannacht ga ik al die honden bevrijden!

Ilse en ik rijden door Limburg.
We weten dat ze 1000 hondenpootjes heten. We konden alleen niks vinden op de computer.
We vragen ernaar. Iemand vertelt dat we naar rechts moeten gaan. Dat doen we en dan komen we in een bos.
We rijden het bos in. Het word donkerder. We stappen uit en lopen verder met Wolf. Wolf ruikt overal. Hij weet dat we in de buurt zijn.
Plots valt wolf om en begint te piepen. Hij trappelt met drie poten, de ander zit vast!!
Door de blaadjes zie ik niet waarin, dus ik graaf.
Hij bloedt helemaal.. het is een val! Ik probeer hem samen met Ilse open te maken. Het lukt ons niet dus Ilse belt snel een dierenarts.

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 14 augustus om 23:15 --

Mevrouw Haringen

We raken de auto die ons volgt kwijt en rijden eindelijk naar huis. Daar breng ik Skippy en haar pup naar binnen. De deugnieten weten nog precies waar de bank staat en maken er stoeiend een feestje van. Om overmorgen een blije Skippy te kunnen laten zien, laat ik hen maar doen. Voor ik het speciale voer en vitaminen geef, lees ik de verpakkingen. Jeetje! Wat een poeha zeg! En dat voor die kleine hondjes.

Meneer Haringen

Eenmaal thuis controleer ik in de schuur of alles goed gaat. Ik vul de water- en voerbakken bij. De ton raakt leeg dus ik moet weer eens een rondje supermarkten doen om aanbiedingen te scoren.
Ik roep Monster uit zijn hok en neem hem mee voor een inspectierondje langs het hek. Terug op het erf spreek ik hem toe.
"Vannacht extra goed waken jongen! Grijp iedereen die hier wil binnendringen maar bij de kladden!"

Skippy :

Zo lekker heb ik me in geen tijden gevoeld! Ik sjees over alle banken heen en ren naar de keuken waar een heuse pensstaaf ligt. Meteen val ik aan, MJAMMIE!
Ook mijn nieuwe voer is heerlijk. Ik eet mezelf tonnetje rond en als ik dat gedaan heb...dan plof ik neer op de bank en val samen met mijn pup in een diepe slaap!

Dierenarts (Tessa):
Opeens wordt ik gebeld. Politieagent Vos komt in beeld, een van mijn vaste klanten! Snel neem ik op, want Vos belt alleen in uitzonderlijke situatie's. Wat zou er zijn...?
"Tessa?????" hoor ik verschrikt aan de andere kant van de lijn, " kun je NU meteen naar het reeenbos komen?!? Wolf zijn poot zit in een mollenklem!"
Alhoewel ik eigenlijk nog achter de bus aan rijd twijfelde ik, maar een mollenklem heb ik al lang niet meer gezien en Wolf is mijn lievelingspatient. De keuze is dus snel gemaakt.
Ik zeg dus ook snel: "Ik kom eraan!!!!"

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 17 augustus om 18:11 --

Sam

'He? Waar gaat dat busje nou naartoe? Fijn, Sammetje mag het weer alleen oplossen...', zei ik in mezelf.
Mijn mama zag er echt stukken beter uit. Ik volgde het busje toch maar. Het stopte even verder weer.
'D-dat is Wolf! Hij ligt vast in een klem! Arme Wolf!', zei ik.
Ik ga hen de weg tonen naar mijn mama! Vol vreugde en al blaffend stormde ik op Wolf af.
'Wooooolf! Woooooooooooolf!', riep ik blij.
Wolf keek verrast op en blafte vrolijk naar me terug.

Ilse, vriendin van Vos

Tessa was er al na enkele ogenblikken. Met zijn drieën openden we de klem. Toen Wolf los was keek ik naar mijn handen. Die zaten vol gaatjes! Tessa verzorgde Wolf en legde een verband op zijn poot. Opeens begon Wolf vrolijk te blaffen. Uit dankbaarheid, tenminste, dat dacht ik! Hij keek naar Sam die vrolijk op ons kwam afrennen!
'Saaaam! Saaaaaaaaaaaaaaaam!', riep agent Vos.
'Kom hier jij kleine kapoen!', riep Tessa.
Tessa nam Sam op en keek hem van top tot teen na.
'Hij heeft geen enkel schrammetje!', zei ze opgelucht.
Ze knipte hem nog wat bij want zijn haartjes waren wel érg lang geworden.
Sam had nu een echte zomercoupe!

Vos,
Oh.. sam is terug! "Sammetje, wat heb ik jouw gemist zeg."
"Vos.." ilse komt naar me toe. "We moeten nu verder zoeken. Kan wolf het denk je?"
"wolf, wolf! Kan je mee?" ik zeg het met een hoge stem, hij staat op en blaft.
Ja... We gaan ze vinden!
We lopen het bos. Verder in.. ik ilse en wolf.
Sam mag ook mee! Dus we lopen metzn vieren.

Wolf,
Mijn poot doet zeer, maar we moeten ze vinden. We zijn zo dichtbij!
We komen bij een groot.... een groot, iets groots wat een huis voorstelt. Maar zó groot..

Waakhond Monster

Baas gaat naar binnen en doet alle lichten uit. Midden op het erf sta ik stil en luister. Het is een donkere nacht zonder maan, maar met mijn scherpe neus en oren vind ik overal de weg. Ik sluip naar het hek en begin aan mijn opdracht: het terrein bewaken. Konijnen en wezels jaag ik met een grom onder het hek door.
"Wroef! Au! Au! Woeoeoeh! Wie prikt daar in mijn neus?!" jank ik van de pijn.
Buiten het hek lachen de konijnen mij uit omdat ik tegen een egel botste.

Mevrouw Haringen

"Kom Skippy en pup, tijd om te gaan slapen."
Ik pak beide hondjes op en breng ze naar een bench in de keuken, waar ze samen in kunnen.
Mijn man komt binnen en draait de deur op slot.
"Leo, het wordt tijd dat die pup een naam krijgt. Verzin jij er eens eentje!"

meneer haring

Ik dacht aan Fenna.
Opeens hoor ik buiten gejank. Wat bebeurt er? Ik zie Monster met stekels in zijn neus.
"Kom monster." Ik trek alle stekels eruit.
"Kijk Monster, een troostbotje met een beetje vlees."
Ik ging weer naar binnen en zag Fenna spelen met de staart van Skippy. Ik kniel en doe de bench open en aai Fenna. Ik doe de bench weer dicht en ga maar naar bed.
"Weltrusten Skippy en Fenna."
Ik liep de trap op, naar bed toe.

Fenna

Ik moest naar bed. Ik speelde nog even met mams staart tot de baas de kooi open deed. Hij aaide me en deed hem weer dicht. Ik keek mama met een scheef kopje aan.
"Mama hij aait me nooit, hoe kan dat? zei ik met een gaap.
Misschien is baas zo slecht nog niet.

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 24 augustus om 23:39 --

Skippy :

de man en vrouw lieten ons nu binnen slapen!
het was heerlijk binnen, het was er lekker warm en ikkreeg zelfs weleens over mijn bol.
ik was er helemaal van ontdaan!
hoe kunnen ze zo'n om keer zijn begaan.
er moet toch een addertje onder dit mooie gras zitten!

Tessa :

Ik had wolf zijn poot net gedaan en wolf en agent vos waren samen met sammetje en Ilse vertrokken.
jammer dat ik ze niet over het voorvalin de praktijk had kunnen vertellen daar had ik geen tijd voor.
ach, dat komt nog wel een keer.
ik spring in mijn auto en rijd weer naar mijn praktijk, er wachten weer dieren op mij namelijk!

Sam

Zo trots als een pauw liep ik naast Wolf. 'Fijn dat je weer boven water bent, kleintje.', zei hij.
'Ik ben ook blij dat ik weer bij jou en baas ben!', antwoordde ik.
Ik zat heel de tijd met mijn neus op de grond omdat ik wou dat Vos dacht dat ik al een echte speurhond ben!
'Daarheen!', blafte ik toen we op een splitsing kwamen.
Baas en de anderen volgden me.
'Ik hoop dat Sammetje ons naar het juiste adres brengt...', zei baas verontrust.
'Maar natuurlijk! Hij weet waar ze zijn!', riep Ilse vrolijk.

Ilse, vriendin van Vos

Met zijn vieren stapten we nog een tijdje door. In de verte konden we al een klein boerderijtje zien staan.
'Volgens mij is het daar!', zei ik tegen Vos.
'Wraf!', antwoordde Sam.
'Volgens mij is dat een ja!', zei agent Vos.
Wolf stapte ook goed door, ondanks zijn zere poot.
Het is niet niks om met je poot in een klem te zitten! Wat voor een vreselijke pijn moest hij toch gehad hebben!

Wolf.

We staan voor een groot huis.
Ik piep,maasr bbaasje stelt me gerust.
Best echt, het huis.

Vos,

Ik stel wolf gerust, we stappen op het huis af en we staan nu voor de deur. Eerst moesten we een trappetje op.
We staan daar.
Ik bel aan. Er doet niemand open.
Ik bel nog eens.... niemand.
"Achterom." Zegt ilse.
We lopen naar de achterkant en gaan het "erfje" op.
"HEE!"

Waakhond Monster

Gelukkig kwam ik geen egels meer tegen. Na een paar uurtjes slapen word ik wakker van knisperende steentjes. Ik sluip uit mijn hok en zie op het erf 2 mensen lopen en een 2 honden. Blaffend en grommend ren ik op hen af.
"Wroef! Wraf! Wroef! Maak dat jullie hier wegkomen, anders hap ik in jullie billen! Wroef!"
Plotseling blijf ik stil staan.
"Sam! Stoute hond! Jij mag niet weglopen!"
Ik ren op hem af en wil hem terugbrengen naar mijn baasjes.

Mevrouw Haringen

Als ik Monster alarmerend hoor blaffen, weet ik dat er onraad dreigt. Stilletjes loer ik door een gordijnspleetje. Ik zie Monster angstaanjagend naar het ongewenste gezelschap rennen en op de kleine hond afduiken. Het volgende moment klinkt een herrie van jewelste. Monster en de herdershond van het bezoek vliegen elkaar in de haren. De kleine hond rent niet weg, maar verder het erf op.
"Leo!!! Help!!!"

Meneer Haringen

'Wat is er?!'
'Er staan mensen op het erf en 2 honden!'
Ik kijk ook naar buiten.
'Hé! Dat is dat is de pup die weggelopen is!' We vertrekken weer, maar niet met veel honden. Ik haal een reu uit het hok en we nemen Skippy, Monster, Fenna, Max en misschien Sam.
'Kom, laat de auto. We heben toch bijna niks uitgepakt.'
'Oké, we heben alles, ook het voer voor de honden. Fenna en Skippy zitten al in de auto.' Ik liep een stukje naar de deur en Sam stond daarvoor. Ik pakte Sam en niemand zag het. Ik drukte zijn kleine mondje dicht en ik deed hem in een aparte bench waar een sleutelslot op zat.
Opeens sprong Fenna uit de auto. Ze rende naar de politie, beet hem en rende terug naar de auto. Monster volgde. Ze waren allemaal in de auto en we vertrokken.

Fenna

Ik werd opeens meegenomen. Ik zag Monster vechten met de politiehond. Ik sprong eruit, beet de baas van de hond en rende weer naar de auto. Monster kwam ook. Ze moeten ons niet achterna zitten.

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 30 augustus om 00:48 --

Skippy :

ik werd in een auto gegooid, fenna rende weg en beet iemand.
monster rende naar de auto en sprong erin, maar fenna werd gegrepen door de meneer van de herder en iemand schreeuwde "we kunnen niet wachten" het portier werd dichtgegooid en weg waren we.

Tessa :

In mijn praktijk was ik bezig met een jong katje toen ik de telefoon hoorde.
"Excuseert u mij" ik liep naar de telefoon en nam op.
Hijgend hoorde ik een stem aan de andere kant zeggen " Ze zijn ontsnapt! Ze hebben Sam!"
Eerst snapte ik het niet, maar toen drong het tot me door, de broodfokkers die smiechten !!
Vos zei aan de andere kant " ohjah, ik heb wel een ander hondje, lijkt enorm veel op Sam maar het is een teefje, ik kom zo een check-up doen"
In het midden van de zin brak Vos zijn stem en hoorde ik hem snikken...

Sam

Mijn vrouw van vroeger pakte me snel van de grond. We stapten in de auto en reden weg met gierende banden.
Ik had geen tijd om achterom te kijken, want ik moest iets zoeken om uit die auto te geraken.
'Wraf wroef!', blafte ik.
'Hou je kop, rothond!', riep mijn fokker terug.
Ze nam me vast en hield me vlak voor haar gezicht. Ik trok mijn lip zo hoog mogelijk op en in mijn ogen leek wel vuur te staan.
Ze kwam dichterbij met haar gezicht. Ik gromde waarschuwend.
HAP! Ik had haar neus vast en was niet bepaald bereid hem weer los te laten.
'Leo! Leo! Help', riep ze.
'Trek hem gewoon naar achteren, ik ben aan het rijden!', zei hij terug.
De vrouw smeet me naar achteren.
'Gaat het?', vroeg mama.
Ze gaf me een lik over mijn snoet.
'Mama, we gaan samen deze auto uit, naar Vos en Wolf!', zei ik.
'Wie zijn dat?', vroeg ze.
'Dat leg ik later wel uit, nu moeten we eerst uit deze auto geraken', antwoordde ik.
'Ik kan jullie wel helpen.', zei een zware stem achter me.
Ik keek om...het was Monster!
'Ik piep even zodat ze denken dat ik moet plassen. Als ze me dan de auto uitlaten, moeten jullie door het raam naar buiten!', fluisterde hij.

En inderdaad, Monster begon te piepen en na wat gevloek van voorin stopte de auto.
Ik deed het raampje open door op het knopje te gaan staan.
'Nu mam!', riep ik.
Met zijn tweeën sprongen we uit de auto en slopen richting de berm.
Ze hadden gelukkig niets door.
We renden en renden, en ondertussen konden we Monster en zijn baasjes niet meer zien.

Eindelijk kwamen we aan bij de schuur.

Ilse, vriendin van Vos

Vos startte de motor om het gevonden teefje naar Tessa te brengen voor controle.
'VOS! Wacht eens!', riep ik.
'He? Waarom?', vroeg hij.
'Kijk daar! Sam en zijn moeder!', riep ik enthousiast.
Vos legde de motor meteen weer stil en sloeg zijn portier open.
Hij stormde af op Sam en zijn moeder.
Ik liet Wolf ook uit de auto en ging samen met Sam's zusje naar hen toe.
Vos liet Sam niet meer los. Hij liet zelfs een traantje. Die kwam op Sam's neus terecht. Hij trok een gek gezicht. Ik zette Sam's zusje neer en nam zijn moeder op.
'Zo lieverd, jij bent wel toe aan een knipbeurt he?', vroeg ik lief.
We zetten iedereen in de auto en vertrokken naar Tessa.

Vos


We zetten de honden de auto In.
Ik kijk ilse aan, wat is ze toch mooi..
Wanneer moet ik haar zeggen dat ik al zo lang iets voor haar voel?
Nu..? Nee, dit is niet het juiste moment..
"Vos.. waarom staar me me zo aan?" ilse lacht even.
"huh.. oh, sorry. Wermoeten de broodfokkers achterna!" Ik start onze werk busje.
Waar zou ik heenrijden als ik een broodfokker op de vlucht was? Asiel.... Neeh..
"Ils, waar zijn ze?"
weer staar ikk haar aan.
Ik vind haar al leuk sinds de middelbare school, we zaten samen in zes vwo, en later op de universiteit. Toen starte ilse haar dierenpolitie bureau. Heel nederland gebruikt haan nummer, sommige belgen ook.
Ik begon mijn eigen weg als dierenpolitie.
Vroeger was ze al knap.

Wolf.

Wat doet baas raar..
We zitten nu in het busje en we rijden maar wat.
Baas kijkt nasr ilse.. heel de tijd al. Maar ilse belt met haar personeel.
Ik blaf, want ik ruim de broodfokkers. Ilse en Vos leerde me dat aan als pup. Ik moet blaffen als ik verkeerde mensen ruik..
Dus ik luister, dan kunnen zij slechte mensen straffen!
WOEFF! Ik blaf de hele tijd.
Ik denk dan vos me nu wel moet begrijpen..

Mevrouw Haringen

"Kom op, Monster, 't is klaar! Terug in de auto, we hebben haast."
Ik trek onze waakhond aan zijn halsband mee en gooi het achterportier achter hem dicht. Het moment dat ik het bijrijdersportier beetpak, dringt tot me door dat er iets miste op de achterbank. Meteen trek ik de deur bij Monster weer open en kijk en grijp onder de stoelen en de achterbank. Geen Skippy, geen Sam. In de kofferbak dan? Nog steeds geen Skippy en Sam.
"Leo! De fokteef en d'r kleine zijn weg! Of heb je ze voorin gezet?"
Geschrokken kijkt Leo achterom en roept: "Hoe kan dat nou! We hadden ze toch meegenomen?!"
"Die rothonden zijn hem gepeerd toen Monster moest plassen!"
Briesend en stampvoetend loop ik naar de weg. In de verte zie ik twee lichte stipjes over de donkere weg springen.
"Leo! Ik zie ze! Kom op! Keren en er achteraan!

Waakhond Monster

Als vrouwtje met een gezicht als een onweerswolk de auto doorzoekt, kijk ik haar vragend aan. Ze drukt een dekentje tegen mijn snoet en snauwt: "Zoek! Zoek!"
Ik zet grote ogen op. Volgens mij heb ik iets verkeerd gedaan... Schuldbewust begin ik druk te snuffelen in de auto, terwijl ik heel goed weet dat ik ze hier niet zal vinden. Als ik door het hek van de kofferbak naar buiten kijk, zie ik Skippy en Sam heel hard wegrennen. Waarom loopt Sam nou altijd weg? Zo erg is het toch niet bij de baas?!
Plotseling scheurt de baas weg uit de berm en maakt hij een scherpe bocht. Ik val hard tegen de deur aan. Verontwaardigd draai ik me om en kijk naar buiten.
Als we een auto passeren zie ik twee bekende kopjes bij het raam: Skippy en Sam die heel blij kijken.
"Wroef! Het is jullie schuld dat ik nu een bult op mijn kop heb!" roep ik hen na.

Meneer Haringen

Ik scheurde zo hard mogelijk maar toch raakte ik ze kwijt.
We rijden naar het nieuwe huis en haal Max uit de auto, hij mag in huis. Voor Monster hebben we een verwarmd hok. Ik bouw een middenmuur en een postvakje om de post in te doen.
Nu gaan we netjes leven en honden kopen voor de broodfok, maar niet veel, 3 honden. Nog een Shih Tzuteef, want we hebben al een reu en een Chihuahuateef, en ook nog een reu van Chihuahua.

Fenna

Ik was verdrietig, Sam en Skippy waren blij. Ik beet heel hard in de poot van de herder en grom en blaf erbij. Ik wil naar baasje. Nu bijt ik de man in zijn arm. Nu ging ik weer in dezelfde poot bijten, maar dan heel hard. Zo hard dat ik bij het bloed kom.
'Ik laat niet los,' grom ik.

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 31 augustus om 22:22 --

Skippy :

Ik was ontsnapt eindelijk! Wat me nog wel het meest verbaasde was dat het met hulp van Monster was, maar ik was ontsnapt!
Ik zat nu in een auto bij een vreemde man en vrouw en een hele grote hond. Ik was bang, heel bang, maar toch merkte ik direct dat het goed zat. Ik ging liggen en viel als een blok in slaap.

Tessa :

Ik was bezig met een bevalling van een koe op het platteland, toen ik werd gebeld door mijn assistente.
"Mevrouw, ze zijn er weer: de broodfokkers!" hoor ik aan de andere kant van de lijn.
Wat komen zij nou doen, denk ik.
Ik zeg de assistente dat ik de behandeling hier af moet maken, maar dat ik er zo snel mogelijk aankom.

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 01 september om 19:49 --