HP-melee 1 Vos en Wolf komen in actie

Mevr. Haringen
Het is al donker als we in Zuid-Limburg aankomen. De honden die we nog overhebben blaffen. In een scherpe bocht schuiven een paar kratten door de laadbak. We vallen nogal op door de herrie die uit de wagen komt.
"Leo, schiet op, zoek het huis. We moeten ze eten geven, dan zijn ze weer stil," mopper ik tegen mijn man.
Met zijn neus bijna tegen de voorruit tuurt hij naar de straatnaambordjes.

'We zijn er!' Ik laat de honden uit en geef ze te eten. Ik heb de grote ijzeren muur gebouwt en we zijn weer happy.

-- reactie gewijzigd door Eefje • Yuna op 21 juni om 12:27 --

we zitten weer in van die vieze stalletjes.
ik zit hier nu niet met alleen maar ik en mijn pup maar der zijn nog twee moeder hondjes met ieder een eigen nest van 4 pups, het is heel druk, qua ruimte zijn we nog meer achteruitgegaan, gelukkig hebben we wel net te eten gehad en heb ik dus geen trek
de hele tijd hoor ik al hard gebonk en zie telkens ijzer voorbij komen, hij is wat aan het maken, misschien mogen we nu wel naar buiten!
met in het vooruitzicht dat het beter wordt na deze verhuizing val ik in een diepe slaap naast mij pup.

Ze hebben mammie nog altijd niet gevonden. Ik snikte. Wolf kwam me troosten. Daarna liep hij met onze riemen naar baasje. 'Willen jullie nu naar buiten?', vroeg hij. We gaven beide een luide blaf. Baas begreep het en we gingen naar buiten! We wonen naast een groot bos en daar is een groot meer. Vandaag ga ik er voor de eerste keer in zwemmen. Ik heb er echt zin in!

Agent vos:

ik loop met Sam en wolf in het bos als ik gebeld word met goed nieuws.
Ik heb mijn vriendin van de dierenpolitie weer aan de lijn.
"ik ben er achter dat ze niet in zuidholland, in noordholland en in Flevoland wonen" verteld ze.
Het is een begin, maar toch schiet ik er niet veel mee op.
"fijn dat je het meld, dan hoeven we daar niet te zoeken. Denk je dat ze naar noord of zuid gevlucht zijn?" vraag ik.
"ik heb echt geen idee Vos. Dat durf ik niet te zeggen, maar ik wil je graag helpen."
"Bedankt."
We hangen op als Sam de sloot inspringt.
Wolf volgt erachteraan.




Wolf:

Baas is aan de telefoon, zo te horen goed nieuws.
Ik en Sam springen het water in.
Het is heerlijk weer en ik zie dat baas zijn shirt uitdoet en er ook inkomt, gezellig!
Ik storm op hem af en spetter hem helemaal nat.
Sam komt ook, hij kan bijna niet staan hier.
Vos tilt hem gauw op en na een tijdje gaan we het water uit.
"dat was leuk hè Sam?" vraag ik hem.

Mevrouw Haringen

Als Leo voor alle honden een eigen hok heeft gemaakt, haal ik ze uit de auto en breng ze naar hun nieuwe stek. Ik merk dat de zus van Skippy loops is dus zet er een reutje bij.
"Doe je best jongen!" zeg ik tegen het snuffelende hondje. "Het wordt hoogtijd voor een nieuw nestje.
Uit een verhuisdoos haal ik een bord dat vroeger aan de poort hing. Nu hang ik het naast de voordeur: ~Villa Duizend Hondenpootjes~

Meneer haringen

Ik ben eindelijk klaar en loop naar de computer. Ik kijk of er nog mails zijn voor pups. We hebben twee mails, één voor een Dobermann en één voor een Border Collie.
Ik pak even de puplijst erbij. "Aah! We hebben vier Border Colliepups en twee Dobermannpups." Ik stuur de geïnteresseerden een mail. "Heey vrouw!" roep ik. "Ik heb er twee verkocht, een Border Collie en een Dobermann. En trouwens, we hebben in totaal nog maar 28 pups. Als ik de anderen niet meetel zijn er nog 26 pups.
Ze komen morgen kijken, het huis en de puppystudio zijn al klaar.

-- reactie gewijzigd door Eefje • Yuna op 05 juli om 08:32 --

Mijn laatste pup is nog steeds bij me, veel langer dan verwacht, wat vreemd!
ik had een week of 2geleden al verwacht dat de pup bij me weggehaald zou worden gelukkig is dat niet zo!
ik merk dat ik binnenkort weer loopsmoet worden, ik voel het.
ik heb nu al geen zin in dat voor uit zicht, ik ga mezelf beschermen, maakt niet uit wat er dan met de reu gebeurt, ik wil niet nog eens gedekt worden!

Het leek wel of baasje er helemaal niets aan deed om mijn moeder te vinden! Hele dagen was hij al thuis, in plaats van met Wolf op zoek te gaan! Hij kwam naar me toe, maar ik was boos. Ik gromde naar hem en hij schrok. Hij ging een stap achteruit en ik liep weg. Naar de keuken en daar door het kattenluikje. Nu was ik op straat. Wolf zou zo achter me komen, dus ik rende snel weg. Bij een verlaten steegje kwam ik weer uit. Daar rustte ik even. Opeens rook mijn minineus een heerlijk geur van...van gebakken vlees! Hmmm...ik volgde de geur en ik kwam uit bij een slager. Ik piepte luid zodat hij me zou zien. 'Ach, kijk nou wat een lief hondje! Hier heb je een stuk vlees!', zei hij. He, het straatleven is veel leuker dan dat je braaf in een huis woont! Ik nam het stuk vlees mee en peuzelde het met veel smaak op....

Agent vos:

Ik zie sam wegrennen en wolf erachter aan.
ik pak mijn sleutels en trek de deur dicht, ik ren op mijn huisslippers door de straten.
'Sam!!!' iedereen kijkt me na, ze lachen.
Maar het kan me niks schelen, ik merk het niet eens.
dan stop ik, Sam en Wolf delen hun eten.
'Oh, daar zijn jullie, kom mee.'
Sam en Wolf lopen verdrietig achter me aan.
Ik ben buiten adem als we thuis komen.
ik besluit om weg te gaan.



Wolf.

Het vlees was heerlijk..
Nu liggen we weer op onze mat, Baas was boos!!
het stopt met regenen en baas pakt mijn halsband, maar niet de riem?
ik kijk hem met een schuin hoofd aan.

'Hah, we gaan werken jongen, we moeten deze broodfokkers krijgen. Ze wonen in het zuiden, dus daar gaan we heen. Ik ben er alleen nog niet uit of ik Sam naar mijn vriendin van de dieren politie breng, of hem meeneem.'
vertelt hij.
'Nah, ik breng je weg Sam, ze zal goed voor je zorden en ik haal je dinsdag op.. het is niet anders.'

We brengen Sam weg en dan rijden we richting Brabant. ik zit voorin naast baas in het busje.
over drie dagen halen we Sam weer, dus we moeten opschieten.
Ik ga zo hard mijn best doen, echt waar!
Baas geeft me een aai.
'Doe je best jongen.'
Na een uurtje rijden komen we aan.
We rijden de stad door en vragen naar fokkers die in meerdere rassen fokken.
'Misschien meer naar het oosten van brabant?' zegt een aardige vrouw.
we rijden nu dus naar het oosten, daar vragen we het weer, niemand kan ons helpen en het is al bijna tien uur.
Baas huurt een klein huisje voor de nacht.

Mevrouw Haringen

Tot slot leg ik een hele stapel vrolijk gekleurde dekentjes klaar en vul ik de pot met hondensnoepjes bij. Nu de fotostudio klaar is, maken we nieuwe foto's: van individuele pups, van nestjes, van moeders met pups. Eerst borstel of was ik de honden en de pups, zodat ze op hun mooist op de kiekjes staan.
Aan het einde van de dag ben ik hartstikke moe, want het was een drukke dag. Morgen zet Leo alle foto's op internet.

Meneer Haringen

Ik ging snel de honden in hun hok doen en ga morgen wel de nieuwe hokken maken.
Een best groot hok per twee moeders en pups.
Ik merk dat Skippy loops is en haal haar pup bij haar weg. Ik ga kijken welk reutje..
'Oh ja! Het mooiste en sterkste reutje mag Skippy dekken.' Ik haal snel een blonde reu uit een hok. 'Kom op Max! We moeten pups!'

-- reactie gewijzigd door Eefje • Yuna op 16 juli om 21:20 --

er wordt een blonde reu bij me neer gezet, woest grom ik naar hem : " wat ben jij lelijk en uit verhouding! door jou wil ik niet gedekt worden!!!"
de reu ziet meteen dat ik het niet meen en rent op me af.
woest laat ik mijn tanden zien en zet mijn haren en staart recht overeind.
Noway dat hij langs mij komt, laat staan me dekt!
de reu zoekt weer toe nadering en gaat in speelse houding voor me staan springen.
Snapt hij het nou echt niet ?? "zeker geen opvoeding gehad!" snauw ik hem blaffend toe.
ik blijf woest voor hem staan....
nooit niet wordt ik meer gedekt!

Vos:

De volgende ochtend is het heel stil bij ons huisje.
'Wolf! kom'
ik loop het huisje uit en neem wolf mee.
We stappen mijn busje in en rijden limburg in.
'Limburg.. we rijden limburg in! dat was niet de bedoeling maar kijken kan altijd.'
ik rijd door.
na een tijdje word het druk op de weg.
File.. Bah!


Wolf:

We staan in de file..
helemaal vast!
na drie uur kunnen we eindelijk rijden.
maar een plasje kan ik echt niet meer ophouden.
baas, please?
ik piep hard, ik wil het echt niet doen in de auto.
baas stopt om wat drinken te halen en neemt mij mee. metteen doe ik ijn plasje.
''Moest je nodig?'' vraagt baas.
ja.. inderdaad!
ik ruik wat.
een poodle. Haha! die is grappig!
we lopen door.
ik kan nog mijn ogen niet van die roze poedel afhouden. ik wil ook wel een ander kleurtje..
baas praat wat met haar baasje.
'Hoi Ilse, iets gevonden?''het is die vriendin van baas! van de dierenpolitie.
''Nee, maar wel een shitzu buiten in een steegje. ze ziet er verwaardeloost uit, ze lijkt verdacht veel op sam. misschien is het een zusje?''
''Laten we haar halen, kom wolf!''
ik ren mee, ik begrijp wat ze zeggen!

....

Grr...baasje en Wolf hebben me wéér gedumpt! Maar dit keer laat ik het niet gebeuren! De vrouw waarbij ik gedumpt ben vond het tijd voor een plasje. Braaf liep ik mee aan de riem, maar opeens trok ik superhard en de riem loste de vrouw haar hand! Gnana, nu kon ik naar Wolf en baasje! Ik rende zo snel als ik kon en die vrouw achter me, haha een gek gezicht! Bij een hondenpark verstopte ik me achter een bosje. De vrouw gaf het op denk ik. Ze nam haar telefoon en begon te bellen. Als het maar niet naar baasje was! Snel rende ik weg uit het hondenpark, richting mijn oude huis om mama te gaan halen!

Mevrouw Haringen

Na de fotoshoot is de hondensnoepjespot helemaal leeg. Ik zoek de mooiste foto's uit en zet er in mooie letters alle namen bij.
Als ik na de lunch door de schuur loop, hoor ik fel geblaf en gejank. Ik ren naar Skippy's hok en zie dat Max en zij ruzie maken, terwijl het zulke goede maatjes waren. Max kijkt bang, dus haal ik hem uit het hok.
"Foei! Als je zo gemeen doet wil hij je niet dekken hoor!" foeter ik tegen Skippy.
Met haar felle geblaf probeert ze zelfs mij weg te jagen.

Meneer Haringen

Ik hoor het geblaf en ren er snel naartoe. 'Lopen, stoute Skippy!' Ik pak Skippy beet en doe een muilkorf op. Ik ga haar nagels zo kort mogelijk knippen en doe een touw om de mijlkorf en maak haar met de kop tegen de muur vast. Deze keer pak ik een beetje een palomino witte hond. 'Doe je best! Alles zit ijzersterk vast. Nu haar dekken jongen!' En we doe het hok op slot.

-- reactie gewijzigd door Eefje • Yuna op 17 juli om 10:41 --

Ik zit in mijn hok en er zit iets over mijn bek gebonden.
ik kan niet meer blaffen of mijn tanden laten zien.
maar ik heb nog genoeg hondentaal en ik laat me niet zomaar dekken er wordt een reu in het hok gezet, meteen doe ik al mijn haren recht overeind, mijn staart doe ik recht overeind, ik maak een raar grommend geluid wat niet te plaatsen valt door het ding om mijn bek.
de reu komt eerst op me af, maar als ik heel woest met heel mijn lichaam beweeg tegen het hek aan, kiest hij het hazenpad en gaat piepend in de hoek liggen.
Missie gelukt, lafaard!

Ik was erg moe. Nog nooit was ik al zo ver van huis geweest zonder baasje of Wolf. Ik besloot eventjes te gaan liggen. 'TOET TOET!', hoorde ik opeens. Net op tijd kon ik wegspringen, anders was ik onder die vreselijk grote vrachtwagen terecht gekomen...nu was ik wel wakker geschut! Snel stond ik weer op. Mijn maag rammelde. Ik had honger. Ik stak mijn neus in de lucht en snoof goed. Kaas...ham...biefstuk..., alle geuren rook ik! Ik volgde de geuren en kwam uit bij een klein restaurantje. Ik bleef voor de deur zitten. De kok merkte me op en jaagde me weg met een bezem. 'Ober, buiten zit een lelijk mormel, maak jij hem even van kant?', hoorde ik hel zeggen tegen een ober. Bang bleef ik zitten. De achterdeur ging open en de ober stapte op me af. 'Rustig maar, kleine vriend. Hier heb je wat eten, maar maak daarna dat je wegkomt.', zei hij vriendelijk. Hij legde het eten voor mijn neus en ik gaf zijn hand een lik. Tevreden liep hij weer naar binnen. Hij had wat ketchup op de schop gedaan zodat de kok geloofde dat ik dood was. Toen mijn maag gevuld was zette ik mijn tocht verder. Ik kwam op een drukke baan terecht. Langs de zijkant wandelde ik hem helemaal af. Vanuit auto's hoorde ik mensen allemaal dingen naar me roepen. Sommige dingen waren vriendelijk en andere waren heel negatief. Een kleine traan liep over mijn snoet.

Agent Vos

In de woonkamer van Ilse staat een bench met een klein bibberend hondje tussen warme dekentjes. Op mijn knieën bekijk ik het diertje. Het heeft wel dezelfde kleuren als Sam, maar zo zien veel Shih Tzu's er uit. Wolf komt naast me liggen en praat op zijn eigen manier tegen het bange kleintje. Nieuwsgierig komt het naar het deurtje toe.

Politiehond Wolf

"Hé pupje, je hoeft voor ons niet bang te zijn hoor!" zeg ik tegen het bibberende hondje. "Kom eens, ik wil ruiken of jij familie bent van Sammetje. Mijn vriendje is zijn mama, broertjes en zusjes kwijt."
Ilse haalt het hondje uit de bench en houdt het voor mijn neus. Ik besnuffel haar aan alle kanten. Ze vindt dat ik haar kriebel en wiebelt alle kanten op. Teleurgesteld kijk ik Vos aan. Hij begrijpt meteen dat dit hondje niet bij Sam hoort.
"Maar..." zegt Vos, "misschien is het net zo'n dapper hondje als Sam en is ze om dezelfde reden weggelopen."
Ik ga liggen en meteen kruipt het kleine hondje dicht tegen me aan.

Mevrouw Haringen

Leo en ik blijven bij Skippy's hok kijken. Ze kan nu niet blaffen, bijten en wegrennen. Palomino zoekt toenadering en alles lijkt goed te gaan tot... Skippy haar achterpoten in de strijd gooit.
"Leo, kijk wat ze nou toch doet!" roep ik verbaasd uit.
Als Palomino op haar wil springen geeft ze hem een kong fu-trap. Hij vliegt over het hek heen en plof! daar valt hij in een ander hok.

Meneer Haringen

Nu werd ik echt boos! Skippy is een hele stoute hond! Ik pak twee ijzeren kettingen en pak een achterpoot van Skippy waaraan ik de ketting omdoe. De andere kant van de ketting doe aan de voorpoot de tweede ketting deed ik precies hetzelfde. 'Zo, Skippy. Nu kan je niks meer!' Ik pak de reu die over de hek vloog en zet hem terug waar hij vandaan kwam. Ik pak dit keer een grijs met palomino kleur en zet hem er bij. De reu springt op Skippy.

-- reactie gewijzigd door Eefje • Yuna op 19 juli om 21:05 --

na al mijn pogingen kan ik nu alleen maar toegeven, ik wordt gedekt, alweer....
snappen ze met die domme koppen van hun nou echt niet dat ze nu moeten kappen, ik piep heel hard en hartverscheurend.
ed reu gaat gewoon door en het mens met de korte haren en de lage stem lacht heel hard.
als de reu klaar is plof ik neer op de grond en doe mijn ogen dicht, ik blaas nog een diepe zucht en blijf roerloos liggen, mijn adem hou ik in.

Ik snoof heel diep. Door de wind hoorde ik mijn mama praten. Ze vertelde dat ik naar het oude huis moest gaan. Ik dacht dat ze daar was dus probeerde ik zo goed mogelijk de plek waar ik ooit ben geboren terug te vinden. Ik liep met mijn neus op de grond om te proberen zo goed mogelijk de geur van de schuur te kunnen opsporen. Het was niet makkelijk. Bij elke wind was ik het spoor kwijt en moest ik een heel stuk terug gaan om de geur weer te vinden. Na ongeveer twee uur had ik al het gevoel dat ik er bijna was. Ik zag de struik weer waar ik me had verstopt toen ik ontsnapt was en waar Wolf me vond. Voor de eerste keer dacht ik aan baasje en Wolf. Zouden ze al gehoord hebben dat ik weg ben? Ik hoop van niet. Ik heb geen zin om op mijn donder te krijgen en ik wil bewijzen dat ik mijn mama op mijn eentje kan redden. Ik loop in de struik tot ik ergens tegen aan loop. Ja! Het was de schuur! Eindelijk had ik hem gevonden! Ook het kleine gaatje waar ik toen doorgekropen was, was er nog steeds! Maar ik was al zo veel gegroeid dat ik er amper doorpaste! Ik wrong en wrong, en opeens was ik binnen! De stank van urine en poep was nog steeds aanwezig. Maar dat was het enige...mama was weg, en alle andere honden ook. Zelfs de twee mensen waren weg...Ik zocht naar mama's hok en ging daarin liggen om te slapen. Tranen liepen me over de wangen...

Politiehond Wolf

Het hondje ligt lekker tegen me aan. Opeens gaat agens Vos zijn mobiel over en ik kijk op. De baas klinkt geschokt en ik sta snel op en kijk ernstig naar de baas. Hij zegt; 'We komen er aan, Wolf! We moeten naar huis!' Sam is al één dag weg. Ik schrok en gaf de kleine pup een knuffel. Ik wilde eigelijk dat de kleine pup mee ging maar ik keek naar baas en hij zag dat ik de pup mee wilde. Zij antwoord was..

-- reactie gewijzigd door Eefje • Yuna op 20 juli om 08:46 --

agent Vos:

Het pupje was lekker dicht tegen Wolf aangekropen. Ik nam haar op mijn schoot en bekeek haar goed. 'Ze heeft vlooien en teken!', zei ik. Ik stelde voor dat ik met haar naar de dierenarts zou gaan en dat we daarna zouden zien wat er met haar zal gebeuren. Ik stopte haar terug in de bench en zette hem op de achterbank van de auto. Normaal kwam Wolf mee vooraan zitten naar nu ging hij bij het pupje liggen net zoals hij bij Sam deed toen we hem net hadden.

Mevrouw Haringen

Toen Skippy eindelijk was gedekt slaakte ik een zucht, want ik vond het niet echt leuk om ernaar te kijken.
Ik pakte Palomino op en bracht hem naar zijn hok terug. Leo ging een ander teefje laten dekken. Terug bij het hok van Skippy schrok ik, want ze lag nog precies hetzelfde. Het leek wel alsof ze... Ik probeerde haar hartslag te zoeken, maar deinsde achteruit toen haar lijfje schokte.
"Leo!!! Kom gauw!!! Skippy lijkt wel dood!!!"

Ik rende snel.. 'Nee, Skippy kan niet dood zijn! Ze heeft eten en drinken!' Ik zet haar pup weer bij haar en luister naar haar hartslag. Ze leeft nog.. Ze stelt zich aan en de vader van Skippy's eerste nest zijn we trouwens kwijt..

-- reactie gewijzigd door Eefje • Yuna op 24 juli om 10:12 --

Met toestemming van Willy eerder mogen posten

Ik lag prinsheerlijk te slapen tot ik een vreselijke gil hoorde. Hij ging door merg en been! Snel stond ik recht en liep ik op het geluid af. Helemaal op het einde van de schuur zag ik van achter een hoek een stukje van een staart. Weer klonk een enorme gil. Vastberaden liep ik verder naar achteren. Hé? Dat stukje staart is van een shih tzu! Ik keek om de hoek, en ja hoor, daar lag een shih tzu. 'Papa, ben jij dat?', vroeg ik. 'Sam, hoe kom jij hier?', zei hij terug. Ik legde alles uit. 'Maar waarom ben jij hier nu nog alleen? Hebben ze je hier voor dood achtergelaten?', vroeg ik hem. Hij knikte. Ik besloot wat eten voor hem te zoeken. In een andere hoek van de schuur stond nog een zak hondeneten. Die waren ze vast vergeten. Ik hapte erin en alle brokjes rolden eruit. Mijn vader stond op en liep naar de brokjes die hij haastig opeette. Ik zei dat ik verder moest om mijn moeder te zoeken. Hij wou ook mee. En zo vertrokken we met zijn tweeën. Mijn vader was erg zwak, en dat wist hij zelf ook. Toen we nog geen uur aan het wandelen waren, gaf hij het al op. 'Sam, op deze manier gaat het een eeuw duren voordat je je moeder vindt. Ga jij maar voort, ik rust even en dan kom ik.', zei hij. Ik nam afscheid van papa en vertrok. Ik keek nog eens achterom en hij zat flink te hijgen. Ik wist dat hij bijna zou sterven. Ik rende terug naar hem toe en ging naast hem liggen. Ik legde mijn kop op zijn rug. Ik viel in slaap. Toen ik wakker werd en papa wou wakker maken, werd hij niet wakker. Hij bewoog ook niet meer. H-hij is dood...uit angst liep ik verder. Sneller dan snel. Nu mijn vader dood was wou ik mama zo snel mogelijk vinden, en die mensen eens goed bijten. Door hen is mijn vader dood!

Agent vos:

Na uren kwamen we thuis aan.
waarom woont ilse dan ook in limburg..
ik vroeg haar nog, bij mij te logeren.
maar die stomme Peter, ilse's vriend..
maar nu draait het om sam, hij is al bijna 2 dagen weg!
thuis pak ik meteen de laptop en ga aan de glazen keukentafel zitten.
het regent en het is al donker daarom doe ik een bureaulampje aan.
ik google naar vermiste honden, geen kleine Sam helaas..
als ik de laptop dichtklap zie ik dat het al elf uur is.
de huistelefoon, Het is Ilse.
'Ik keek net op internet,' vertel ik 'Maar helaas, geen Sam,'
'Oh, Vos.. Ben je thuis?' ik schrik van hhaar huilende stem.
'Ilse, wat is er? ik ben thuis.'
'Mag ik langs komen?' snikt ze.

Natuurlijk zeg ik ja en ze is er binnen 2 minuten (ze was al in het dorp).
als ik de deur voor haar open, zie ik een verdrietig meisje met een capuchon. ze lijkt zo kwetsbaar.
ik zie haar gezicht binnen pas, Rood!
rood, blauw en paars.. Vol met schrammen en bloed.
ik neem haar jas aan en hang het op.
ze omhelst me en begint te huilen.
ik neem haar mee naar de bank.
haar wonden zie ik nu nog beter.
'Peter!?' mompel ik.
Ilse knikt.
'Ik zij dat ik bij hem wegwil, en hij werd kwaad. hij heeft wel vaker uitbarstingen.. op vakantie in drente deed hij dit ook.'
ik troots haar en pak een nat washandje om schoon te maken.

Wolf:
Arme Ilse, Arme Sam.
Ilse blijft hier voor een weekje, maar sam ik niet terug.
morgenvroeg gaan we hem zoeken met zn drieen.
we wouden nu gaan, maar toen kwam ilse.
Nu zitten ze samen met thee op de bank, en ilse heeft een vliesdeken.
ik lig op hun voeten.
ik ben onrustig, ik ben zo bezorgt om sam..
helamaal alleen buiten!
Waar zou hij zijn?