HP-melee 1 Vos en Wolf komen in actie

Sam

De broodfokkers reden ons achterna, maar doordat baasje een scherpe bocht maakte, raakten we ze kwijt, gelukkig! Mama was erg bang vertelde ze me. Ik vertelde haar dat mijn baasjes erg lief waren voor hondjes en dat Wolf mij gered heeft. Toen ze me dan toch geloofde na een liefkozende lik van Wolf viel ze in slaap.
'Nooit meer een nestje voor jou, mama.', fluisterde ik in haar oor.
Ze liet een diepe zucht en sliep.
Ik keek dankbaar naar Wolf, die ondertussen ook al was gaan liggen.
'Hoe is het eigenlijk met je poot? Heb je nog pijn?', vroeg ik.
'Ach pijn, dat is fijn met een P he?', zei hij al lachend.
Samen lachten we tot Wolf zijn ogen sloot.
Ik besloot hem te laten rusten en liep naar de andere kant van de achterbank. Ik zette men pootjes op de deur en keek naar buiten.

Ilse, vriendin van Vos

Ik keek naar achteren en zag Sammetje naar buiten kijken. Skippy en Wolf lagen te slapen.
Vos kreeg telefoon.
'Ik pak hem wel!', zei ik.
Ik nam Vos' gsm uit zijn hemdzakje. Vos keek naar me. Ineens begonnen we allebei hard te lachen.
'Shhtt! Telefoon!', zei ik.
'Met Ilse.', zei ik.
Al snel veranderde mijn lach naar een ernstige lip.
'Ilse, kom niet naar de kliniek! De broodfokkers zijn hier!', zei ze haastig.
Snel legde ik op en keek bezorgd naar Vos.
'Wat is er?', vroeg hij.
'N-niet naar de kliniek! De broodfokkers zijn daar!', zei ik.
Vos zette snel de wagen opzij.
'Oke, we gaan naar huis, en daarna licht ik het politiebureau in!', zei hij.
We vertrokken weer. Toen we thuis aankwamen, stapte Skippy heel de tijd met haar staart tussen der benen.
Maar Sammetje daarentegen, die holde de hele woonkamer blij rond.
'Wraf wroef!', blafte hij.
Hij spoorde Wolf en Skippy aan om mee te doen.

Vos,
Ilse heeft er verstand van. Maar ik maak me druk om fenna.
Ik wil toch naar de dierenarts!
Ilse is het niet met me eens.
"Ik bel de politie zodrac ik ze zie."
Ilse is boos. Dat is te zien, jammer dan! Ik wil naar Tessa.

Als we daar komen loop ik de wachtkamer in met Ilse en de honden.
"Vos! Dit is geen goed idee." Ze doet haar blonde haren in een staart.
Tessa doet de deur open. "Vos!? Ilse.. wat doen jullie nu!" ze loopt naar ons toe.
"Ze zitten in de andere wachtkamer, oooh Voss... bel de politie.."
"ik maak me zorgen om Fenna, ze moet nagekeken worden.. en Skippy ook denk ik..

Wolf.
Ze ruzieen een beetje..
Ilse, baas en Tessa.
Maar Fenna en skippy moeten worden naagekeken..
Ik denk dat Vos een beetje verliefd is ofzo.. hij kijkt steeds naar ilse..czou ze bij ons komen wonen?

Mevrouw Haringen

Als Max met ons mee naar het huis loopt, zie ik dat hij mank is. Binnen kijk ik zijn pootjes na en zie dat er bloed aan zit.
"Wat heb jij nou weer gedaan?!" vraag ik hardop terwijl het hondje daarop geen antwoord zal geven.
Ik vind een wondje en het ziet er niet goed uit. Alsof hij ergens achter is blijven haken.
"Leo!" roep ik over het erf heen. "We moeten naar de dierenarts! Max is gewond!"
We stappen opnieuw in de auto, maar nu zonder onze waakhond.
"Monster, iedereen wegjagen hoor!" zeg ik tegen hem met een aai over zijn bol.

Waakhond Monster

Zijn we net thuis, vertrekken baas en vrouw weer! Bij de poort is er niets te beleven, daarom maak ik een rondje over het erf. Met mijn grote neus haal ik de schuif van het slot en wandel de schuur in. In een hoek hoor ik zachte piepende geluidjes. Ik spits mijn oren. Puppies?! Van wie dan?
Nieuwsgierig trippel ik langs de hondenhokken. Veel zijn er leeg, waarom weet ik eigenlijk niet. Vroeger was het altijd lekker druk en vol in de schuur. Vond ik gezellig. Als het 's nachts koud was, sloop ik naar binnen en kroop ik tegen mijn vriendjes aan. Maar Sam en Skippy vonden nodig om weg te lopen! Als ik aan hen denk, voel ik de bult op mijn kop weer.
"Woehoehoehoe!!! huil ik heel hard. "Sam! Skippy! Waar zijn jullie toch naar toe? Woehoehoehoe!!!"

Meneer Haringen

We vertrokken en gingen snel naar de dierenarts. We moesten wachten in de wachtkamer.

Fenna

Ik liep mee. Sam was blij. De riem was veelste los, ik greep mijn kans: ik drukte mijn kop omlaag en met een ruk was ik vrij. Ik rende superhard weg. Ik sprong door een open raam en blafte nog even: 'Dag mam.'
Daar rende ik dan. Vos kwam me achterna, maar ik was al om de hoek in een struik gesprongen. Zo... de kust is veilig, nu mijn speurneus gebruiken.
Opeens kwam ik bij een huis en ikrende er heen. In het hek zat een gat, ik kon er net tussendoor. Ik zag Monster en kreeg tranen in mijn ogen. Ik stormde op hem af. Hij blafte heel hard.
'Monster! Monster, ik ben het! Je maatje Fenna.'
Het voelde net of hij mijn 2e vader was. Ik drukte me tegen hem aan en zei:' Monster wil je mij leren hoe je een speur- en waakhond wordt? Van allebei kan ik al wat. Ik wil voor altijd bij jou blijven Monster. Mag dat?

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 07 september om 17:31 --

Tessa :

Het was ineens heel druk. Alles liep in het honderd, waardoor het op eerste ogenblik ook niet opviel dat het nieuwe pupje van Vos weg was gelopen. Tot ik Vos zie staan met een lege halsband en Wolf over zijn kop wrijvend.
"Uhmm..., Vos mis je niet iets??!?!?" riep ik.
Vos keek naar de halsband en zette het op een lopen. We gingen met zijn allen zoeken.
We kwamen na een kwartier met z'n allen bij elkaar.
"Ze is weg," zei Vos verslagen.

Skippy:

Mijn kleine meisje was opeens weggesprongen, ik snapte het niet. Deze mensen waren heel aardig, waarom zou ze daar van weg willen!
Ik had al lekkere koekjes gehad en heerlijk schoon drinkwater, ze kriebelden mij zelfs op mijn koppie!
Plotseling hoorde ik geronk dat heel erg als een bekende auto klonk: De schoften!

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 12 september om 21:07 --

Sam

Tss....ik was een beetje boos op mijn zusje. Hoe durft ze zomaar weg te lopen van mijn liefste baasje?! Ach ja, ze zal waarschijnlijk weer bij Monster zijn...
Baasje en de rest huilde van paniek. Ik piepte ook mee.
'Laten we eerst deze andere doerakken eens verzorgen!', zei Tessa.
Ze nam mij en mijn mama op en baas met Wolf en Ilse volgden. Ik moest eerst op de tafel. Tessa nam een lange draad met een ijzeren kopje aan de rand. Die legde ze op mijn borst. Ik beet in de slang.
'AUW! Sam! Bijt er niet in! Dat doet pijn hoor!', riep ze.
Ik begreep het niet. Hoe kan ze nou iets horen als ze twee stopjes in haar oren heeft waar een lange draad aan hangt met een ijzeren kopje?
Toen ik klaar was kreeg ik een koekje. Braaf ging ik naast baas zitten. Hij was gestopt met huilen ondertussen. Nu was mams aan de beurt.
Tessa wreef bedenkelijk over haar kin.
'Ze is nog steeds mager, maar ze heeft wél het juiste voer gekregen bij de broodfokkers. Alles komt helemaal goed met haar!', zei ze blij.
Na haar kwam Wolf.
Hij was te groot voor de tafel. Tessa haalde zijn verband eraf en Wolf jankte niet eens!
Ze ontsmette het en deed er een nieuw verband op. Baas rekende af en we stapten in de auto.

Ilse, vriendin van Vos

'E...en nu?', vroeg ik bang aan Vos.
'Nu? Naar huis.', zei hij mopperend.
'En Fen...', probeerde ik te zeggen.
'Hou op over haar, ja?! Ik wil haar naam niet meer horen! Ze moest maar niet weglopen!', blafte hij naar me.
Ik schrok. De hele rit was het stil. Ook achterin de auto kon je een speld horen vallen.
Toen we de straat inreden, zei Vos: 'Sorry, Ilse...ik ben gewoon zo...tja...bezorgd om der....', zei hij bijna fluisterend.
'Dat weet ik toch? Vanavond staat ze misschien zelfs alweer aan de deur hier!', probeerde ik vrolijk te zeggen, al wist ik wel beter...
Toen we allemaal binnen waren, waren alle hondjes vrolijk met hun flosje aan het spelen. Vos en ik zaten een kop koffie te drinken op het terras.

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 19 september om 13:08 --

Agent Vos

In gedachte sla ik de spelende honden gade. Ik baal ervan dat we de broodfokkers nog steeds niet te pakken hebben.
Plotseling schrik ik op van de telefoon.
"Vos," zeg ik stug.
Aan de andere kant van de lijn fluistert iemand tegen mij dat 'ze' bij hen zijn en dat dit onze kans is om 'hen' te grijpen.
De assistente van Tessa klinkt zo geheimzinnig dat ik er gewoon om moet lachen. Mysterieus fluister ik terug: "Dank je wel, we gaan meteen over tot code rood!"
Ilse kijkt me met grote ogen aan als ik abrubt opsta, haar ongeveer van haar stoel sleur en meetrek naar de auto.
"Tessa's assistente liet weten dat die broodfokkers bij hen zijn. Ze houden hen aan de praat tot wij er zijn."
"Wat doen we met de honden: mee of thuislaten?"
wil Ilse weten.
"Wolf is politiehond, die moet mee. Skippy mag mee als ze zin heeft," antwoord ik.
Even later scheuren we de straat uit en zet ik voor de zekerheid de mobiele blauwe lamp op het dak om vrij baan te krijgen. Pas in de straat bij Tessa rem ik af.
"Wolf, let op! Werk aan de winkel."

Politiehond Wolf

Baas zet Sam en Skippy in de bench. 'Jullie zijn wel te moet zeker?', zei hij lachend.
Baas deed me aan de riem en samen met Ilse stapten we in de auto. Ik was erg nieuwsgierig naar wat er zou gebeuren...

Na ongeveer een tiental minuutjes stopt de auto. 'Uitstappen Wolfie, we zijn er!', zei hij.
Ik sprong uit de auto, en wonder boven wonder had ik geen pijn meer aan mijn poot. Kwam dat even goed uit zeg!
De auto van Sam's fokkers stond er nog. Ik trok mijn lip omhoog.
'Shhhtt, Wolf, het is oké, vandaag pakken we ze!', zei hij.
Mijn vriendin in het witte kleed kwam naar buiten en leidde ons naar een gesloten deur.
'Hier zitten ze!', fluisterde ze.
Baas duwde de deur open.
De twee mensen schrokken zich rot en keken met grote ogen.
'GRRRRRRRRRROOOMMM!', deed ik.
Woest blafte ik nog wat tot baas me kalmeerde.
De deur ging toe en het meisje in het witte kleed draaide hem op slot. Baas ging rustig langs de mensen. 'Wolf! Hiieerrrrrrr!', zei hij.
Ik wandelde als een leeuw langs de mensen en keek hen erg vals aan.
De vrouw sloeg met haar zakdoek naar me.
Ik beet haar.
'Wolf! Hier, nu!', zei baas boos.
Als een puppy trippelde ik naar hem toe. Ik ging naast hem zitten en maakte me zo groot mogelijk. Nog steeds keek ik vals.

Baas begon een gesprek...

MEVROUW HARINGEN

Het was een beetje druk bij de dierenarts, dus we moesten wachten. We zijn bijna aan de beurt als de buitendeur opengaat en er een man en vrouw binnenkomen met een enorme herdershond. Ik druk Max tegen me aan als ie me vals aankijkt en nog eens gromt ook.
Het stel gaat tegenover ons zitten. De man kijkt een hele tijd naar Max en daarna pingpongt zijn blik tussen Leo en mij. Ik word er gewoon nerveus van.
"Zeg! Als jullie ook zo'n mooi hondje willen, dan kun je dat gewoon tegen ons zeggen hoor!" zeg ik vinnig tegen het stel.
De man steekt zijn hand in zijn binnenzak en lijkt er iets uit te willen halen. De vrouw legt een hand op zijn knie waarmee ze hem de mond lijkt te snoeren en zegt dat ze inderdaad wel zo'n mooi pupje zou willen hebben.
"Weet u waar we ze kunnen kopen?" vraagt ze.
"Ja, dat weet ik wel," antwoord ik. "Kijk maar op Marktplaats, daar kun je ze vinden. Bij advertenties van Villa Duizend Hondenpootjes."
"Kent u die fokker of kennel?" vraagt de man met de herdershond.'
"Ja, die kennen we wel, hè Leo!"
Mijn man ruikt handel en mengt zich in het gesprek door te vertellen dat Max over een weekje het nest mag verlaten.
"Wie is de volgende patiënt?" vraagt de dierenarts bij de deur van de behandelkamer.
Ik sta op, maar Leo loopt niet mee. Hij is zo druk bezig met verkooppraatjes dat hij de dierenarts niet eens opmerkt. De dierenarts nodigt mij met Max binnen en Leo blijft in de wachtkamer. Wie weet lukt het hem om de pup te verkopen.

WAAKHOND MONSTER

"Woe-oe-oe!!!" huil ik nog eens.
Daarna is het doodstil in de schuur en hoor ik geen piepgeluidjes meer. Toch ga ik verder zoeken.
Plotseling sta ik voor een hok met allemaal bange bibberende hondjes. Als ze mij zien deinzen ze nog verder achteruit.
"Oe... daar is ie! Als ie ons maar niet doodbijt!" fluisteren de hondjes tegen elkaar.
Verdrietig laat ik mijn oren zakken, want ik vind het niet leuk dat ze bang zijn voor mij.
"Hallo, jullie heb ik nog nooit gezien! Ik ben waakhond Monster, wie zijn jullie?"
Bibberend vertelt er eentje dat ze pas een dag hier wonen en ze nog geen namen hebben.
"Waarom bibberen jullie zo? Hebben jullie het koud?"
"We hebben honger, hebben het koud en zijn bang voor wolven."
"Nee joh, ik ben helemaal geen wolf! Ik huilde omdat ik mijn vriendjes kwijt ben! Weet je wat? Ik zoek eten voor jullie en daarna kom ik bij jullie slapen, dan krijgen jullie het weer warm."

Meneer Haringen

Ik vertelde dingen over de verkoop.
"Kijk maar op marktplaats, ik sta er ook op."
We liepen naar de uitgangm maar we werden tegengehouden. Opeens hoor ik een harde knal. Phooeeem! De man en de vrouw rennen naar buiten, samen met de grote herdershond. Wij sluipen er tussenuit.

Fenna

Monster zag me nog niet. Ik rende naar hem toe.
"Monster, kom je mee? Ik kan het hek openmaken."
Monster zei: "Ik kom mee."
Ik deed het hek open en we liepen om de hoek. Maar toen kwam er een auto met volle snelheid aan. Bammmmmmmmmmmmmmm!!! Fenna werd geraakt. Monster stond er naast en was niet geraakt.

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 21 september om 00:24 --

Skippy :

ik zit in de bench van die ardige mevrouw, sam zit naast me in een andere bench en hij probeert de ijzeren vloer weg te krabben.
"sam" zucht ik" dat gaat je niet lukken echt niet! je zou alleen kunnen proberen om door de tralie's te kruipen of de deur open te maken, gaat makkelijk"
als ik het helemaal heb uitgeblaft denk ik meteen waar ben ik in godsnaam mee bezig! hij mag helemaal niet weg, Domdomdom!
ik hoor Sam nog bedankt mam! schreeuwen en dan is hij weg.
Jeetje wat heb ik nu weer gedaan!

Tessa:
Hallo, mevrouw haringen!
wat ziet max er netjes uit, ach gut wat heeft hij met zijn pootje gedaan?
terwijl mevr. H me verteld wat er gebeurd is, pak ik langzaam verband en ontsmettingsmiddel.
heel voor jichtig en langzaam beginik zijn pootje te ontsmetten.
dat is een lelijke wond!

Sam

Mam had me een handige tip gegeven. Ik was ontsnapt!
'Sam! Blijf hier! Loop nou niet weg!', riep ze onrustig.
'Wat?! Weglopen? Ik? Nee hoor, ik hou van mijn baasje, ik loop nooit meer van hem weg!', zei ik snel.
Ik probeerde mama's slot open te maken en daarna gingen we op de bank dutten.
'Mama, vertel nog eens over vroeger, toen jij klein was?', vroeg ik lief.
'Vooruit dan!', antwoordde ze.
Terwijl mama aan het vertellen was viel ik langzaam in slaap.

Na een lange tijd werd ik weer wakker. Mama was indmiddels ook weer in slaap gevallen.
Ik dacht aan Wolf en vroeg me af wat hij nu toch aan het doen zou zijn...

Ilse, vriendin van Vos

'BAM!', hoorden we ineens.
Wolf keek al piepend achterom. De twee broodfokkers renden snel weg met Max!
'Wolf! Volg ze!', riep Vos.
Vos deed wat er van hem verwacht werd. Hij ging in volle vaart achter de broodfokkers aan.
Terwijl Tessa de praktijk bestudeerde, renden ik en Vos achter Wolf aan. Wolf had de broodfokkers nog net kunnen vangen! Hij stond grommend voor hun auto, het schuim stroomde uit zijn bek. Vos sloeg de broodfokkers in de boeien en belde zijn collega's. Toen die aankwamen nam Vos Max op en stapten we in de auto.
'Zouden we niet eerst langs hun huis gaan? We hebben nu voldoende tijd en rust om alles grondig te onderzoeken!', zei ik.
We reden het smalle bospad in en in de verte kon je al een huisje zien staan. Er lage een grote plas...bloed!
'Vos! STOP!', riep ik angstig. Met piepende banden stopte Vos en ik rende uit de auto naar Fenna toe. De grote hond die op een rotweiller leek lag met een bedroefde kop beschermend over Fenna.
Op zijn penning zag ik Monster staan.
'Shht, rustig maar Monster. Ik ga je vriendinnetje Fenna goed verzorgen!', zei ik lief tegen de hond. Ik aaide hem over zijn bol. De hond leek me te vertrouwen en kwam trouw naast me zitten. Ik nam Fenna in mijn handen en samen met Monster liep ik naar Vos' auto.
Onmiddelijk reden we weer naar Tessa.

Agent Vos

Wat keek de hondenverkoper op zijn neus toen Ilse en ik zijn vrouw en hem uit de auto sleurden en overdroegen aan de plaatselijke politie.
"Wij komen straks naar jullie bureau toe, eerst gaan we hun huis controleren," zei ik tegen mijn collega's.

Op weg naar het broodfokkershuis vinden we gewonde Fenna met wie we razendsnel terugkeren naar Tessa. Zij schrikt als we binnenrennen en om spoedhulp roepen. Terwijl Fenna verzorgd wordt, vraagt Tessa of we vandaag een abbonnement op haar praktijk hebben.
"Daar lijkt het wel op, hè?"
Omdat ik bij de operatie van Fenna wil zijn, moet ik me wassen en omkleden. In groene kleren gestoken volg ik de handelingen van de dierenarts en haar assistente. Het kleine hondje ligt aan snoertjes en slangetjes en lijkt zo nog kleiner dan ze al is. Arm beestje.
Tessa ziet mijn bezorgde blik.
"Het komt goed hoor. Jullie hebben haar net op tijd gevonden. Ik houd haar voor de zekerheid een nachtje hier, dan kunnen jullie haar morgen ophalen," stelt Tessa mij gerust.
Na de operatie aai ik Fenna over haar kleine bolletje en keer terug naar de wachtkamer die half gevuld is met ons gezelschap. Wolf en Monster liggen elk aan een kant van Ilse's benen en Max ligt tussen Monsters voorpoten.

Politiehond Wolf

Ik zit waaks in de auto. Opeens ziet baas een hondje op de straat. Ik schrik. Oh nee! Dat is Fenna! We rennen naar buiten, pakken het hondje en rijden snel terug naar de praktijk. Fenna is in de operatiekamer.
Ik voel dat Monster zich druk maakt. Ik grom nog even zacht naar Monster.
"Wolf, niet doen!" roept Ilse.
We wachten af. Ik ben bang dat ze het niet gaat halen.
Opeens komt Tessa naar buiten. Ik sta gelijk op en Monster ook. Ik kijk Monster dominant aan. Monster gromt. Ik heb de neiging te vechten. Opeens gaat Monster een stap vooruit en draait me de rug toe. Nu heb ik er echt genoeg van. Ik kan die hond niet vertrouwen en ik ben geen andere grote hond gewend. Ik spring op en grom superhard.
Ilse roept: "Wolf!"
Opeens draait Monster zich om en doet hetzelfde als ik. Dit keer is het genoeg. Ik spring op de rug van Monster en we vechten superhard.

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 27 september om 21:16 --

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 11 oktober om 22:41 --

Mevrouw Haringen

Plotseling springt er een grote herdershond de weg op. Midden op de weg blijft hij staan zodat Leo keihard op de rem moet. Gelukkig heb ik de veiligheidsgordel om, maar Max schiet wel naar voren en stuitert tegen het dashboard. Met een gil komt hij weer op mijn schoot terecht. Zodra we stilstaan wordt de auto omsingeld door politieagenten en de man uit de wachtkamer. Ze trekken ons de auto uit, duwen ons tegen de zijkant aan en doen ons handboeien aan.
"Hé, we reden misschien wel te hard, maar we zijn geen criminelen!" roep ik verontwaardigd uit.
"Het is maar hoe je dat bekijkt," zegt de man uit de wachtkamer. "Ik verdenk jullie ervan dat jullie broodfokkers zijn. Op die manier honden fokken staat gelijk aan mishandeling en dierenmishandeling is strafbaar."
"Ik mishandel mijn dieren niet!" schreeuw ik kwaad terug.
"Leo! Zeg ook eens iets!" snauw ik kwaad tegen mijn man.
Voor Leo iets kan zeggen neemt de man weer het woord: "Uw man heeft jullie verraden, mevrouw, met al die verhalen over zo veel verschillende rassen, zo veel pups per jaar en we hebben een broodmager hondje op straat gevonden dat bij u vandaan komt."
"Nou en! Wij mogen fokken en u mag ons niet zomaar laten opsluiten!"
"Dat mag ik wel, want ik ben politieagent en Wolf hier is mijn diensthond," antwoordt de man terwijl hij zijn insigne laat zien.
Ik slik van verbijstering. Het volgende moment duwen de agenten in uniform ons in het politiebusje en nemen ze ons mee naar het bureau.

Monster

"Grrr! Woef! Grrrr! Wraf! Grrrr!"
Het is lang geleden dat ik zo heb gevochten, maar ik ben het nog niet verleerd. Ik hap in zijn bek, in zijn staart, in zijn poten. Die herdershond laat ik niet zomaar de baas over mij spelen! Hij en zijn mensen hebben kleine Fenna meegenomen en dat vind ik maar niets.
Vechtend springen we door de wachtkamer van de dierenarts terwijl de mensen om ons heen staan te roepen dat we moeten ophouden. Ophouden?! Echt niet! Ik wil kleine Fenna terug!
Als ik opnieuw naar de herdershond uitval, voel ik iets straks om mijn nek. Ook de herdershond schiet opeens achteruit.
De mensen foeteren om het hardst op ons en blaffen dat we moeten gaan liggen. Met een kwade blik naar de overkant gehoorzaam ik.
Op ons gehijg na is het weer stil in de wachtkamer. De dierenarts staat tussen ons in en kijkt boos naar de mensen die onze riemen vasthouden.
"In mijn wachtkamer wordt niet gevochten, dus wegwezen met die honden," zegt ze streng.

Meneer Haringen

'Nee agent, we fokken veel rassen, maar bij elke hond maar 1 keer. We dekken de honden van anderen met onze reuen en we krijgen de helft van hun pups. We zijn pasgeleden gestopt en hebben al onse honden weggedaan, behalve onse lieve hond Max en zijn teefje Skippy. We hebben nooit aan Broodfok gedaan en dat zullen we ook nooit doen. We hadden nog 4 hondjes.'

Fenna

Ahhhhh.... Wis er gebeurd? Ik schrik me dood. Ik piep hard: 'Waar ben ik? Help mam! Help Monster!'
Ik piep nog een keer. Opeens werd weer alles zwart.

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 05 October om 21:12 --

Dierenarts Tessa

"In mijn wachtkamer wordt niet gevochten, dus wegwezen met die honden," zeg ik streng tegen agent Vos en Ilse.
Met mijn armen over elkaar geslagen wacht ik tot er iets gebeurd. Vos en Ilse overleggen zacht met elkaar, waarna Vos opstaat.
"Ik breng deze hond even ergens anders naartoe zolang wij met dit onderzoek bezig zijn," zegt hij.
Ilse blijft hier met Wolf op hem wachten.
Ik ga weer naar binnen om naar Fenna te kijken. Er komt een zacht gepiep uit haar kooi en dat wil zeggen dat ze uit de narcose komt.
"Hai lief kleintje, hoe is het met je?"
Ze kan zich nauwelijks bewegen omdat ze een infuus in haar pootje heeft en ik ervoor gezorgd heb dat ze de naald niet kan verwijderen. Terwijl ik haar zachtjes streel praat ik geruststellend tegen het hondje. Ondanks dat ze nog maar half wakker is spitst ze haar oortjes.
"Wordt maar weer beter, kleintje, want dan kun je terug naar de andere hondjes. Vos en Ilse gaan een ander baasje voor jullie zoeken, denk ik, zodat jij geen fokhondje hoeft te worden.
Als je goed je best doet om beter te worden, mag je morgen bezoek ontvangen. Lijkt het je leuk om je mama en broertje te zien?"
Ik laat het infuus een beetje sneller lopen en doe het kooitje weer dicht.
"Ga maar een dutje doen pupseltje, daar worden kleine hondjes groot en sterk van."

Skippy

Ik werd wakker.
"Hoi mam," hoorde ik.
"Hoi Sam. Haa..." gaap ik. "Sam ik ben zo ongerust over fenna. Iets zegt me dat er iets is met haar, maar ik weet niet wat."

-- reactie gewijzigd door Willy & Brando & Sharey+ op 15 oktober om 21:51 --

Sam

Eindelijk, mama werd wakker! Dat duurde nogal! Uit verveling had ik baasjes sloef kapot gebeten...Ik verstopte hem snel in een open plekje in de zetel. Mama riep me. Ze maakte zich zorgen om Fenna.
'Ik weet dat je je zorgen over haar maakt, maar ze wordt vast wel gevangen door baasje!', zei ik bemoedigend.

Ilse, vriendin van Vos

Wolf en Monster moesten de kamer uit van Tessa.
'Wolf! Wat was dat nou! Jij stoute hond!', riep Vos op een geërgerde toon. Wolf keek heel schuldig naar hem. Ik proestte even van het lachen en kreeg een vieze blik van Vos. Ik had Monster aan de lijn. Hij beefde nog altijd van agressie. Hij staarde naar Wolf, precies of hij wou hem verslinden. Als dat maar goed komt tussen die twee!

Politiehond Wolf

Oh grrr wat kon ik Monster missen als kiespijn! Ik lag in elkaar gedoken op de stoep en hij keek erg agressief naar me. Ik trok mijn lip op naar hem. Baas snokte aan de lijn.
'Dat mag niet!' zei hij.
Ik kroop tegen baas aan en gaf hem een lik op zijn hand. Hij moest lachen.
'Je bent lief, maar vechten mag niet hoor!', zei hij.
Hij stopte me in de bench van de auto. Daarna zette hij Monster op de achterbank.
Hij nam zijn telefoon en begon te bellen.

Politieagent Vos

Ik toetse een nummer in.
'Hallo?', klonk het aan de andere kant van de lijn.
'Hoi Mark! Hoe is het met je?'
'Goed, maar ik mis mijn maatje Buds zo...'
'Wel, dan denk ik dat ik een perfecte oplossing voor je heb!'
'Oja, wat dan?'
'Wel, we hebben net twee broodfokkers opgepakt, maar hun waakhond kan absoluut niet overweg met mijn Wolf. Hij heet Monster en is een kruising Rotweiller.'
'Oew, een Rotweiller! Dat klinkt leuk! Zou ik hem eens mogen ontmoeten?'
'Natuurlijk, we komen meteen naar je toe!'

Ik riep Ilse.
'Ik ga even Wolf thuis afzetten en rij dan met Monster naar Mark, een vriend van me. Zijn hond is net overleden en ik hoop dat hij Monster wil.'
Ze knikte bevestigend en zei dat ze bij Tessa zou wachten voor Fenna.

Een halfuur laten was ik onderweg naar Mark. Monster zat naast me.
Toen ik aanbelde, kwam Mark meteen de deur opendoen.

'Hallo schoonheid!', zei hij enthousiast.
'Nou Mark, dit is dus Monster!', zei ik blij.
'Hij is echt prachtig! Waar gaat deze naartoe?'
'Wel, ik dacht dat jij hem misschien...'
'Natuurlijk! Hij komt bij mij wonen!'
Monster kwispelde uitbundig met zijn gecoupeerde staart.
'Maar Monster past niet bij jou! Vanaf vandaag heet je Loebas!'.
'Nou Loebas, veel plezier bij je nieuwe baasje!', zei ik enthousiast.

Ik nam afscheid van Mark en Loebas en vertrok weer richting de kliniek met het vreugdig nieuws.