Besluit genomen over Puff

Dat mag jij vinden. Ik zou als fokker zijnde op zijn zachts gezegt " not amused " zijn , als 1 van mijn pups waar ik 8 weken lang voor gezorgd heb om die reden tijdelijk herplaatst te worden.
Ik zou hem terughalen en de eigenaren naar de eerste de beste Bart Smit verwijzen, om zich daar een schattige pluche York aan te schaffen.
Kost minder in de aanschaf en verzorging, hoeft niet opgevoed te worden en zal ook nooit in de " pubertijd " komen en medische klachten krijgen.

Sandy, ik hoop dat je hierdoor rust voor Puff en je gezin vind.

Ik heb zelf ook een erg heftig gezin en een erg gevoelige poedel.

En ik kan uit praktijkervaring zeggen dat het soms heel heel moeilijk is.
Koda is zoals je weet een semihulphond, hij is met denk ik hetzelfde doel als Puff gekomen een vriend zijn voor mijn zoon. En dat doet hij supergoed maar nee het is niet altijd gemakkelijk omdat hij buiten dat hij gevoelig is erg onzeker is.

Ik moet hier ook geregeld alle zeilen bij zetten om het te laten draaien dus ik weet hoe moeilijk het is.

Ik hoop echt dat jullie hier allemaal rust door ervaren want het lijkt me een vreselijk moeilijke keuze.

En dat er tussen je zoon en Puff net zo'n prachtige band mag onstaan als tussen mijn zoon en Koda.

En ondanks zijn gebruiksaanwijzing vind ik mijn krullenmans zelf ook wel erug lief.

Ik beschik juist over heel veel inlevingsvermogen, en ben ook ten alle tijden bereid om mensen van adviezen of hulp te voorzien. Maar ik vind het een beetje erg ver gaan om een hond voor maanden te herplaatsen. In principe zadel je dan iemand anders met jou " lasten " op ,om vervolgens de pup - die aan zijn nieuwe baasjes gewend is en hem een stabiele omgeving hebben kunnen bieden - weer terug te willen . Wie zegt dat het dan ineens wel goed gaat? Ik vind het niet eerlijk naar de hond toe.

Linda

Denk dat er eerst wel bij stilgestaan mag worden wat de pubertijd nu werkelijk is en wat dat doet met de onderlinge band.

Ja, met sommige is de puberteit een ware hel. Vertel mij wat.. Maar het is er naar mijn idee voor een goede reden. Grenzen aftasten, de weg naar volwassenheid.. Wat je daar in verknalt verknal je voor de rest van de tijd. Wat je daarin goed doet zit goed voor de rest van de tijd.

Alles wat je voor die tijd in een hond stopt vervaagd maar doorpakken, niet opgeven en alles komt weer terug en zit gebeiteld.

Maar dat is mijn ervaring, en dat is waarom ik dit moeilijker vind dan anderen. Juist in zo'n tijd van onzekerheid en hormoonbommen hoort er een stevige basis te liggen.

Robohonden bestaan niet en het leven gaat niet enkel over rozen helaas. Maar dat is juist wat het mooi maakt.

Klink wel als een emo merk ik nou. Maarja, 't is nu eenmaal zoals ik het ervaar.

Is de hond gewoon als huishond aangeschaft, dan snap ik de 'negatieve' reacties. Maar in dit geval dus niet. Puff is aangeschaft als hulphond, op dit moment kan ze dat niet waarmaken. Ja vervelend voor iedereen, maar Sandy probeert wel een oplossing te vinden en wil Puff niet zomaar herplaatsen. Het is al moeilijk genoeg lijkt me. Iedereen probeert het beste te doen, iedereen heeft een andere mening over wat het beste is. Maar dat betekent niet dat de ene gelijk of ongelijk heeft. Daar kun je over een tijdje pas wat over zeggen.

@Leila
Dat is niet helemaal waar natuurlijk. Je kan best een mening hebben over wat je vind van een puberende hond met medische problemen tijdelijk uit huis plaatsen. Ik denk daar ook niet positief over. De omstandigheden in het gezin hebben daar echt totaal niets mee te maken.
Aan de andere kant moet je als fokker beseffen, dat je nu eenmaal je honden gefokt hebt, met het doel om ze af te staan aan andere mensen. Het leven van mensen is nu eenmaal aan verandering onderhevig en daar zullen situaties uit voort vloeien. Jammer voor de fokker, maar de hond is nu niet meer van hem/haar. Daar zal de fokker mee moeten leven.
Moeder zijn wordt niet voor niets gezien als één van de (zoniet) zwaarste beroep ter wereld, als je dan ook nog kinderen heb met extra zorg, is het extra zwaar. Ik heb voordat ik moeder werd jaren 40 uur in de week gewerkt, nou dat is peace of cake vergeleken bij moeder zijn 4 dagen in de week werken en huishouden en voor een hond zorgen. Ik ben jaren 16 uur per dag bezig geweest en dan heb ik het nog niet over de uren in bed waar ik al weer aan het plannen was aan het maken, hoe ik dingen nu weer zou aanpakken. Ziek zijn was in die periode al helemaal geen optie, pillen erin en gaan, of ik nou koorts had rugpijn of wat dan ook. Er zijn hier ook mensen die helemaal niet werken en geen kinderen hebben en Sandy’s beslissing niet kunnen begrijpen, nou dat begrijp ik dus niet.
Sandy’s verhaal gaat mij erg aan het hart, want ik zelf heb als alleenstaande moeder met alletwee mijnzoons heel veel meegemaakt. Ik zou er een boek over kunnen schrijven. En ja, ondanks alle onderzoeken en toestanden die ik heb meegemaakt, heb ik wel mijn hond gehouden. Niemand heeft in onze familie ooit een dier weggedaan. Gezien het feit dat ik als alleenstaande werkende ouder, met 2 zoons (beide met problemen, waar ik stad en land voor heb afgelopen en voor gevochten heb als een tijger) niet mijn hond heb weggedaan (tijdelijk herplaatst), zou je misschien verwachten dat ik juist zou vinden dat Sandy er verkeerd aan doet om Puff tijdelijk te herplaatsen. Dat doe ik niet, want iedere situatie is anders, wie ben ik om dit te veroordelen, ik vertrouw hier vanachter mijn beeldschermpje gewoon op de keuze van Sandy’s gezin….
Er worden trouwens wel degelijk vaker honden tijdelijk herplaatst, soms voor korte tijd (denk aan Kyra’s werkvakantie), soms ook voor langere tijd. Het kan ook voor de hond een goede keuze zijn…

@Leila,

Tuurlijk iedereen mag zijn mening hebben er over.
Ik sta achter Sandy, omdat ik dus vind dat zei er het beste over kan oordelen, niet (oa) ik achter mijn schermpje.
De reden dat ik denk dat het voor Puff beter is, om tijdelijk uit huis geplaatst te worden, is omdat ze met haar medische problemen toch denk ik beter op een adres kan zijn, waar ze gegarandeerd rust kan pakken wanneer ze het nodig heeft. Ik bedoel je kan wel bijvoorbeeld een bench in de keuken zetten, maar als je kinderen in de huiskamer herrie lopen te maken, hoort ze het toch wel (tenzij je een kast van een huis hebt) en dat hebben de meeste niet.
En Puff kan daar ook misschien wat makkelijker gekke puberstreken uit halen.

Ik heb er nu trouwens ook wel genoeg over gezegd!

Oke, ik denk dat iedereen zijn mening nu wel uitgesproken heeft, Sandy heeft dit nu beslist en daar kan niemand wat aan veranderen, alles is overwogen en doorgepraat binnen haar gezin en de knoop is doorgehakt. Jongens hier zitten mij toch doordouwers tussen, zeg je mening en punt. Laat ons gewoon de vingers kruisen dat het allemaal goed mag verlopen en dat Sandy en haar gezin de juiste weg ingeslagen zijn wat puff betreft, dus veel succes ginder en hou ons op de hoogte van zijn verdere ontwikkelingen. (punt)

Puff heeft medische problemen, en kan hierdoor, doordat ze pijn heeft bijten.
Dit is mij door verschillende mensen die verstand hebben van zaken gezegd, ik heb ook 2 geschreven brieven liggen van deze bevindingen. Als ik Puff al dan niet tijdelijk uit huis plaats, en er zo voor kan zorgen dat mijn kinderen en zeker de jongste van 4 jaar niet gebeten kunnen worden, of risico daartoe lopen, dan doe ik dat.
Ze gaat ook bij een gezin die veel ervaring hebben op het gebied van hondengedrag. Wij kunnen nu niet meer objectief oordelen, en deze mensen kunnen daar wel objectief over oordelen.
Is dit echt uit pijn, of zit hier een diepere rede achter?
Zo krjjgt Puff een eerlijke kans, want het is nu volgens 2 van de deskundigen zo dat het niet is OF er gebeten gaat worden maar WANNEER, en deze mensen hebben een tijdelijke uithuisplaatsing geadviseerd, of herplaatsing.
Puff krijgt hierdoor de ruimte om bij te komen van haar pijn in een rustige stabiele omgeving zonder kleine rondrennende kinderen.

Denken er nu echt mensen hier dat ik hierom zit te springen? Natuurlijk niet, ik had Puff veel liever wel vertrouwd, maar dat kan bewezen niet, en ik wil haar graag weer gaan vertrouwen en dat ze ook ons vertrouwd, maar dat kan nooit als wij doorgaan in deze situatie zoals we nu gaan.

De fokker kent ons verhaal en kan zich helemaal vinden in deze oplossing, het is dat ze in Engeland woont, anders had ze zelf nog een aantal gezinnen geweten die konden helpen.

Therapiehond, hulphond of huishond...Puff moet de rust krijgen te herstellen, en het is dan ook voor Puff zelf beter om dit zo te doen.
En ook als het blijkt dat ze toch beter af is zonder ons, om wat voor reden dan ook, hebben we wel alles gedaan om het goed te laten gaan, en gaan we op zoek naar een adres waar ze beter passen zou.

Ik zelf de hoop dat als Puff over die helse groeipijn is, en we weinig tot geen risico meer lopen dat onze jongste gebeten wordt, dat we heel erg kunnen genieten van elkaar.

Dit is trouwens het laatste wat ik zal zeggen om me te verdedigen, ik wilde dat niet maar ik lees zoveel vooroordelen dat ik me genoodzaakt voel dit toch te doen.

En zo is het Sandy! Je kunt het ermee eens zijn of oneens, het is jullie besluit en dat zal iedereen moeten accepteren. Natuurlijk is het voor geen van jullie leuk. Niet voor Puff en zeker niet voor jullie. Je doet wat je het beste lijkt voor jullie en Puff. De tijd zal het leren hoe het allemaal uitpakt. Ik wens jou en de jouwen veel sterkte. En Puff een fijn tehuis, waar hij kan opgroeien tot een fijne, betrouwbare hond.

Je weet hoe ik er over denk Sandy, dat zal vast duidelijk zijn!
Sterkte!

Hallo Sandy en Puff,

wat een lekker kopje ben jij pup en je hebt daar echt wel een goude mandje
Sandy, wat ik kan lezen uit deze topic en uit de andere is dat je weet waarover je het hebt en weet van aanpakken.
je hebt nog jonge kindjes, en dat is een risico als je hondje zo pijn heeft,

De beslissing die je gaat nemen is goed voor jou als baas maar ook als jou als mama voor je gezin.
en Puff ga je zeker niets kwalijk nemen, hij zal eerder trots op zijn vrouwtje zijn.

is het gezin dicht in de buurt? en wanneer zou je het gaan doen?
ik lees verder mee, en wens je vooral veel moed, geduld en geluk toe

groetjes Elke, Bobby en Zora

En dan nog wat. Een hond past zich vaak gemakkelijk aan de nieuwe situatie. Zeker als deze nog jong is. Ik kijk maar even naar het hondje van onze dochter en die is niet zo jong meer. Vorige week werd ze gedumpt bij onze dochter. De vorige eigenaren, waar Witney 6,5 jaar is geweest, wonen een paar huizen verder. Maar Witney reageerde vanmiddag amper op het geroep van één van de kinderen. Ze keek even op, kwispelde flauwtjes en liep gewoon door. Alsof ze wilde zeggen: 'Jullie moeten mij niet meer, dus nou hoef je me ook niet te roepen'. Terwijl ze wel goed naar mijn dochter luistert.

Sandy, ik vind je top!
Ik denk dat je een hele juiste afweging maakt, wat in jullie situatie heel erg moeilijk is.
Rust voor Puff en voor jullie en geen risico op bijtincidenten.
Als er zich een bijtincident voor zou doen (en daar lopen jullie nu een grotere kans op) is het vertrouwen helemaal weg in Puff. Terwijl bijten voor haar misschien wel de enige oplossing is/lijkt op dat moment omdat ze pijn heeft. Dat is niet eerlijk voor Puff en niet eerlijk voor je kinderen, die er ook wat aan over kunnen houden.
Ik denk dat je een goede keuze maakt om te kiezen voor een gastgezin waarin ze rust krijgt, nog wel contact met jullie kan hebben en jullie zo kunnen zien waar de punten precies liggen met Puff waar aan gewerkt moet worden, buiten de groeipijnen om.

Voor alle mensen die dit een egoïstisch besluit noemen: zelf weleens een hond (tijdelijk) afgestaan? Zo makkelijk is dat echt niet hoor.. en juist denk je daarbij aan het beste voor je hond en voor je kinderen. En terecht. Want kinderen komen op de eerste plaats en daarnaast natuurlijk de hond. Je bent verantwoordelijk voor de veiligheid van beide en als je dat niet kan garanderen, dan moet er wat gebeuren.
En het is heerlijk makkelijk oordelen vanachter je scherm hoe je het zelf allemaal anders zou doen.. tot je in de situatie zelf komt.

Ik heb je vorige topic ook eens doorgelezen. Zelfs je eigen dierenarts heeft je het advies gegeven om een gezin voor haar te zoeken zonder kinderen. Zo zou ze al met 8 weken naar de trimster gehapt hebben waarna jullie een nieuwe trimster gezocht hebben. Ik kreeg bij het lezen van deze topics het gevoel dat je alle schuld bij de hond wilt neerleggen en je je niet realiseert dat jou hondje qua karakter waarschijnlijk totaal niet bij jullie gezin past.
Mij bekruipt ook het gevoel dat jullie je totaal niet verdiept hebben in het gedrag van honden.
En ik blijf bij mijn standpunt, als ik de fokker was van de hond dan stapte ik morgen nog in de auto of op het vliegtuig om haar terug te halen.