Karakter van de Foxterrier, gladhaar
Karakter
De Foxterrier is door de jaren heen iets gemoedelijker geworden. Maar zo gauw als hun jachtinstinct opgewekt wordt dan zie je de oude vlam weer bovenkomen. Het karakter kun je het best omschrijven als: eigenwijs, vrolijk, nieuwsgierig, een enorm doorzettingsvermogen, snelheid, leergierig, heel aanhankelijk, zelfbewust en voortdurend op de loer om te gaan jagen op ongedierte.
De Foxterrier denkt vaak dat de hele wereld om hem draait. Met zijn innemende blik en de vrolijke manier van lopen, wil men dat nog wel eens vergeten.
De Foxterrier wil graag de baas spelen in en buiten het huis. Ze zijn ontzettend attent op alles wat er in hun omgeving gebeurt. Hij schroomt geen vechtpartij, integendeel hij lokt graag en met overgave vechtpartijtjes uit. Zijn pittige, zelfbewust hoge houding roept even vaak de strijdlust van andere honden op en zonder enige schroom gaat hij zo'n uitdaging graag aan. De Foxterrier is natuurlijk niet alleen maar een snel te provoceren hond, hij heeft ook een enorme onderzoekingsdrift en bergen energie. Als men de Foxterrier een uitlaatklep geeft voor zijn energie dan leid je juist dat strijdlustige in juiste banen. Meer info
Karakter in scores
- Kindvriendelijk
- 4,0
- Sociaal
- 2,0
- Gehoorzaam
- 3,0
- Waaks
- 4,0
- Kan goed alleen zijn
- 3,0
- Heeft veel beweging nodig
- 4,0
Geef je mening over de Foxterrier, gladhaar
Log in (bovenaan de pagina) om je mening te geven. Nog geen lid? Meld je gratis aan.
Een Foxterrier, gladhaar opvoeden
Meer dan elk ander ras heeft de foxterriër nood aan een consequente opvoeding, en hiermee bedoel ik consequent en niet hardhandig.
Zijn overmoed en natuurlijke scherpte maken van hem niet de gemakkelijkste hond om op te voeden. Het is bvb. quasi onmogelijk hem op zijn plaats te gebieden als er bezoek binnenkomt. Het bespaart je veel ergernis indien je een bench in huis zou hebben waarin je je foxke-lief kunt opbergen totdat je bezoek vertrokken is.
De Foxterrier zal lange wandelingen en veel afleiding in de vorm van moderne hondensport, zoals gehoorzaamheid, obedience, flyball en behendigheid zeer waarderen. Zo kan men ook zijn intelligente en heldere geest bezighouden en daardoor zijn temperamentvolle karakter stroomlijnen.
Wanneer men de Foxterrier geen uitdagingen geeft kunnen ze ontaarden in nerveuse, agressieve en prikkelbare Foxen. De uitdagingen kunnen variëren van: naast de fiets rennen, trainen (behendigheid, flyball, gehoorzaamheid, breitensport etc.,) veel spelen, lange wandelingen en veel doen in huis.
Wat baasjes vragen
Verzorging van de Foxterrier, gladhaar
Algemeen
Bij de Foxterriër zijn er twee verschillende rastypen. De gladhaar en de draadhaar. De gladhaar behoeft minder vachtverzorging dan de draadhaar. Een gladhaar moet je regelmatig borstelen en ga je shows met je Fox bezoeken dan moet ook de gladhaar in model gebracht worden.
Met een draadhaar heb je meer werk, behalve kammen en borstelen moet je een draadhaar ook ongeveer 4 x per jaar laten trimmen. Twee grote en twee na trimbeurten, wat moet gebeuren door een ervaren trimmer(ster) of zelf aanleren. De vacht behoort met de hand of trimmes te gebeuren. Scheren of knippen is uit den boze. Een draadhaar zal door het scheren en knippen zijn kleur verliezen.
Wil je een draadhaar uitbrengen op een show dan zal deze door een ervaren showtrimmer getrimd moeten worden.
Uiterlijk en rasstandaard
Ras: Fox Terriër Gladhaar
Oorsprong: Groot-Brittannië
Gehouden als: Gezelschapshond
Grootte: 38-40 cm
Gewicht: 7-8 kg
Kleur: Black and tan, wit en wit/taan
Vachtsoort: Rechte en gladde vacht
Gem. Leeftijd: 13-14 Jaar
Rasstandaard Foxterrier gladhaar:
Hoofd:
De hersenpan moet vlak en tamelijk smal zijn en geleidelijk versmallen naar de ogen. Er mag geen duidelijke voorhoofdsgroep zijn, maar er moet in het profiel meer val tussen voorhoofd en bovenkaak zijn dan bij de Greyhound. De wangen mogen niet zwaar zijn.
De oren moeten V-vormig, klein en van middelmatige dikte zijn, voorwaarts, dicht langs de wangen vallen en niet als die van een Foxhound opzij van het hoofd neerhangen.
De kaken boven en onder moeten sterk en gespierd zijn, van behoorlijke bijtkracht, maar in geen enkel opzicht gelijken op die van de Greyhound. Onder de ogen moeten de kaken niet te veel invallen. Dit gedeelte van het hoofd moet echter toch enigszins besneden zijn, zodat het niet als een wig in een rechte lijn verloopt.
De neus, waarin de snuit geleidelijk uitloopt, moet zwart zijn.
De ogen moeten donker van kleur en klein zijn, vrij diep liggen, vol vuur, leven, schranderheid en zoveel mogelijk cirkelvormig zijn.
De tanden moeten zo gelijk mogelijk geplaatst zijn - dat wil zeggen de boventanden tegen de buitenkant van de ondertanden.
Hals: Moet droog en gespierd zijn , zonder wammen en behoorlijk lang zijn en geleidelijk verbreden naar de schouders.
Schouders: Moeten lang zijn en schuin liggen, goed naar achteren toe en droog zijn aan de boegpunt; de schoft komt scherp uit.
Borst: Diep en niet breed.
Rug: Moet kort, recht en sterk zijn, zonder schijn van slapte zijn.
Lendenen: Moeten krachtig en zeer licht gewelfd zijn. De voorste ribben moeten matig gewelfd zijn, de verdere diep en de ribben moeten tot ver naar achteren doorlopen.
Achterhand: Moet sterk en gespierd zijn, geheel vrij van inzakken of zwakte; de dijen lang en krachtig, de sprongen laag bij de grond, de hond moet er flink op staan, zoals de Foxhound, en geen recht kniegewricht hebben.
Staart: Hoog aangezet en vrolijk gedragen, maar niet over de rug of gekruld. Hij moet goed sterk zijn; alles wat op een 'pijpenrager'-staart lijkt, is buitengewoon verwerpelijk.
Benen: Moeten, van welke kant ook bezien, recht zijn en van voren weinig of in het geheel geen voorknie tonen. Zij moeten over het geheel sterk van been zijn, kort en recht in de middenvoet. Zowel voor- als achterbenen moeten bij het lopen recht naar voren worden gebracht en het kniegewricht mag niet naar buiten draaien. De ellebogen moeten in loodrechte stand aan de romp aansluiten en vrij daarvan bewegen.
Voeten: Moeten rond, gesloten en niet groot zijn. De zolen hard en sterk. De tenen matig gebogen en noch naar binnen noch naar buiten gericht zijn.
Beharing: Moet recht, vlak, kort, hard, dicht en overvloedig zijn. De buik en de binnenkant der dijen mogen niet kaal zijn.
Kleur: Wit moet overheersen; gestroomde, rode of leverkleurige aftekening is verwerpelijk. Overigens is dit punt van weinig of geen betekenis.
Evenredigheid, grootte en aard:
De hond moet een algemeen vrolijke, levendige en bedrijvige indruk maken; eerste vereisten zijn een stevig geraamte en kracht in een klein bestek, maar men moet hier niet uit opmaken, dat een Foxterrier plomp of in enig opzicht grof zou moeten zijn - snelheid en uithoudingsvermogen zijn van evenveel belang als kracht en de evenredigheid van de Foxhound moet tot voorbeeld dienen. Evenals de drijfhond mag de Terrier in geen geval hoog op de benen zijn, maar evenmin te laag. Hij moet als een juist gebouwd jachtpaard staan en, als hiervoor gezegd, met een korte rug veel grond beslaan. Zo bereikt hij de hoogste graad van stuwkracht gepaard aan de de grootste lengte van pas, die met zijn lengte van romp samengaat.
Gewicht: Is bij de Terrier geen betrouwbare maatstaf voor de bruikbaarheid van zijn werk - algemene bouw, grootte en omtreklijn zijn de hoofdzaken - en indien een hond snelheid en uithoudingsvermogen bezit en zijn vos in het hol kan volgen, komt het er op geen pond op aan, hoeveel hij weegt, hoewel, ruw gesproken, 6,8 - 7,7 kg voor een teef en 7,25 - 8,16 voor een reu in tentoonstellingsconditie de beste gewichten zijn.
Fouten: Neus: wit, vleeskleurig of in belangrijke mate met een van deze kleuren gevlekt.
Oren: staande, staande met de opening naar voren of rozenoor.
Gebit: sterk boven - ondervoorbijten.
Opmerking: De reuen moeten twee normale ontwikkelde, volledig in het scrotum ingedaalde testikels hebben.
( Informatie bron Foxterrier Site )
Geschiedenis van de Foxterrier, gladhaar
Geschiedenis van de Gladhaar Foxterrier
Van de Gladhaar Foxterrier kan met gerustheid gezegd worden, dat hij de aristocraat onder de Terriers is. Zoals hij daar staat, zo is hij, niets gecamoufleerd door kundig opmaken. De opkomst van de Gladhaar dateert van ongeveer 1860, hoewel wij gerust kunnen aannemen dat hij reeds veel eerder bekend was, gezien een schilderij uit 1795 van een Foxterrier Viper, hoewel zwaarder gebouwd en met veel dikkere schedel en korter hoofd dan wij tegenwoordig zien.
Het was door de buitengewoon goede diensten die zij de jagermeesters van de grote driften bewezen, door het opsporen en verdrijven van de vos uit hol en ruigte, ontoegankelijk voor de grote drijfhonden, dat de aandacht op hen door oordeelkundig fokken op te voeren tot de hoge standaard van de hedendaagse Gladhaar Foxterrier.
Dat veel mensen er de voorkeur aan geven om een hond te hebben voor de show in plaats van een vriend, is er de oorzaak van dat de populariteit van de Gladhaar overtroffen is door die van de Draadhaar. Deze laatste kan door deskundige hand zo opgemaakt worden dat hij zijn fouten in bouw verbergt, terwijl dit bij de Gladhaar niet mogelijk is. Bovendien hebben tentoonstellingsmaniakken - met hun rage voor langere hoofden - veel kwaad aan de Gladhaar berokken.
Alleen op de hoofd werd gefokt: achterhand, voeten en lichaam werden verwaarloosd. Gelukkig zagen verantwoordelijke Britse fokkers dit in en is het resultaat hiervan weer goed te bemerkten. Ze zijn veel beter in algemene bouw en de krachtige, ronde kattenvoet is terug, evenals het ronde beendergestel van de voorbenen.
Als huishond en op de wandeling behoord de Gladhaar zeer zeker tot de Terrierrassen die de voorkeur verdienen. Hij is zeer trouw, aanhankelijk aan zijn baas en buitengewoon schrander.
