"
Ik begrijp de "het doel heiligt de middelen" houding wel...maar ik ben het er niet mee eens dat alleen het wangebruik van de hulpmiddelen ze slecht maakt. Soms ook moet men zich afvragen in hoeverre een hulpmiddel meer kwaad doet, ookal bereikt het zijn originele doel.
In het boekje van de GL staat bijvoorbeeld dat je deze bij voorkeur, in het begin, zo'n 16-18 uur per dag bij je hond om moet laten. Uitgaande van hun eigen filosofie (dat de band om het snuitje een correctie van de dominante hond nadoet) is dit absurd. Welke hond word nou zo lang gecorrigeerd door een ander, en wat doet dit psychologisch met een dier? Ook als je dit niet zo lang doet lijkt me een wandeling lang zo'n ding om je snuit, als hond zijnde, bedreigend en stressverhogend. En dat is juist wat je niet wil, op lange termijn, want het stresslevel van de hond moet omlaag. Het is pure symptoom bestrijding...en als je het medicijn niet langer neemt word je weer ziek. "
Het boekje gooi ik altijd als eerste weg
Eerst maak je de GL leuk, snuit erin is wat lekkers. Gewoon binnen. Geen druk.
Losjes vast klikken, wat lekkers. Klaar.
Goede maak maken, lekkers, Klaar.
Even om in de woonkamer, stukje volgen. Lekkers. Klaar.
Enzovoorts.
Dan maak je per hond een keuze.
Is het een hond voor een GL, of een GL harnass. Het harnas waarbij je de musketonhaak op de borst vastmaakt, zorgt ervoor dat de hond uit balans raakt als hij trekt.
In het algemeen kun je stellen: bij een zekere hond kun je de GL gebruiken, bij een onzekere hond het harnas.
De GL gaat over de snuit, kan wat intimiderend zijn, dus bij onzekere honden gebruik je dat bij voorkeur niet.
Overigens, als je de GL rustig intraind, is het een trucje en heeft het niets meer te maken met het oorspronkelijke gevoel van onzekerheid door iets op de neus. Het is geworden: ik heb dit ding om en ik krijg wat lekkers -> om wat lekkers te krijgen moet ik dat ding om.
Tot honden die staat te springen bij het zien van de GL, jaaa om!! Lekkersss!
(dat wil ik dan weer niet, want je wil nou net rust.. maar ja, baasje trots dat ie zo goed is ingetraind.. haha)
Rock de Duitse herder zonder enige beweging op een dag, sleurde zijn vrouwtje met prikband om letterlijk over straat. Hond woog 50 kilo (te dik!!) en was 1 bom enthousiasme. Hij sprong letterlijk de schilderijen van de muren. Ik zette daar mijn auto voor de deur, auto open, voordeur open, hond er snel in, deur dicht en pas weer open bij het losloopgebied. Waar ik met een leren riem om me heen moest slaan om hem bij me weg te houden omdat ik anders constant omver lag. En dan echt plat. Hij sprong met vier poten en vijftig kilo letterlijk in mijn nek van enthousiasme.
Een snoepje uit je zak halen? Zak was allang leeg.. Met de gaten in mijn jas.. Stalen bench in mijn auto, in tien minuten compleet uit elkaar getrokken (met een zak kattengrit wat ernaast lag

)
Ik zat van boven tot onder helemaal vol met blauwe plekken. Van zijn nagels en zijn vrolijke gehap.
Lang leve de GL!!
Eerst een aantal dagen achter elkaar laten razen buiten. En daarna GL om en oefenen.
Na een week of twee ging ie met mij gewoon aan de halsband mee. Niet het eerste stuk van huis naar de auto. Daar was hij nog zo vol enthousiasme, GL was noodzakelijk om mezelf en mijn auto heel te houden. Maar verder nam ik hem mee naar training en mee op pad. Geen probleem meer.
Zijn vrouwtje mee leren om laten gaan. Alleen liet ze telkens de GL om en dan beet Rock hem in 1 beet door..
En na van mij twee nieuwe te hebben gekregen, vond ik het welletjes.. en ze zelf kopen vond ze te duur.
Mijn tip om hem ook AF te doen zoals het moet.. want hij mag niet om blijven.. dat vergat ze telkens.
Overigens ook een harnas gegeven, maar die had hij uiteraard ook in twee happen door. (hij sloopt echt werkelijk alles..)
Spaans hondje, Witje, heel angstig. Sterk en heel bang. Doof ook. Niet te houden buiten. Daarvoor hebben we een GL harnass gebruikt. Meer controle over de hond, hond onmiddelijk een stuk rustiger. Baasjes konden daar heel goed mee omgaan. In twee weken een andere hond. Met clickertraining (huh maar hij is doof! Dan gebruik je een kliksymbool

) echt een geweldige hond geworden, niet meer bang.
En zo'n succes daar doe je het dan voor.
En dan is een GL echt een hulpmiddel. Is het leuk zo'n ding om je snuit? Niet altijd. Maar dat valt te trainen. Het is ook niet leuk om je arm uit je lijf gerukt te hebben en om te mopperen dag in dag uit.
Zolang je goed intraint en gebruikt als hulpmiddel, vind ik het een hele goede (tussen)oplossing.
En voor mensen met een handicap is het soms wel permanent. Maar dan kan je de hond heel goed leren dat zo'n ding om zijn snuit alleen maar hele leuke dingen betekend. Lekkers, wandelen, mee mogen enzovoorts. En dan kunnen honden daar goed mee leven hoor!