Hoi allemaal.
Ik maakte net een situatie mee waardoor ik gelijk in tranen was, een beetje overdreven maar ja ben momenteel door ziekte nogal erg overgevoelig.
We waren met Tibbe (5,5 maanden) aan het wandelen, hij kon lekker even los lopen en zijn energie kwijt door met een balletje te spelen
In de verte zag ik 2 aangelijnde honden aankomen dus Tibbe had ik ook aan de lijn gedaan, geen probleem voor hem.
Die honden kwamen dichterbij en Tibbe ging blaffen, daarbij gingen zijn haren overeind staan.
Tibbe en één van de border collie's snuffelde aan elkaar en toen gaf die hond een lelijke snauw naar Tibbe en Tibbe piepte daardoor heel hard. Toen liepen ze een stukje door en zei die vrouw tegen de andere hond hond "die heeft een grote mond en ik wil niet dat je daar op in gaat" en zo liepen ze verder.
Pfff ik zal het wel te persoonlijk opvatten maar ja ik ben dus met tranen in mijn ogen naar huis terug gelopen. Ik schaam me dat Tibbe zo blaft en door de opmerking van die vrouw heb ik dan gelijk weer zo'n gevoel dat iedereen een hekel heeft aan Jack Russell's omdat ze van die drukke vervelende hondjes zouden zijn die altijd blaffen om niets.
We hebben Tibbe goed gesocialiseerd met van alles en nog wat en hij wil het liefst met iedere hond spelen, hij is dan dol enthousiast.
Maar nu hij wat ouder is begint hij wel wat vaker te blaffen. Hij doet dit niet naar iedere hond maar naar sommige honden wel.
Dit keer had hij zijn haren overeind maar meestal neemt hij de speelhouding aan en dan blaft hij om de andere hond uit te dagen om te spelen. En het gebeurt ook weleens dat hij een andere hond ziet en dan al op een afstandje gaat blaffen naar die hond.
Wat kan ik nu eens doen aan dit gedrag? Ik vind dat een hond af en toe wel mag blaffen, dat geluid komt er nu eenmaal uit
maar ik wil ook niet dat het hinderlijk is en het mensen afschrikt.
Tibbe is heus wel een hele lieve hond en geen blaffend mosnter ofzo!
Sorry voor het lange verhaal, moest het even kwijt!




3 doggies












