Toch houdt het verhaal me bezig die ik maandag op het strand te horen kreeg..
Mijn vriendin ging met haar kinderen mee naar het strand en ik vroeg haar of ze de twee meisjes waar mijn dochtertjes altijd mee spelen op het strand toevallig nog gezien heeft die bij haar in de straat wonen. Ik had ze dit seizoen nog niet gezien.
Ze vertelde me dat de jongste van 6 gegrepen is door een Mechelaar en geopereerd is. Haar romp en bovenbenen verminkt, net haar gezicht niet.
Mijn vriendin stond ervan te kijken dat ik er nog niet over gehoord heb.
Later sprak ik de tante van het meisje en zij vertelde het exacte verhaal.
Er was bij de caravanstalling aan de overkant van de sloot een klusjesman bezig die zijn hond bij had. De hond zag het meisje door de straat fietsen, dit wekte waarschijnlijk zijn jachtinstinct op en ging achter het meisje aan, greep haar en sleepte haar mee over straat. De moeder greep in, kon de hond losschoppen en slaan en ging met de hond verder aan haar arm onder de garagedeur liggen waarbij ze de hond klem kon krijgen tussen de deur waardoor hij losliet.
Ja, wat moet je hier nu van denken?
Ik laat er mijn hondenvisie op los, maar het zal je kind maar zijn!
De Mechelaar was trouwens 10 maanden oud.
Het enige wat ik kan vertellen (ik heb trouwens de Mechelaar zo gauw niet in het verhaal gezien omdat het geen "vechthond" is) is dat de bijt- en agressiegrens van bepaalde honden gewoon echt veel lager ligt dan andere. Ik weet ook niet wat Lux gedaan had als hij een vrij en eigen leven kon leiden. Hij is scherp op alles wat beweegt en durfde als puber best eens achter een fietser aan hollen en te bijten. Gelukkig kon ik altijd op tijd ingrijpen.
Ik heb meegemaakt als kind dat mijn Golden gegrepen werd door een Bullterrierteef die "zomaar" om de hoek kwam rennen. Eigenaresse kon hem loswrikken met een stok. Haha, ze moest er wel om lachen.
Op de hondenclub loopt er een pup langs de instructrice die haar Stafford bij had, zich losrukte en de pup zowat verscheurde.
Ja, ik weet het niet hoor, maar bepaalde aanleg kun je hebben.
Dat neemt niet weg dat je geen karakterverschillen onderling hebt en dat er al veel uitgefokt kan zijn natuurlijk. Maar het blijft opvallend.
Maar ja, ik ken een paar fantastisch lieve Rottweiler huishonden en een leuke Stafford van een vriend die het liefste hele dagen geknuffeld wordt door kinderen...
Vechtrassen worden vaak door mensen gekozen die het stoer vinden en ermee te koop lopen dat zij een vechthond hebben. Als je hond al een bepaalde raseigenschap bezit en dit wordt niet correct begeleidt, zie je toch dat zulke honden opgefokt worden door die "gasten" die je ermee ziet rondlopen.
Sorry hoor, ik oordeel niet over de mensen die hun hond waardig behandelen.