Hallo!!!
Alweer een tijd geleden, maar ik ben weer terug op het forum.
Inmiddels heel wat gebeurd, twee nieuwelingen erbij, namelijk Virtudes, en Milo, twee spaanse mixen, die ik geadopteerd heb van twee verschillende stichtingen. Scooby, en Pets abandoned foundation.
Virtudes, is samen met haar zusje, zwaar vermagerd binnen gekomen, en eigenlijk meer dood als levend, dit verhaal sprak me aan, en heb dus contact gezocht, om op de hoogte gehouden te worden, van deze twee prachtige kanjers.. Na ongeveer 4 maanden, was het contact vrij intens, en het leek beter te gaan met de dames. Zo goed, dat ze vrij snel op transport mochten.
Uiteindelijk werd ik verliefd op het zusje van Virtudes, en was eigenlijk meer benieuwd hoe het met haar ging, natuurlijk tegelijk ook met virtie.
Het was allemaal nog steeds niet stabiel, en toen ik het volgende mailtje kreeg, was het schrikken geblazen.. Caroline het zusje van Virtudes, was overleden.. Ik moest er ontzettend om huilen, want uiteindelijk was het de bedoeling dat ik haar zou adopteren. Ik heb hun heel veel succes en sterkte gewenst, ook met het zusje (Virtudes dus). Ongeveer 2 maanden verder stuitte ik op de website van Scooby op aanraden van een vriendin, waar echt prachtige hondjes zaten, van groot tot klein, allemaal met een bijzonder verhaal, daar zag ik Milo op de foto.. Ik hoefde met de tekst die erbij stond, niet lang meer na te denken, en na veel heen en weer gemail, en bellentjes, ging ik voor deze prachtige vent, goed karakter, sociaal, en scoorde overal een goed cijfer op. In eerste instantie dacht ik dat het om een herdersoortachtige mix ging.. Wat dus uiteindelijk een jongen van 70 cm was, die al 14 maanden in het asiel zat.
Ik ging voor hem en alles werd geregeld.
Uiteindelijk kwam er weer een mailtje van de stichting waar ik Caroline zou adopteren.. de pets abandoned foundation, of ik misschien niet interesse had in Virtudes haar zusje.. Ik was natuurlijk helemaal verbaasd, en dacht echt SHIT!! wat to do what to do.. Het ging erg goed met Virtudes.. En uiteindelijk na veel getwijfel, en alles bij elkaar op tellende of het financiel uit kon komen, de knoop door gehakt, en voor beiden gegaan, in me achterhoofd wetend, dat ik met virtudes een hele klauw zou krijgen, omdat ze in de periode dat ze ziek was, maar heel weinig in contact is gekomen met honden, en het een herdersoort was.
Maar ik kreeg 3 maanden de tijd, om aan virtudes te wennen, voor Milo kwam. En nu Milo de hondentaal als geen ander begrijpt, wat timide en onderdanig is, heb ik voldoende tijd om virtudes te trainen!! Dit gaat samen ook onwijs goed, Milo leert virtudes weer ontzettend veel bij, omdat Milo vrij stabiel is.
Dus ik ben eigenlijk de grootste deel van de dag bezig om Virtudes te trsinen, en met Milo leer ik de omgeving eerst kennen.
Verder ben ik ontzettend veel met me hondjes bezig. En ben ik me steeds meer gaan verdiepen, in de kalmerende signalen, en observeer ik de roedel ontzettend vaak. Mijn kennis baseer ik op ervaring. En ben liever bezig met de signalen van de hond, dan eerst de basis.. Mijn motto is daarom ook bij elke hond.. Eerst stabiliteit, dan pas de basistraining.. Verder train ik samen met mijn zus, nog enkele honden in de buurt. En hiervoor gebruiken we onze roedel. Om stabiliteit te verkrijgen, en om de signalen van de hond makkelijker en sneller te kunnen lezen. Waardoor we dus probleemhonden er sneller uit kunnen pikken. Daar train ik dan ook op.
En dan begint het spel, en de leuke dingen natuurlijk
Hieronder een stel leuke filmpjes, waaronder hoe we de honden trainen
Lekker hond zijn!!! Met de roedel!!
Trainen Tyson en de ukkies..
Middagje doggies!!
Maar natuurlijk leer ik elke dag weer wat bij!!
