Gedrag wat succes oplevert neemt toe, gedrag wat geen succes oplevert houd op. Deze boodschap zal ik nooit tegenspreken, en dat de mens of de omgeving verantwoordelijk voor de gedragingen van een hond zal ik ook nooit tegenspreken, sterker nog wij zijn altijd bezig met de reacties van de mens naar de hond toe, en als ik dan net de verkeerde woordenkeus maak om dit duidelijk te maken is mijn gebrek aan opleiding denk ik, Maar een hond is niet dom, een hond wil duidelijkheid hebben over zijn positie in een roedel, of dit nu andere honden zijn of dit zijn andere mensen dit maakt voor een hond niet uit(alhoewel denk ik dat een hond liever vertoeft onder soortgenoten dan onder mensen).
Maar bij alle wezens die leven in een sociale structuur zijn rangen, en in al deze sociale structuren worden hogere rangen uitgedaagd om vast te stellen of deze hogere rang wel capabel genoeg is om deze structuur te leiden, om de veiligheid te garanderen, en om te verzorgen.
Ook dagen honden ons uit om te kijken of wij wel geschikt zijn voor deze functie.('want anders moet ik het misschien zelf maar doen'). Nu heb ik het niet over het conditioneren van bepaald gedrag, maar over de 'natuurlijke' relatie baas/hond. Nu zal het binnen zo'n sociale structuur nooit zo zijn dat een iemand die in rang hoger is in gaan op uitdagingen van iemand die in rang lager staat.
In deze 'leer fase' gaan er vaak dus bepaalde dingen net niet helemaal goed, bijv.
Ik lig op de bank, de hond komt bij me en 'dwingt' mij min of meer om haar te aaien, natuurlijk doe ik dit, en kriebel haar even lekker over de kop. Na een bepaalde tijd hou ik weer op van aaien maar dit vind mijn hond niet leuk, en begint weer te dwingen, wie kent dit niet?? de daarop volgende actie van de hond is dat ze mij in het gezicht gaat blaffen zo van 'hé aai me!!!' nu kunnen wij mensen dit wel een minuutje 'negeren' dus na anderhalve minuut toch maar weer even kriebelen, enz...de hond heeft geleerd dat ik gemakkelijk te beïnvloeden ben, en zal dit vaker gaan gebruiken maar dit gedrag kan nog erger worden want op een gegeven moment gaat ze misschien wel bijten...en daar is de hond dus over de bekende grens gegaan en gefrustreerd stuur ik haar in het hok. En ik open een topic op HP want mijn hond heeft mij ineens gebeten en daar ben ik wel van geschrokken, zomaar uit het niets.
Hier zijn dus een aantal dingen fout gegaan, en als iedereen dit zo leest zal het vrij bekend voor komen.
1-We hadden hier eerder moeten ingrijpen en haar naar haar plaats sturen.
2- Probeer haar met een koekje naar de mand te lokken en beloon haar als ze komt.
3- Pak haar bij de l*rven en g**i haar in de mand.
En bedenk er nog maar een paar.
Mijn mening is “voorkomen is beter dan genezen”
Mijn boodschap is “de relatie baas/hond is nog niet wat het wezen moet”
Meesten zeggen: nou de relatie met mijn hond is prima, ze luistert altijd naar me, ik kan altijd met haar knuffelen er is niets mis met de relatie tussen mij en m'n hond, H & T wat een flauwe k*l, jou reactie raakt nog kant nog wal......
Dus ik zie dat deze hond, in dit voorbeeld, degene die op de bank lag aan het uitdagen was.