Hallo,
Tis alweer een tijdje geleden dat ik iets van mij heb laten horen.
Maar het ging ook heel goed met Max.Max was onze voorbeeldige golden retriever geworden.
Maar nu word ik bang voor hem op sommige momenten. Het gedrag begint weer helemaal op nieuw, maar nu laat hij de tanden ook naar ons toe zien.En ook naar mijn jongste zoontje. moest mijn vriend strakjes zeggen dat ie snel mijn zoontje bij mij weg moest halen, want grommen naar mij... grommen naar mijn zoontje. En die blik in zijn ogen. Er klopt gewoon iets niet.
Alles al weer uit de kast getrokken om zijn gedrag om te buigen, maar niks schijnt meer te helpen. Dus nu nekvel werk, en naar beneden duwen. tsja, wat ik toch ook doe hij gaat toch wel door, en wil ook niet bij hem weglopen... hem een beetje het idee geven dat ik hem echt wel eng vind nu dat doe ik niet.
Ik snap niet meer wat ik verkeerd doe eigenlijk. Tsja bij het nekvel pakken misschien. Ben vroeger ook eens gebeten door de hond van mijn ouders... heb hem terug gebeten, en hij heeft het nooit weer gedaan. Maar nu zou ik dat toch nie weer doen, lijkt me toch best wel onsmakelijk ( hihi)
Ik lach er nu om, maar straks als ik weer in buurt kom, of wie dan ook dan is het weer grrrrr.
Ik vind het echt niet leuk meer, en ben weer ten einde raad.Alles wat toen leek te werken werkt niet meer. Denk zelf dat ie misschien wel eens ziek kan zijn. Want dit spoort echt van geen kant.
Zo dit moest ik gewoon ff kwijt. Misschien komen er weer wat tips binnen waar ik weer wat aan heb.Want wil hem niet kwijt.Maar kinderen gaan toch wel voor.Maar wat krijgen mijn kinderen dan weer te verwerken. Hond weg....vriendje weg.Vind het allemaal zo dubbel.





















