Ja Irma, je hebt volkomen gelijk. Ik heb heel duidelijk het gevoel dat sommige mensen een hond meer als een mens zien. Ik kan het vanachter het scherm niet zien maar volgens mij is het dier zwaar gestrest en weet met zijn plaats in de rangorde geen raad. Je kunt natuurlijk voor de zekerheid onderzoek laten doen naar een tumor in de kop, je hebt dan wat dat betreft zekerheid. Zoals ik al eerder zei is het een rangordeprobleem wat heel langzaam is opgebouwd. Het ontstaat vaak door hele kleine dingen, b.v naar de hond toelopen om hem een koekje te geven, naar hem toelopen om hem de riem om te doen, hem als eerste door een deur een andere kamer in laten gaan. De hond te laten aaien door kinderen. Wij zien dat als knuffelen maar de hond als markeren. Een hond die dat niet wil kan gaan gapen, wegkijken, grommen of bijten. Door veel mensen wordt dominantie en rangorde door elkaar gehaald. De mate van dominantie krijgt de hond van geboorte mee. Welke plaats hij in de rangorde van de roedel krijgt hangt af van de dominantie van de andere roedelleden. Heeft de hond een te hoge plaats in de rangorde die hij eigenlijk gezien z'n dominantie niet aan kan en in de mensenroedel tegenstrijdige signalen krijgt (nekvel pakken) wordt hij zwaar gestrest en gaat hij het gedrag wat Itsje beschrijft vertonen.
Misschien is het toch beter omdat er kinderen in het spel zijn en het een grote hond wordt, om de hond te herplaatsen, Isje naar een hondenschool te laten gaan en later daarna met een nieuwe hond dus een schone lei overnieuw te laten beginnen.