rode cocker syndroom?

Natuurlijk kan ik ook wel even googlen, maar kan iemand van jullie mij misschien iets meer vertellen over het rode cocker syndroom? Wie heeft hier ervaring in opgedaan en zijn er symptomen waar ik rekening mee zou kunnen houden?

Paco is een Engelse cocker uit Spanje en van zijn achtergrond, ouders en gezondheidsverleden weet ik niets af. Het is een lieverd, maar kan ook af en toe wat brommen. Dat schijnt bij cockers wel normaal te zijn, maar toch wil ik op de hoogte zijn van eventuele risico's.

Lukt niet te copieren , check maar ff rode cocker syndroom wikipedia

Een 2 jaar terug hadden we een cocker op de hondenclub,dit was een bonte cocker.
ook deze was niet te vertrouwen,hun hebben daar tot lang mee getraind en een GT erbij gehad,maar het mocht niet baten,ze hebben hem,met pijn in hun hart,moeten laten inslapen.

Hoi,

Ik ben thuis opgegroeid met cocker spaniels. 3 rode en en een bonte hebben wij gehad. 2 rode hadden de rode cocker syndroom, waarvan een echt heel erg en die hebben wij ook in moeten laten slapen. Hij was echt niet te vertrouwen. Tegen ons is verteld dat de rode cocker syndroom meestal voorkomt bij de rode cockers. Heb je cocker echt het syndroom dan kan hij zomaar opeens gaan schuimbekken en je echt aanvallen. Ik hoor vaak dat er veel mensen nu geen rode cocker willen, maar ik weet ook dat er hele lieve zijn en echt een maatje voor je is.

Misschien heb je hier wat aan;

http://www.ecscn.nl/gezondheid/ragesyndrom.htm

Kijk eens aan, mij lukte het knippen en plakken wel!
Ik denk dat de tekst hierboven dus afdoende is om info te geven. Of niet, daar ze niet precies weten waar het vandaan schijnt te komen.....
Ach, er is over alle rassen denk ik wel wat voor en tegen te zeggen, en hoe spijtig ook als je het niet treft met je hond, ik heb zowat m'n hele leven cockers, én met plezier.

Het zijn immers geen honden die je met een balletje of kaas lijmen kunt, enne nee=nee bij een cocker.
Vaak wordt dit verward met dominantie, al moet ik eerlijk zeggen; van uit het niets aanvallen heeft idd niks met karakter of opvoeding te maken.
Ja het komt wel eens voor, helaas.......

Dank jullie voor de reacties.

Nou ik heb 't allang in de gaten; die van mij heeft nergens last; alleen af en toe een beetje brommeritus...heb ik 's morgens ook wel es.