Hond bijt

Beste, 

wij hebben een aussie van 5j, deze kan met elk dier in huis overweg, katten, vogels, de reptielen.. 

Bijna 4maand geleden is mijn broer gestorven, hij liet een hond achter die heel lief en aanhankelijk is, en voorheen goed met honden overweg kon. Deze hond is naar ons gekomen.

Ze zitten nu een 3 tal maanden samen bij ons thuis. Ze hebben 1x gevochten en wij dachten dat het de Stafford/labrador was die de aussie aanviel, afgelopen weekend hebben ze weer 3x in een gehangen, blijkt nu dat het duidelijk is dat de aussie als eerste bijt. ( dit is te zien op camera beelden)

de eerste x was het door eten (het was allemaal nieuw voor ons en dat hebben we afgeleerd.) 

Afgelopen weekend, was er NIKS aan de hand. De Stafford stond rustig in de keuken te kijken naar wat het baasje deed, plots komt de aussie erbij staan, voor we het zagen, beet hij de Stafford in het gezicht, dit werd natuurlijk een gevecht, enkele uren later, doen wij de deur toe van de badkamer, de aussie valt de Stafford aan, die rustig achteruit ging om weg te gaan. Ook niks aan de hand..
De dag nadien, WEER hetzelfde, er is niks aan de hand er ligt nergens eten, geen speelgoed. Wat kunnen we doen? We letten op alles, als we een hond aaien aaien we de andere ook, als er 1 in de zetel zit mag de andere ook.. we worden een beetje gek, weten niet wat we wel nog kunnen doen. We houden met alles rekening ze hebben allebei hun eigen ruimte om tot rust te komen, een mand/bench.. 
de Stafford gromt nu heel fel op de aussie, wat ook wel normaal is… 

alvast bedankt. 

Hoe heb je het echt afgeleerd en hoe? Houd je aan de regels van oudste thuis eerst geven voordat je deelt? Het is echt een dosis aanleren dat er voldoende is voor iedereen. Als je om gezondheiddsredenen niet een bak kunt delen? Dan apart voeren en snacken.

Blijkaar vind je oudste nu, dat het geen respect getoond wordt als nieuwkomer en verloren vertrouwen in jouw dat je het niet regelt, dat ze niet tekort komen.

Hoe bedoel je afgeleerd? 

de aussie en de Stafford krijgen apart eten in aparte ruimte, de aussie eerste nadien gaan we naar de nadere ruimte met de Stafford. 
het gaat niet om ruzie over eten. Er is ruzie over niks, geen aanleidingen voor afgelopen 3 gevechten. De Stafford stond gewoon ergens en de aussie viel aan. De Stafford werd niet geknuffeld ze kreeg geen eten terwijl die aussie moest kijken ofs, er was helemaal niks.. 

Twee reuen bij elkaar?

Soms hoeft er geen letterlijke aanleiding te zijn (zoals eten, speelgoed, slaapplek,...) maar gaat het om karakters of energie die niet bij elkaar passen. In dat geval kan je de honden enkel onder supervisie bij elkaar laten, waarbij jij dus de stabiliserende factor bent en beiden begeleidt. Dat vraagt veel inzicht in beide individuen, want als mens missen we al snel de subtiele signalen. Ook geur en uitstraling kunnen heel bepalend zijn voor een hond en voor ons moeilijk op te pikken.

Hoe gaat het op een wandeling? Zijn de incidenten alleen binnenshuis?  

Je staff moet weer langzaam wennen dat niet iedereen van het slechtse hout is gemaakt. Zou beginnen proberen ze samen te voeren, jij jouw bak en die zijn. Jij gaat dan controle uitvoeren(ertussen staan) hetzij spel, vreten een mokkel(teef) maar das voor latere zorg 

Die van jou eet eerst en dan pas krijgt die van je broer. Ja ik weet het is heel zielig...... maar hij is nog geen family, daarvoor moet je band opbouwen met iedereen in dat huishouden en respect verdienen, die je nu blijkbaar nog niet hebt met één van de twee.

Is heus geen dominantie theorie maar meer laten zien dat er voldoende is voor iedereen en er geen gevechten hoeven te zijn. EN altijd? begin klein, vandaar apart voeren advies maar opgegeven moment? Moet je toch twee bakken kunnen neerzetten zonder gedoe.

Wat misschien ook handig is voor je nieuwkomer is het "watch me"commando. Gewoon samen trainen op een wandeling zonder de tweede erbij. Gaat als volgt maar kan ook gerust buiten en ook met staffy https://www.youtube.com/watch?v=2zeZrOPzO-c Nu moet ik wel zeggen dat er bij staffie iets meer geduld nodig is maar gaat  jou lukken.

Blijf apart de honden voeren, niet bij elkaar wat hier als advies wordt gegeven, waarom het uit proberen…hier twee teven gehad allebei voor mij geen baknijd en toch voerde ik hun voeding apart, zorg dat ze in alle rust kunnen eten.   Heel belangrijk. 

" Twee reuen bij elkaar?
Soms hoeft er geen letterlijke aanleiding te zijn (zoals eten, speelgoed, slaapplek,...) maar gaat het om karakters of energie die niet bij elkaar passen. In dat geval kan je de honden enkel onder supervisie bij elkaar laten, waarbij jij dus de stabiliserende factor bent en beiden begeleidt. Dat vraagt veel inzicht in beide individuen, want als mens missen we al snel de subtiele signalen. Ook geur en uitstraling kunnen heel bepalend zijn voor een hond en voor ons moeilijk op te pikken.
 
Hoe gaat het op een wandeling? Zijn de incidenten alleen binnenshuis?   "

Alaska's Finest!

Het is een teefje en reu. De ruzies zijn idd enkel binnenshuis en ook alleen als wij aanwezig zijn. Door de dag geen ruzie te zien op de camera.

Het is natuurlijk makkelijk praten als je niet in de situatie zit. De Stafford is bij ons, omdat mijn broer zelfmoord heeft gepleegd. We hebben een goede thuis gezocht en ze is 3x terug gekomen. De ene had een huisgenoot die er bang van had, de andere zijn wolfhond had de Stafford aangevallen, en de 3de woonde bij zijn moeder die geen hond wou. Ze is terug gekomen en we willen er het beste van maken maar deze reactie, bedankt! Beter het proberen dan het beestje in een asiel stoppen, en zou niet weten  waarom ik zo snel zou beslissen om 1 van de 2 weg te doen. Ik wil dat het werkt vandaar mijn topic. 

Als er bij mij een nieuwe hond bij komt houd ik ze eerst altijd gescheiden. Als ik er bij ben maar zeker ook als ik er niet bij ben.

Als de staf steeds wordt aangevallen moet je die extra beschermen. En kijken of er een reden voor is. Medisch wel in orde? Als de staf een x terug gaat bijten heb je een groter probleem.

Heel veel sterkte met het verwerken van het gemis van je broer. Wat ontzettend verdrietig zeg.

Okee. Dat kan al een belangrijke aanwijzing zijn. Dus alleen binnenshuis en alleen als jullie thuis zijn. Dat wil zeggen dat er op die momenten opeens een andere dynamiek ontstaat.

Dit gegeven kan je goeie handvatten bieden om mee aan de slag te gaan. Probeer goed te letten op de uitstraling van de honden, waar de oorzaak van de spanning zit. Bijvoorbeeld: de staff gaat kruiperiger worden als jullie er zijn, zoekt aandacht of toenadering tot jullie, wil er graag bij horen. Of: de aussi wordt baziger, bezitteriger, wil jullie (of de ruimte rond jullie) opeisen. Je kan zulke veranderingen zien in een blik, in een houding (spanning in de spieren, hoofd dat. wat. omlaag zakt,...) stand van oren en staart, e.d.

Probeer te anticiperen, ipv te corrigeren. Dus de aanval voor te zijn en de stemming naar je hand te zetten. Dat kan door heel nadrukkelijk duidelijk te maken wat jij wenst (en dat is kalmte tussen de honden). Het kan helpen om dit ruimtelijk te vertalen, dus door beide honden hun eigen personal space te geven en er ook op toe te zien dat ze die respecteren van elkaar. Dat vraagt nu veel inzet en alertheid. Maar eenmaal de honden dit begrepen hebben, zullen ze zich hier ook zelf door gesteund voelen, want je komt op een rechtvaardige manier op voor hun eigen gemoedsrust. 

Zeker de ene hond geen privileges geven boven de andere, want dat is een bron van jaloezie en kan tot nog meer gevechten leiden. Beide honden horen dezelfde regels te volgen, hetzelfde respect te krijgen. 

Veel sterkte aan jullie ook, met jullie verdriet. Ook dat zullen de honden zeker aanvoelen. Het is een emotioneel heftige tijd voor iedereen. En de Staff heeft veel stress te verduren gekregen, bij verschillende gezinnen geweest die hem telkens weer wegdeden. Dat is heel ingrijpend voor een hond, en het kan zijn houding naar jullie toe zeker beinvloeden (onzekere, zoekende hechtingsdrang). Jouw Aussi zal ook deze emotionele spanning zeker opvangen en daarop reageren. 

Dus probeer zo duidelijk en standvastig mogelijk te zijn naar beiden toe: dat jij er voor hen bent, voor allebei, en dat ze op jou kunnen rekenen en jij voor veiligheid, ruimte en geborgenheid zorgt. Op die manier kan de spanning zakken, hoeven ze hun eigen belangen niet te verdedigen of te bevechten. 

Nogmaals: veel sterkte gewenst.

" Okee. Dat kan al een belangrijke aanwijzing zijn. Dus alleen binnenshuis en alleen als jullie thuis zijn. Dat wil zeggen dat er op die momenten opeens een andere dynamiek ontstaat.
Dit gegeven kan je goeie handvatten bieden om mee aan de slag te gaan. Probeer goed te letten op de uitstraling van de honden, waar de oorzaak van de spanning zit. Bijvoorbeeld: de staff gaat kruiperiger worden als jullie er zijn, zoekt aandacht of toenadering tot jullie, wil er graag bij horen. Of: de aussi wordt baziger, bezitteriger, wil jullie (of de ruimte rond jullie) opeisen. Je kan zulke veranderingen zien in een blik, in een houding (spanning in de spieren, hoofd dat. wat. omlaag zakt,...) stand van oren en staart, e.d.
Probeer te anticiperen, ipv te corrigeren. Dus de aanval voor te zijn en de stemming naar je hand te zetten. Dat kan door heel nadrukkelijk duidelijk te maken wat jij wenst (en dat is kalmte tussen de honden). Het kan helpen om dit ruimtelijk te vertalen, dus door beide honden hun eigen personal space te geven en er ook op toe te zien dat ze die respecteren van elkaar. Dat vraagt nu veel inzet en alertheid. Maar eenmaal de honden dit begrepen hebben, zullen ze zich hier ook zelf door gesteund voelen, want je komt op een rechtvaardige manier op voor hun eigen gemoedsrust. 
Zeker de ene hond geen privileges geven boven de andere, want dat is een bron van jaloezie en kan tot nog meer gevechten leiden. Beide honden horen dezelfde regels te volgen, hetzelfde respect te krijgen. 
 
Veel sterkte aan jullie ook, met jullie verdriet. Ook dat zullen de honden zeker aanvoelen. Het is een emotioneel heftige tijd voor iedereen. En de Staff heeft veel stress te verduren gekregen, bij verschillende gezinnen geweest die hem telkens weer wegdeden. Dat is heel ingrijpend voor een hond, en het kan zijn houding naar jullie toe zeker beinvloeden (onzekere, zoekende hechtingsdrang). Jouw Aussi zal ook deze emotionele spanning zeker opvangen en daarop reageren. 
Dus probeer zo duidelijk en standvastig mogelijk te zijn naar beiden toe: dat jij er voor hen bent, voor allebei, en dat ze op jou kunnen rekenen en jij voor veiligheid, ruimte en geborgenheid zorgt. Op die manier kan de spanning zakken, hoeven ze hun eigen belangen niet te verdedigen of te bevechten. 
 
Nogmaals: veel sterkte gewenst.
 
 
 
  "

Alaska's Finest!

Oké, dankjewel voor de tips, hiermee gaan we verder! 

heel lief echt waar danku! 

" Als er bij mij een nieuwe hond bij komt houd ik ze eerst altijd gescheiden. Als ik er bij ben maar zeker ook als ik er niet bij ben.
 
Als de staf steeds wordt aangevallen moet je die extra beschermen. En kijken of er een reden voor is. Medisch wel in orde? Als de staf een x terug gaat bijten heb je een groter probleem.
 
Heel veel sterkte met het verwerken van het gemis van je broer. Wat ontzettend verdrietig zeg. "

Kees

We hebben ze laten kennismaken, en apart gehouden het ging goed en nu plots valt de aussie aan. Ze zit nu 2.5 maand bij ons en ze is 3x aangevallen op 1 weekend. Alles is normaal (zoals wij zagen maar natuurlijk herken ik niet direct de kenmerken die er zijn voor de ruzie ontstaat, daar ga ik beter opletten) 

maar ik ga de tips volgen die hier vernoemd zijn. 

bedankt! 

.

Hoe corrigeer je dan? 

Babyhekjes werken ook en ieder zijn eigen ruimte als je geen tijd hebt om het te controleren/tussen gaan staan. Intact en willen ze er altijd bovenop? Pffffff, teef kan een heus fennijn worden dan. Maar denk dat je vooral de energie moet vinden dat er voldoende te vreten is, niemand baknijd hoeft te hebben en jij er altijd tussen staat.

Doe eens een zoekspel,snackies voor dieren na het eten. Gooi je wat minder in die bakkies aan vreten.

Hoi, niet alleen voor jou maar ook voor de andere. 

er is een traphekje, ze hebben 1x gevochten om eten, dat was ONZE FOUT. We wisten niet dat de Stafford zou aanvallen en de aussie was te snel om hem toch nog tegen te houden. 

de andere 3x zijn gebeurd zonder reden, alles was rustig ik keek tv vriend was in de keuken bezig. Ze staan allebei stil en kijkend naar men vriend ineens valt aussie aan, camera beelden wel 10x bekeken om te zien of we niks hadden gemist. 2de x waren we in de tuin. 

het is niet dagelijks een vechtpartij, en als men vriend alleen thuis is, is er niets aan de hand, het is alsof er een aura ofs rond mij hangt, waardoor de aussie zo wordt/doet, ze zijn allebei wat drukker als ik thuis kom, met men vriend zijn ze rustig, ze hebben nog nooit gevochten als wij werken zijn. Het is enkel en alleen als IK er ben. (Buiten toen met het eet voorval)

ik geef beide even veel aandacht, we gaan dagelijks wandelen, we spelen bijna dagelijks een spel met een bal/ring, de aussie snapt er niks van, de Stafford wel. Het is dus niet meer ruzie om eten, maar om een andere reden en ik weet niet waarom. 

iedereen spreekt van corrigeren maar HOE? OP WAT moet ik letten? Waarom vechten ze uit het niets, als ik er ben? (Ik ben door de week niet thuis enkel weekends en woensdagen, in de avonden ga ik wel mee wandelen) (zitten in verbouwingen in mijn huis, dus honden en dieren zitten in vriend zijn huis waar vriend woont en ik woon bij ouders, niet ideaal maar hebben beide huis gekocht en half jaar later elkaar leren kennen.)

Wat doe ik bij een grom? Wat doe ik als ze te dicht bij elkaar komen. Ik heb bij elke poging dat ze met hun gezichten naar elkaar gaan (Stafford ruikt al eens aan de aussie) bang dat ze vechten. 

Je schrijft 'ze zijn allebei wat drukker als ik thuis kom'. Opwinding zou heel goed een trigger kunnen zijn. De stafford is enthousiast dat je thuis komt, dat vindt de aussie niet zo tof. Er ontstaat spanning tussen de twee.

Je beschrijft ook een moment dat ze naar je vriend staarden. Misschien dat ze ook iets van hem verwachtten, dat er toch opwinding ontstond. Heb je bijvoorbeeld een kwispelende staart gezien op de beelden? Of dat ze elkaar even aanstaarden?

Ja maar hoe krijg ik dienopwinding eruit als ik thuis kom?
Op de camera beelden komt de aussie net aangewandeld, met de houding die er altijd is, staart niet hoog of laag, Stafford stond gewoon stil maar een rustende staart.. 

Het lijkt me onmogelijk om bij thuiskomst helemaal geen opwinding te veroorzaken. Het lijkt me ook onwenselijk. Je hoort weleens dat hondentrainers adviseren om honden bij thuiskomst straal te negeren, maar ten eerste is het nogal ongezellig als je je honden niet eens kunt begroeten bij thuiskomst en ten tweede krijg je het gevoel dat je continue op eieren moet lopen, waardoor je je niet normaal meer gaat gedragen en de kans op spanning eigenlijk alleen maar groter wordt.

Als er echter meerdere incidenten rond het thuiskomen hebben plaatsgevonden, kan je ze beter apart houden en dan apart begroeten. Dan kunnen ze gewoon enthousiast zijn en jij ook.

Maar toen je vriend in de keuken bezig was, was er geen sprake van zoveel opwinding. Er kan dus ook iets anders meespelen, zoals claimgedrag. Bij het thuiskomen: het claimen en niet willen delen van jouw aandacht. Dus zodra de stafford ook aandacht komt vragen, pikt de Aussie dat niet. En in de keuken stond de stafford al bij je vriend en de Aussie kwam even laten weten dat de stafford moest opzouten. 

Aangezien bij heel kleine dingen de vlam al in de pan lijkt te kunnen slaan, lijkt het me wel verstandig om een hondengedragstherapeut in te schakelen. Eentje die maatwerk levert en verstand heeft van honden die (soms letterlijk) niet met elkaar door één deur lijken te kunnen.

We zijn een gedragstherapeut aant zoeken, maar nog geen gevonden die goed is. Weet jij toevallig iemand? Ik ben wel van regio Limburg (Tongeren)

Gecondoleerd met jullie grote verlies.

En toch is het de manier om bij thuiskomst niet te begroeten ,hoe ongezellig dat ook is,

Jullie aussie is jaloers en claimt vooral jou Daphne, kom gewoon binnen bekijk ze niet ,loop door met wat je aan het doen bent ,tas wegzetten ,jas ophangen enz ,nog steeds bekijk je ze niet en zelfs als je al een tijd binnen bent gewoon normaal doen of je niet weggeweest bent ,

Als voorbeeld ,de hond van mijn zus logeert hier regelmatig ,mijn zus begroet bijna overdreven ,hallo zaza dag zaza lieve zaza en weet ik veel wat ze nog meer zegt ,zaza in haar opwinding en blijdschap duikt op een van mijn honden terwijl ze hier in de tijd dat ze er is nooit zal doen .

ik stelde voor om zaza niet meer te begroeten ,gewoon te gaan zitten en van lieverlee wat aandacht te geven ,dan nog moet ik opletten en zaza in de gaten houden want niemand wil een vechtpartij tussen het aantal honden wat ik heb,maar dit werkt stukken beter ofschoon mijn zus het moeilijk vindt maar dat is dan niet mijn probleem.

Daarnaast moet je ze beide goed in de gaten blijven houden want op een gegeven moment pikt degeen die aangevallen wordt het niet meer .

Succes!

https://www.nvgh.nl/vind-een-nvgh-gedragstherapeut/

https://www.doggo.nl/overzicht-honden-gedragstherapie/

Je zou deze websites kunnen raadplegen. 

Wel een waarschuwing vooraf: Helaas kan iedereen zich gedragstherapeut voor honden noemen.

https://www.doggo.nl/artikelen/probleemgedrag/hoe-vind-ik-een-goede-gedragstherapeut/